ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮੁਲ਼ਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਜ੍ਯੇਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੋਹਣੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾਸੀ ਤਿਥੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਯਮਤ ਰੀਤੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਣ। ਚੰਦ੍ਰਮਾਸੀ ਤਿਥੀ ਉਸ ਵਕਤ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਕਸ਼ਤਰ ਜਾਂ ਯੋਗ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੋਵੇ। ਸ੍ਰਾਵਣ ਦੁਆਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਿਥੀਆਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਤਿਥੀ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੋਵੇ। ਸਾਰੇ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ੀ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਕਰਕ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਅਯਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਚਿਕ, ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਕੁੰਭ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਤુલਾ ਤੇ ਮੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ (ਪਹਿਲਾਂ ਤੇ ਬਾਅਦ), ਕਨਿਆ, ਮਿਥੁਨ, ਮੀਨ ਅਤੇ ਧਨੁ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ ਹਨ। ਮਕਰ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਤਰੀ ਅਯਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਖਿਆਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਡੁੱਬ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਜਦੋਂ ਚੰਦਰਮਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਹੂ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਅਮਾਵੱਸਿਆ (ਨਵੀਂ ਚੰਦ ਦੀ ਤਿਥੀ) ਦੋ ਦੁਪਹਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਿਸੇ, ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਪੱਖ ਬਹੁਤ ਘਟ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਗਲਾ ਦਿਨ (ਜੇਕਰ ਉਹ ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ) ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੇ ਘਟਣਾ ਹਾਲ ਹੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ ਲੰਬੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤਿਥੀ ਬਹੁਤ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਿਛਲੇ ਦਿਨ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਐਸਾ ਹੀ, ਜੇ ਵਾਧਾ ਹਾਲ ਹੀ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਪਿਛਲੇ ਦਿਨ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਤਿਥੀ ਨਹੀਂ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਜੇ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਦੋ ਮੱਧ-ਦਿਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰਨ ਵਿਵਰਣ ਨਾਲ ਅਨਵਾਧਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਲਈ। ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਪਹਿਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਤਿਥੀਆਂ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਦੁਪਹਿਰਾਂ, ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਅਤੇ ਪੂਰਨਿਮਾ — ਇਹ ਸਮੇਂ ਵੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣੇ ਹਨ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਨਿਯਤ ਸਮਾਂ ਜਾਂ ਤਾਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਜਾਂ ਤੁਰੰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤਿਥੀ ਮੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਜਾਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਇਹ ਸਮਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦਸਵੀਂ ਤਿਥੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਬਾਰਵੀਂ ਤਿਥੀ ਤੇਰਵੀਂ ਤੇ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੇਰਵੀਂ ਤਿਥੀ ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਬਾਰੇ ਫੈਸਲਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਤੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸਿੱਧੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਤਿਆਗੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਆਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਭਾਵੇਂ ਦਸਵੀਂ ਤਿਥੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾ ਨੂੰ ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗ੍ਰਹਸਥਾਂ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਨਿਯਮ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤਿਆਗੀਆਂ ਲਈ ਬਾਅਦ ਵਾਲਾ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦਿਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਦ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਦੂਜੀ ਤਿਥੀ ਹੀ ਨਿਯਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਬਾਰਵੀਂ ਤਿਥੀ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਬਾਰਵੀਂ ਤਿਥੀ ਦਾ ਫਲ ਤੇਰਵੀਂ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਤੋੜ ਕੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਬਾਰਵੀਂ ਤਿਥੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰਵੀਂ ਤੇ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਬਾਅਦ ਵਾਲੀ ਤਿਥੀ ਲੈਣੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਬਾਰਵੀਂ ਤਿਥੀ ਤੇਰਵੀਂ ਤੇ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਮਨਾਈ ਜਾਵੇ? ਕੁਝ ਲੋਕ ਭਗਤੀ ਵਿਚ, ਸਿਰਫ ਦੂਜੀ ਤਿਥੀ ਉੱਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੋਕ ਬਾਰਵੀਂ ਅਤੇ ਤੇਰਵੀਂ ਦਿਨ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਨ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਰਾਏ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਰੀਤੀਆਂ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾਸੀ ਤਿਥੀਆਂ, ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ, ਅਤੇ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤ ਸਮਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰਹਿਨੁਮਾ ਹਨ।