ਇਕ ਵਾਰ, ਜਦ ਉਹ astonished ਅਤੇ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੀ ਸਦਾ ਆਨੰਦਮਈ ਸਰੂਪ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਆਧਾਰ ਰਹਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਕਲਪਨ ਅਤੇ ਅਵਰਨਣਯ ਹੈ। ਉਹ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ। ਉਹ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਉਹ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਇੱਕ ਪਰਮ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਉਹ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਰਾਕਾਰ ਤੇ ਅਨੇਕ ਆਕਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਲ਼ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ। ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, "ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ; ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੀ ਓਰ ਪਕਾਰਦਾ ਹੈ—ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਫਿਰ, ਸੰਖ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਵੱਡੀ ਮਮਤਾ ਨਾਲ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, "ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ—ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਦਾ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।" ਉਹ ਆਗਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਜਿਗਿਆਸਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।" ਅਤੇ ਉਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, "ਕਰੋੜਾਂ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਉਹ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ, ਸ਼ਾਂਤ ਹਨ—ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਗਤ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਅਸੰਗਤਾ ਵੱਲ ਝੁਕਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਭਗਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਗਵਤਾਂ ਵਿਚ ਸਾਰਥਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਗਵਤਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਪੂਜਾ ਦੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਗਵਤਾਂ ਵਿਚ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਗਵਤਾਂ ਵਿਚ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਗਵਤ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਗਵਤਾਂ ਵਿਚ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਸਤਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਗਵਤਾਂ ਵਿਚ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਵਚਨਕਾਰੀ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਗਵਤਾਂ ਵਿਚ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਗਵਤਾਂ ਵਿਚ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਗਵਤਾਂ ਵਿਚ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਕੂਏ ਅਤੇ ਤਲਾਬ ਖੋਦਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਗਵਤਾਂ ਵਿਚ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਗਾਂ ਅਤੇ ਗਾਏਤਰੀ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਗਵਤਾਂ ਵਿਚ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਰੋਮਾਂ-ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਗਵਤਾਂ ਵਿਚ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਗਵਤਾਂ ਵਿਚ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਉਸ ਦੀ ਜੜ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਗਵਤਾਂ ਵਿਚ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਦੇ ਵਚਨਕਾਰੀ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਗਵਤਾਂ ਵਿਚ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਗਵਤਾਂ ਵਿਚ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੁਦਰਾਖਸ਼ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਗਵਤਾਂ ਵਿਚ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਰਮ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਹਰ ਥਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਭਗਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਸਮਤਾ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਗਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧਿਆਨ-ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਚੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਪਹਚਾਣ ਦੱਸੀ।