ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ—"ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲਓ!" ਮੈਂ ਉਸ ਅਪਰੰਪਰ ਕਰੁਣਾਵਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਬੜੀ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਬੜੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, "ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਚਿੱਤ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਜਿਹੀ ਹੈ ਕਿ ਅਣਗਿਣਤ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਇੱਛਾ-ਰਹਿਤ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਨਿਰਲੇਪ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਇਹੀ ਸੱਚੇ ਭਗਤ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹੀ ਭਗਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਭਾਗਵਤ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਭਾਗਵਤ ਹਨ। ਜੋ ਕਿਸੇ ਦੀ ਭਗਤੀ ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉੱਚੇ ਭਾਗਵਤ ਹਨ। ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਭੀ ਭਾਗਵਤ ਹਨ। ਜੋ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਗਵਤ ਹਨ। ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੇ ਮਿੱਤਰ ਦੋਵਾਂ ਨਾਲ ਇਕਸਾਰ ਵਤੀਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਭਾਗਵਤ ਹਨ। ਜੋ ਸਤਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭੀ ਉੱਚੇ ਭਾਗਵਤ ਹਨ। ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੇ ਵਚਨਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭੀ ਉੱਚੇ ਭਾਗਵਤ ਹਨ। ਜੋ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਰਿ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪੱਖਾਲ ਅਤੇ ਖੂਹ ਖੋਦਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਗਾਯ ਅਤੇ ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਰੋਮਾਂਚ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਲੱਕੜ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਜੜ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤੀਨ ਲਕੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਸਭ ਭੀ ਉੱਚੇ ਭਾਗਵਤ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਹਰਿ ਪ੍ਰਤੀ ਪਰਮ ਭਗਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਭਗਤ ਹਨ। ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਨੇਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਗਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਸਮਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਗਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧਿਆਨ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਭਗਤ ਹਨ। ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰੂਪ ਵੇਖਣ ਦੇ ਸੰਕਲਪ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਭਗਤ ਹਨ। ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਭਗਤ ਹਨ। ਇਹ ਭਗਤ ਅਜੇਹੇ ਹਨ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪ ਵੀ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਹਨ, ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਧਾਨੀ ਦੇਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇਂ, ਤੂੰ ਪਰਮ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਥੇ ਹੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਅੰਤਧਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉੱਚਤ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਯਜਨ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਦੇ ਕਰਮ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪਰਮ ਮੁਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਦੱਸ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਹੈ?