ਇੱਕ ਵਾਰ, ਦਵੈਜਨਮ (ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ) ਵਿਅਕਤੀ ਅਣਜਾਣੇ ਹੀ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕਰ ਲੈਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਦਿਰਾ ਪੀ ਲੈਣਾ—ਚਾਹੇ ਇਹ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੋਵੇ, ਲੁਕ ਕੇ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਹੋਵੇ। ਐਸੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਲਈ ਮਨੁ ਆਦਿ ਰਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਸੋਨਾ ਜਦੋਂ ਖਿੜਕੀ 'ਚ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਪਸ਼ਟ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅੱਠ ਧੂੜ ਦੇ ਕਣ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਕ ਬਣਦੇ ਹਨ; ਤਿੰਨ ਨਿਸ਼ਕ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਜਾ ਵਾਲੀ ਰਾਈ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਜੌ ਦੇ ਦਾਣੇ ਇੱਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਲਾ ਬਣਦੇ ਹਨ; ਪੰਜ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਲਾ ਇੱਕ ਮਾਸ਼ਾ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਅਣਜਾਣੇ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤਕ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਪਾਠ ਗੁਰੂਆਂ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਲਈ ਵੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਾਪੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਲੈ ਲਈ ਤੇ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਂਤਪਨ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰੇ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਸੀਟ 'ਤੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ, ਜਾਂ ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ ਆਦਿ ਲੈ ਲੈਂਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਧੂੜ ਦੇ ਕਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰੇ। ਨਿਸ਼ਕ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਗਾਂ ਦੀ ਰਾਈ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇ। ਦਵੈਜਨਮ ਜੌ ਦੇ ਦਾਣੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਕਾਲੀ ਰਾਈ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ 'ਤੇ ਸਾਂਤਪਨ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਤਕ ਗਾਂ ਦੇ ਪਿਸਾਬ ਵਿੱਚ ਪਕਾਏ ਜੌ ਖਾਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਤਿਆ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤਕ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਂਤਪਨ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਚੋਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰੇ। ਦੋ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁਧ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਚੋਰੀ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਤਿਆ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰਕਮ ਹਜ਼ਾਰ ਨਿਸ਼ਕ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਰਾਕਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੱਸਦੇ ਹਨ: ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਾਪ ਜਾਹਿਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣਾ ਅੰਗ (ਅੰਡਕੋਸ਼) ਆਪ ਕੱਟ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਚਾਹੇ ਸੁਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੁਖ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਚਾਰ ਨਾ ਕਰੇ। ਜਾਂ, ਆਪਣਾ ਪਾਪ ਜਾਹਿਰ ਕਰਕੇ, ਖੱਡ 'ਚ ਜਾਂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਕੂਦ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਤਿਆ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤਕ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗਾਂ ਦੇ ਗੋਬਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜਨ 'ਤੇ, ਦਵੈਜਨਮ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ੁਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਵੀਰਯ ਸ्खਲਨ ਜਾਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਤਿਆ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ, ਨੌ ਸਾਲ ਤਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਤਿਆ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤਕ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਭਟਕ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਮਾਂ ਦੀ ਭੈਣ ਜਾਂ ਧੀ ਦੇ ਸੰਪਰਕ 'ਚ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਦਿਨ 'ਚ ਕਈ ਵਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦਾ ਵਰਤ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਬੀਤ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਸਿਰਫ਼ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜਨ 'ਤੇ ਹੀ ਸ਼ੁਧੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਇੱਛਾ ਵੱਸ ਹੋ ਕੇ, ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਸੰਪਰਕ 'ਚ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ, ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਨਾਲ ਮਨ ਸ਼ੁਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਇਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਨ 'ਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ੁਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।