ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਉਹ ਮੁੜ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਉਚੀ ਅਵਸਥਾ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਕੇ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ। ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਤੂੰ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਉਸ ਉੰਗਟਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ ਸੁਣੀ। ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਭਾਵ ਨਾਲ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉੱਤਮ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲਾਭ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਪੀ ਵੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹਰੀ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸੁਣ ਕੇ ਕੌਣ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ? ਹਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਕੁੱਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣੋ; ਕਦੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੋ। ਉਹ ਸਮਸ਼ਾਨ ਭੂਮੀ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਾ ਜਾਓ। ਜੋ ਗਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ ਜੇਕਰ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਪਾਸਨਾ ਫਲ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹੀ ਉਪਾਸਨਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਅਕਤੀ, ਉਪਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਤਿਆਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਉਹਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਵੈਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਸਦਾ ਧਰਮਕਰਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਰੂਪ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਮੰਦ-ਮਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਐਸੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਵਿਚਾਰ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਦਤਾ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਜੇਕਰ ਚੰਡਾਲ ਵੀ ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹਨ। ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੋਹਾਂ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਖੂਤ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਜਲ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ surrender ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਨੰਤ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਜਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ, ਜੋ ਸਦਾ ਦੂਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਧਨ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦਸ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸੌਵੀਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਮਾਰਕੀਟਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਂਗ ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੰਗੂਰੇ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆਈ। ਚੋਰ, ਚੋਰੀ ਦੀ ਲਾਲਚ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਤੰਕਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਸੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਚੋਰੀ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਤੰਕਾ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਦੌੜਿਆ। ਉੱਤੰਕਾ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਕੜਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲੇ: "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਿਹੜਾ ਅਪਰਾਧ ਕੀਤਾ ਹੈ? ਦੱਸੋ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ!