ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਭਗਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਕਾਮਧੇਨੁ ਗਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਜਾਂ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਦੇ ਧਾਮ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਬੜੀ ਬੇਬਸੀ ਨਾਲ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਭੱਜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿਅਕੁਲ ਅਤੇ ਦੁੱਖੀ ਸੀ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਹਾਲ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸ ਭਗਤ ਦਾ ਮਨ ਵੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ, "ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਮਦੂਤ ਤੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ?" ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਮਿਲਿਆ, "ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਭਰਾ ਸੁਮਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪੀ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ, "ਮੈਨੂੰ ਇਸਦਾ ਉਪਾਅ ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਹੋ।" ਫਿਰ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ, "ਚੰਗਿਆਂ ਵਿਚ ਦੋਸਤੀ ਸੱਤ ਕਦਮ ਚੱਲਣ ਨਾਲ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਨਾਲ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੀਵਨ ਦੇ ਹਰ ਪੜਾਅ ਤੇ ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਵੈਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਇਹ ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਇਹ ਛੁਟ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਉਪਾਅ ਦੱਸੋ।" ਫਿਰ ਯਮਦੂਤ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਯਜ్ఞਮਾਲੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਸੀ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਉਪਾਅ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ, ਸੁਮਾਲੀ ਲਈ ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਅਣਗਿਣਤ ਪਾਪ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦ ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਗਏ ਸਨ, ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਪੀੜਾ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਥੇ ਮੀਂਹ ਪਿਆ ਸੀ, ਸਾਰੀ ਜਗ੍ਹਾ ਚਿਕੜ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਥਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਥੇ ਤੈਨੂੰ ਸੱਪ ਨੇ ਡੱਸ ਲਿਆ ਅਤੇ ਤੂੰ ਮਰ ਗਿਆ। ਪਰ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਿਆ ਤੇ ਹਰੀ ਜੀ ਵਿੱਚ ਅਟੁੱਟ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਪਰਮ ਮੁਕਤੀ ਪਾਵੇਗਾ।" ਫਿਰ ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਪਾਅ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ। ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਉਪਕਾਰ ਕਰਕੇ ਛੁਡਾ ਲਵੋ।" ਯਜ्ञਮਾਲੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਫਲ ਦਿਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਯਮਦੂਤ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸੁਮਾਲੀ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ ਮਿਲ ਕੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਮਿਲੇ। ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਯਜ्ञਮਾਲੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕਲਪ ਤੱਕ ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਰਿਹਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਉਥੇ ਹੀ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਪਰਮ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲਗ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਇਹੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਤੇਲ-ਲੇਪ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੱਲੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ। ਜਿਹੜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਕੋਈ ਲਾਲਚ ਨਾ ਰੱਖ ਕੇ ਵੀ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਲਾਭ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਜੋ ਮਨ ਲਗਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਪਾਪੀ ਵੀ, ਜੇ ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ, ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਹਰੀ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸੁਣ ਕੇ ਆਨੰਦਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ?