ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹੀ ਰੀਤਿ-ਰਿਵਾਜ ਬਾਰੇ ਗੰਭੀਰ ਚਰਚਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜੇਕਰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ, ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਦਿਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰੇ। ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਪਿਛਲੇ ਤਿਥੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਦੋਵੇਂ ਤਿਥੀਆਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤਿਥੀ ਜੋ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸਮਾਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰ, ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਰਾਏ ਇਸ ਬਾਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਲਈ ਢੁਕਵੀਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦੋ ਮੰਡਲ ਤਿਆਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਵੈਸ਼ ਲਈ ਗੋਲ ਮੰਡਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਲਈ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਦ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਨਾਰਾਇਣ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਢੁਕਵੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। 'ਅਪਹਤਾ' ਰਿਕ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਤਿਲ ਛਿੜਕਣੇ ਹਨ। ਦਾਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੁੜ-ਮੁੜ, ਹਰ ਵਾਰੀ ਢੁਕਵੇਂ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਕੇ, ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭੋਜਨ ਦੀ ਚੜਾਵੇ ਵਿਚ, ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ; ਬਾਕੀ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਪਾਤਰ ਵਿਚ, 'ਸ਼ੰਨੋ ਦੇਵੀ' ਰਿਕ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, 'ਵਿਸ਼ਵੇ ਦੇਵਾਹ ਸਹ' ਰਿਕ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸੁਗੰਧ, ਪੱਤੇ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਤੇ ਤਿਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਆਸਨ ਸਜਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। 'ਸ਼ੰਨੋ ਦੇਵੀ' ਸੂਤਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ, 'ਤਿਲੋਸੀ' ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਤਿਲ ਛਿੜਕਣੇ ਹਨ। 'ਯਾ ਦਿਵਿਆ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਅਰਘਿਆ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਆਭੂਸ਼ਣ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। 'ਮੈਂ ਅੱਗ ਵਿਚ ਕਰਮ ਕਰਾਂਗਾ' ਕਹਿ ਕੇ, ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ 'ਕਰੋ, ਹੋ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਕਰੋ' ਆਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਵਧੋ। ਸਾਮਨ ਲਈ, 'ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਵਧਾ, ਨਮਸਕਾਰ' ਉਚਾਰੋ ਜਾਂ 'ਸਵਾਹਾ' ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਪੂਰਨ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਰ ਯੱਗ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਅੱਗ ਉਪਲਬਧ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹੀ ਯੱਗ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਨਿਮਾ ਦੇ ਕਰਮ ਸਮੇਂ, ਅੱਗ ਦੂਰੋਂ ਨਾ ਲਿਆਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਜੇ ਅੱਗ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਅੱਗ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਭਰਾ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਵਿਦਵਾਨ ਦੂਰ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਵੀ ਵਰਤਣ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਚਟਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੁਆਦਿਸ਼ਟ ਚੀਜਾਂ ਨਾਲ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। 'ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤੇ ਇੱਥੇ ਆਉਣ' - ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦੋ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੋ। ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਰੂਪਹੀਣ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਧਾਰੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦੋ ਕਿ ਉਹ ਭੋਜਨ ਕਰਨ। ਜਿਵੇਂ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਦ, ਮਾਸ ਆਦਿਕ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਜਾਂ ਜਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭੋਜਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ...