ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬੁੱਧੀਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ! ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਚੀਪਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਪਸ਼ਚਿਨ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼੍ਰੀ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹਨ। ਤੀਸਰੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੁਸ਼ਾਂਤੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੰਜਵੇਂ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਭਾਨਾ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ, ਆਰਯ ਆਦਿ ਉੱਤਮ ਜਨ ਦੇਵਤਾ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਮਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਪੁਰੰਦਰ ਵੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਵਿ্ণੁ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬਲੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਸਵੇਂ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਸੁਵਾਸਨਾ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਿਹ੍ਰਿੰਗ੍ਰਮਾ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਭੁਵਨਾ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰਿਨਾਭ ਆਦਿ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਉੱਲੇਖ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦਿਵਸਪਤੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਮਨੁਆਂ, ਇੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਥਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਰਚਨਹਾਰ ਹਨ, ਪੰਡਿਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੁਜਜਾਤਿ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਚਾਰ ਮਨੁ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਆ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਸੋ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ। ਜੋ ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਤੇ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਸੀ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ ਵਿ्णੁ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਆੰਗਣ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਵੱਕਰੀ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਕੁੱਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਭੱਜੇ। ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿ्णੁ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਗਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਵੀ ਪਰਮ ਪਦ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਇਸ ਉਚੇ ਪਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਹੋਰ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ? ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਐਸੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਸਦਾ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਮੋਖਸ਼ ਲਈ ਨਿਯਤ ਹਨ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਉਹ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਵਿ्णੁ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਪਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਕ ਸੰਪਰਕ ਜਾਂ ਗੱਲਬਾਤ ਨਾਲ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਕੇਵਲ ਹਰੀ ਦੀ ਹੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਨੀਵੀਂ ਥਾਂ ਵੱਲ ਵਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰੀ ਹੀ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉਚੀ ਭਲਾਈ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਵਿ्णੁ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਯ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੀ ਦੱਸਾਂ, ਸੰਖੇਪ ਜਾਂ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ? ਹੁਣ ਮੈਂ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਕੇਵਲ ਧਰਮ ਹੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਚਦਾ ਹੈ।