ਇੱਕ ਵਾਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਮਨ, ਤਨ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਭਲਾਈ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਦੋ ਹਥਾਂ ਹੀ ਫਲਦਾਇਕ ਹਨ। ਉਹ ਜੀਭ ਜੋ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਜਪਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਜਨ ਉੱਚਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਗੁਰੂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਅਸਲਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਅਸਥਿਰ ਹੈ, ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੀ ਅਸਲ ਹੈ। ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੀ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ ਨਾਲ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਕੱਟ ਅਤੇ ਪਰਮ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾ। ਉਹ ਕੰਨ ਜੋ ਹਰੀ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਸੰਸਾਰ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਨਾਰਦ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਾਂ ਤਾਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ ਨਾਂ ਹੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੋ ਸਦਾ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ 'ਜਾਗਰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਆਤਮਾ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ 'ਸੁਪਨ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਆਤਮਾ ਆਪਣੀ ਸਵਭਾਵਿਕ ਰੂਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਪਾਪ-ਪੁੰਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ 'ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਲਪਕਦਾ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਮਧੁ ਅਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਤਜਨ ਦੀ ਸੰਗਤ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ ਅਭਾਵ ਨਾਲ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਧੋਕਸ਼ਜ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕੇਸ਼ਵ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਹੰਕਾਰ ਨਾ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਨ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਅਸਥਿਰ ਹੈ। ਧਨ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੀਵਨ ਕਿੰਨਾ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਵਿਅੰਜਨ ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਕਿੰਨਾ ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸ ਵਿੱਚ ਖਰਚ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਦੋਂ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰੇ ਜਾਵੇਗਾ? ਇਸ ਲਈ, ਜਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਜਵਾਨ ਹੈਂ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਉਹ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਅਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰਾਹਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਵਿਅਰਥ ਪਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸਥਿਰਤਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਰੱਖ ਕੇ? ਇੱਥੇ, ਮੌਤ ਦੀ ਅਣਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਵਿਚ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਸਰੀਰ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਤੁਰੰਤ ਕਰ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ; ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਭਟਕਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ, ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸ ਦੀ ਵਿਰਤੀ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਫਲ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੂਰਖ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ, ਜੋ ਮੱਦੇ ਅਤੇ ਅਸਮਝ ਹੈ? ਬਹੁਤ ਮੂਰਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਿਕ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੌਣ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ? ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵੀ, ਜੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਕੁੱਤੇ ਦੀ ਮਾਂਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਵੀ ਹੇਠਾਂ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਹਰੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰੀ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਰਾ ਜਗਤ, ਚਲ ਅਤੇ ਅਚਲ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।