ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਕਲੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਸਚਮੁਚ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਭਿਆਨਕ ਕਲੀ ਯੁਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਧੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਡਿਗਦੇ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਿਰਫ਼ ਹਰੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਹੀ ਪੂਰਨਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਦਾ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਲੀ ਦੇ ਦੁਖ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਕਲੀ ਵਲੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਐਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਇਹ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕਲੀ ਦਾ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦਾ ਭਗਤ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਵੀ ਹਰੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਰਕ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਦੋਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਮਿਲੇ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਹਰੀ ਦੇ ਸਿਮਰਨ ਨਾਲ ਪੂਰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਦੁਸ਼ਟ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲੀ ਹੈ। ਐਸੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੋਰ ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਲਈ ਵੀ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹਨ। ਹੇ ਦੋਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਪੂਰਨਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਵੀ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਵਾਹ ਵਾਹ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀਆਂ ਵਧੀਆ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਇੱਥੇ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਕਲੀ ਯੁਗ ਉਹਨਾਂ ਮਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜੋ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹਨ। ਕਲੀ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਉੱਚੀ ਆਤਮਿਕ ਆਨੰਦ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਫਿਰ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ: "ਸਰਬੋਚ, ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਜੋਤ ਹੈ, ਪਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਮੰਨ ਲਿਆ; ਪਰ ਉਦਾਹਰਨ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਸਮਝਾਂ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਡੁੱਬਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਥਿਰਤਾ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ?" ਇਸ ਉੱਤੇ ਸਨਕਾ ਨੇ, ਪਰਮ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। "ਉਹ ਵੇਦਾਂਤ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ।" ਫਿਰ ਸਨੰਦਨ ਨੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ: "ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਲੈ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸਨੰਦਨ। ਧਰਤੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਕਿਸ ਨੇ ਬਣਾਇਆ? ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਤੇ ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਕਿਵੇਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮ ਕਿਵੇਂ ਬਣਦੇ ਹਨ? ਇਸ ਲੋਕ ਤੋਂ ਉਸ ਲੋਕ ਤੱਕ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ।" ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਜੋ ਬੈਠੇ ਸਨ। "ਹੇ ਮਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਗੇੜ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ? ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਸੇਵਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਤਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਰਗੁਣ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਕਾਰਨ ਜਿਸ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਇਕਤਾ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਤਸ਼ੁਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪਰਮ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਮੂਲ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਸਿਮਰਨ ਅਤੇ ਨਾਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।