ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਸਾਂਤਪਨ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਉਹ ਬਾਰਹ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਦੀ ਸੀਟ 'ਤੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ, ਜਾਂ ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ ਆਦਿ ਲੈ ਲੈਂਦਾ, ਤਾਂ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਪ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਧੂੜ ਦੇ ਰੇਸ਼ੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰੇ। ਪਰ ਜੇ ਸੋਨਾ ਨਿਸ਼ਕ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਦਵਾਨ ਗਾਂ ਦੇ ਰਾਈ ਦੇ ਵਜ਼ਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਪ ਕਰੇ। ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਜੇ ਜੌ ਦੇ ਦਾਣੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਪਰ ਜੇ ਕਾਲੀ ਰਾਈ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਂਤਪਨ ਤਪ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਗਾਂ ਦੇ ਪਿਸਾਬ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਜੌ ਖਾਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਬਾਰਹ ਸਾਲ ਤਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਂਤਪਨ ਤਪ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਗਿਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਚਾਂਦੀ ਚੋਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵਿਦਵਾਨ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਤਪ ਕਰੇ। ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਤਪ ਦੋ ਵਾਰੀ ਕਰਨਾ ਪਾਪ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਜੇ ਚੋਰੀ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆ ਦਾ ਤਪ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰ ਨਿਸ਼ਕ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਚੋਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਰਾਕਾ ਤਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਅੰਗ ਖੁਦ ਕੱਟ ਲਵੇ। ਰਾਹ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਖੁਸ਼ੀ ਜਾਂ ਦੁਖ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕਦੇ ਸੋਚੇ ਨਾ। ਜਾਂ ਪਾਪ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਹਾੜੀ ਤੋਂ ਕੁਦ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਲੰਘ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਬਾਰਹ ਸਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆ ਦਾ ਤਪ ਕਰੇ। ਗਾਂ ਦੇ ਉਪਲੇ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜਨ ਨਾਲ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਜੇ ਵੀਰਜ ਨਿਕਲਣ ਜਾਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜਨ ਦਾ ਪਾਪ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆ ਦਾ ਤਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨੌ ਸਾਲ ਤਪ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਜੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਦਾ ਪਾਪ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤਪ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਮੋਹ ਵੱਸ ਹੋ ਕੇ, چاچا ਦੀ ਪਤਨੀ, ਮਾਸੀ ਜਾਂ ਧੀ ਕੋਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤਪ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਬਾਅਦ, ਸਿਰਫ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਮੋਹ ਵੱਸ ਹੋ ਕੇ, ਦੋਸਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਤਪ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਬਿਨਾ ਮੋਹ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਨਾਲ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਤਪ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਰੀਰਕ ਤਪ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਗਿਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸੰਭੋਗ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਬਾਰਹ ਦਿਨ ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਮਹੀਨਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੰਭੋਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਦੋ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਤਪ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸੰਭੋਗ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਜੇ ਬਿਲੀ, ਬਕਰੀ, ਕੁੱਤਾ ਜਾਂ ਮੁਰਗਾ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਤਪ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਹਾਥੀ ਮਾਰਨ ਦਾ ਤਪ ਜਟਪਕ੍ਰਿਚ्छਰ ਹੈ; ਗਾਂ ਮਾਰਨ ਦਾ ਤਪ ਪਰਾਕਾ ਹੈ। ਪੀਣ, ਸੌਣ, ਬੈਠਣ ਆਦਿ, ਫੁੱਲ, ਜੜ, ਫਲ, ਅਤੇ ਸੁੱਕੀ ਲੱਕੜ, ਘਾਹ, ਰੁੱਖ, ਅਤੇ ਗੁੜ ਨਾਲ ਵੀ, ਟਿਤੀਭਾ ਪੰਛੀ, ਚਕਰਵਾਕ, ਹੰਸ, ਅਤੇ ਕਰੰਦਵ ਵੀ, ਤੋਤਾ, ਕਾਂ, ਬਗਲਾ, ਡੋਲਫਿਨ ਅਤੇ ਕਛਵਾ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਤਿਆ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।