ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਗਹਿਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਮਨੁੱਖ ਸਰੀਰਕ ਸੰਬੰਧ ਵਿਚ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਬਾਰਹ ਦਿਨ ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਮਹੀਨਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਦੋ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਵੀ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤਪੱਸਿਆ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਦੱਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸੰਬੰਧ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬਿੱਲੀ, ਬਕਰੀ, ਕੁੱਤਾ ਜਾਂ ਮੁਰਗਾ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਜਾਂ ਹਾਥੀ ਮਾਰੇ ਤਾਂ ਜਟਪਕ੍ਰਿਚਛਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗਾਂ ਮਾਰਣ 'ਤੇ ਪਰਕਾ ਵਰਤ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਪੀਣ, ਸੋਣ, ਬੈਠਣ, ਫੁੱਲ, ਜੜਾਂ, ਫਲ, ਸੁੱਕੀ ਲੱਕੜ, ਘਾਹ, ਰੁੱਖ, ਗੁੜ—ਇਹ ਸਭ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਪੰਛੀਆਂ—ਜਿਵੇਂ ਟਿਟੀਭਾ, ਚਕਰਵਾਕ, ਹੰਸ, ਕਰੰਦਵਾ, ਤੋਤਾ, ਕਾਂ, ਸਾਰਸ, ਡਾਲਫਿਨ, ਕਛੂਆ—ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ 'ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਆ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵੀਰਜ, ਪਿਸਾਬ ਜਾਂ ਮਲ ਨਾਲ ਛੂਹੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਆ ਵਰਤ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਹਿਲਾ ਜੋ ਮਹਾਵਾਰੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਚੰਡਾਲ ਜਾਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਛੂਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਪੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਛੂਹਣ 'ਤੇ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਘੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਂਦੇ ਸਮੇਂ ਛੂਹ ਲਵੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਪਾਠ ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਭੋਜਨ ਉਲਟੀ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਬਚਾ ਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਵਰਤਾਂ ਜਾਂ ਅਨੁਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰਾਖ ਸੁਣ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਪਾਪ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਦੋਵਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ ਕੰਮ ਦੱਸੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤਾ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋ ਕੇ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਤਮਾਂ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਯਾਦ, ਪੂਜਾ, ਧਿਆਨ ਜਾਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਯਾਦ ਵੀ ਕਰ ਲਏ, ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਡੇਰ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਜੀ, ਮਨੁੱਖਾ ਜੀਵਨ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਜੀਵਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਂਗ ਛਣਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹਨੂੰ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਜਾਣੋ। ਇਸ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾ ਜੀਵਨ ਦੇ ਚੌਂ ਅਭਿਨੀਤ ਲਕੜਾਂ ਹਨ—ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਤੇ ਮੋਕਸ਼। ਲੋਕ ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ, ਘਰ, ਜਮੀਨ, ਧਨ, ਅਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ, ਲੋਭ, ਮੋਹ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਜਦ ਤਕ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਜਦ ਤਕ ਬੁਢਾਪਾ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨਾਸਵੰਤ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਕਰੇ। ਸਰੀਰ ਮੌਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਯਜਨਾਂ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ—ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ, ਜੇਕਰ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ ਲਵੇ? ਵੇਦ, ਯਜਨ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਜਾਂ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ, ਜਦੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਤਪੱਸਿਆ, ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤਾ, ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬੜੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਦੱਸਾਈ ਗਈ।