ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਦੇ ਮੂਲ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਫ਼ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਸਭ ਕੁਝ ਜੋ ਅਸੱਰਹੀਣ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਛਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਫਲਦਾਇਕ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਕੋਲੋਂ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਣ। ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਵੀ ਸ਼ਰਾਬ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਇਉਂ ਹੀ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਐਸੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪੰਜਵੇਂ ਪਾਪੀ ਵਾਂਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਬਧ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਰੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਖੋਪੜੀ ਚੁੱਕਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਉਸ ਖੋਪੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਝੰਡੇ ਉੱਤੇ ਲਗਾ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਰਹੇ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲਮਾਲਾ ਆਦਿਕ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ। ਜੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫਲ-ਫੂਲ ਤੇ ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ ਚਲ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਭਿੱਖ ਮੰਗ ਲਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਫਿਰ ਰਿਤੀ-ਰਿਵਾਜ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਗਾਂ, ਦੂਜਾ ਜਨਮਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਵਾਰ ਦੇਵੇ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਕਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਦੇਣਾ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਪਦੇਸ਼ਿਤ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਉਚੇ ਜਨ ਦਾ ਬਧ ਕਰਨ ਤੇ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਹੈ। ਹੇ ਦੋਜਾਤੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸ਼ੂਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ "ਮੁਸ਼ਲਯ" ਆਖਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤਾਂ ਅੱਧਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ; ਕੁਆਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਤਾਂ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ। ਜੇਕਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਿਸੇ ਖੱਤਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਛੇ ਸਾਲ ਤੱਕ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰੇ। ਜੇਕਰ ਉੱਤਮ initiated ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤਾਂ ਅੱਠ ਸਾਲ ਤੱਕ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰੇ। ਇਹ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਹਰ ਥਾਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸ਼ਰਾਬ: ਗੌੜੀ, ਪੈਸ਼ਟੀ, ਤੇ ਮਾਧਵੀ, ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੁੱਧ, ਘੀ ਜਾਂ ਗਾਂ ਦਾ ਪਿਸ਼ਾਬ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੱਕੇ ਲੋਹੇ ਵਰਗਾ ਬਣਾਕੇ, ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਪੀਣ ਨਾਲ ਮੌਤ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਦੋਜਾਤੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਲਵੇ, ਜਾਂ ਸੋਚੇ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ਰਾਬ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਜੀਵਨ ਜਿਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਂ ਦਵਾਈ ਵਜੋਂ ਪੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸ਼ਰਾਬ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਤਾੜ, ਪਾਨਸਾ, ਅੰਗੂਰ, ਖਜੂਰ ਦੀ ਸ਼ਰਾਬ, ਜਾਂ ਗੌੜੀ, ਮਾਧਵੀ, ਸੁਰਾ, ਮਦਿਆ—ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਗਿਆਨ-ਅਣਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਪੀ ਲਏ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ, ਲੁਕ ਕੇ ਜਾਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ, ਤਾਂ ਇਸ ਲਈ ਵੀ ਉਚਿਤ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਪ ਵੀ ਮਨੂ ਆਦਿਕ ਨੇ ਦਰਸਾਈ: ਜਿਵੇਂ ਵਿੰਡੋ ਵਿੱਚ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਤੇ ਦਿੱਖ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਅੱਠ ਧੂੜ ਦੇ ਰੇਸ਼ੇ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਕ, ਤਿੰਨ ਨਿਸ਼ਕ ਰਾਜਾ ਮਸਤਰ ਦਾ ਦਾਣਾ, ਤਿੰਨ ਜੌ ਦੇ ਦਾਣੇ ਇੱਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਲਾ, ਪੰਜ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਲੇ ਇੱਕ ਮਾਸ਼ਾ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਅਣਜਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਲੈ ਲਈ, ਤਾਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰੇ। ਇਹੀ ਗੁਰੂ, ਯਜਮਾਨ ਜਾਂ ਧਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਲਈ ਵੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਛਤਾਵਾ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪੂਰਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਖੱਤਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਲੈ ਲਵੇ ਤੇ ਫਿਰ ਪਛਤਾਵਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।