ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਦੋਂ ਕਲਿਯੁਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਬਹੁਤ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਲੋਕ ਬੇਕਾਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਚਣ ਵਿੱਚ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਣਚਾਹੀਆਂ ਸੰਗਤਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਰਕ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹਨ। ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਖ਼ਤਰੇ ਦੇ ਡਰ ‘ਚ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੀ ਪੀੜਾ, ਪਿਆਸ ਅਤੇ ਅਕਾਲ ਦੇ ਕਾਰਨ ਲੋਕ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਹੀ ਦੌੜ-ਭੱਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਪਰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਮੰਨ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਰਾਏ ਘਰਾਂ ਵੱਲ ਮਨ ਲਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਲਾਵਾ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਗਲਤ ਆਚਰਨ ਵੱਲ ਵਧਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਲੋਕ ਭਾਰੀ ਅਕਾਲ ਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਵਾਲੇ ਕਰਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਸਵਾਰਥ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਬਾਹਰੋਂ ਤਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਉਹ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਹੀ ਲਾਭ ਦੀ ਸੋਚਦੇ ਹਨ। ਮੰਗਤੇ ਵੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਲਗਾਵਟ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਭੋਜਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੰਗਤੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲੇ ਵੀ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਜਾਂ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਦਿ) ਵੀ ਐਸਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਮਝੋ ਕਿ ਕਲਿ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਤੋਂ ਹੀ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਲਿਯੁਗ ਆਪਣਾ ਪੈਰ ਪਸਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਲੋਕ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਲਿ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਪੀੜਦਾ। ਦਵਾਪਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਯਜਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੀ, ਪਰ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਦੀ ਹੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ। ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦੇ ਉਪਰਾਲੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਮਿਲਦਾ ਸੀ, ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਨਾਮ ਜਪਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਲਿ ਪੀੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣ ਜਾਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਕਲਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪੀੜਦਾ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਕਲਿਯੁਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ। ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਥੇ ਕੇਵਲ ਹਰੀ ਦੀ ਯਾਦ ਹੀ ਪੂਰਨਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਲਿ ਤੋਂ ਬਚੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਸਿਰਫ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰ ਹੀ ਲਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਕਲਿ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਹ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪੂਰਨਤਾ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੀ ਕਲਿ ਦਾ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦਾ ਭਗਤ ਵਾਕਈ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਅਧਰਮੀ ਹਨ, ਜੇ ਉਹ ਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਲੈਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਨਰਕ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਆਵੇ, ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਹਾ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਿਰਫ ਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਹੀ ਪੂਰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲੀ ਹੈ। ਜੋ ਐਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਾਕਈ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਅਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਲਈ ਵੀ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹਨ। ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਪੂਰਨਤਾ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਵੀ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਭੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਵਧੀਕ ਗੱਲ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਕਲਿਯੁਗ ਕਦੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਜੋ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।