ਹੇ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਪਾਣੀ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰੋ। ਦਿਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਉੱਪਰ ਤੇ ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖ ਕੇ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਉਚਿਤ ਮੰਤਰਾਂ—ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਵੈਸ਼ਣਵ ਆਦਿ—ਦੀ ਉਚਾਰਣਾ ਕਰੋ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਹੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੋ, ਜੋ ਹੰਸ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦਿਆਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਸਤਤ ਉਪਾਸਨਾ ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਕਰੀਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਸਦਾ ਵਾਧੂ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਵਧਾਵੇ। ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ, ਜਿਸਦੇ ਵਾਲ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਅਰਧ-ਚੰਦ ਹੈ, ਜੋ ਬਲਦ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਯਜੁਰਵੇਦ ਦਾ ਸਵਰੂਪ ਮੰਨ ਕੇ ਧਿਆਨਯੋਗ ਹੈ। ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਇਲ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹਾਰ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਜਿਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਦੇਵੇ। ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਮਨ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇਵੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਪੈਰੀ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਮੰਤ੍ਰ, ਓਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਭੂਃ, ਭੁਵਃ, ਸਵਃ ਦੇ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਪੋ। ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਲਈ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਇਹ ਜਾਪ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਧਾਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ, ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਅਰਪਣ ਕਰੋ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਉੱਥੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋ ਜਾਓ। ਸਵੇਰ ਦੀ ਨਿੱਤ ਕ੍ਰਿਆ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੋਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਮ ਕਰੋ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਸੰਨਿਆਸੀ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਨਾਨ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰਣ। ਫਿਰ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮ-ਯਜ੍ਯਾ ਕਰਣ। ਰਾਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਨਾਸਤਿਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੰਞਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਉਹ ਚੰਨ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਤਾਰੇ ਰਹਿਣ ਤਕ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਮ ਵਿੱਚ, ਮਹਿਮਾਨ ਦਾ ਪੂਰਾ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਉਸਨੂੰ ਭੋਜਨ ਆਦਿ ਦੇ ਕੇ। ਪਾਣੀ, ਪੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ, ਕੁੰਦ ਮੂਲ, ਫਲ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਦੇ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੋ। ਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵਾਂਗ ਆਦਰ ਦਿਓ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਦਾਰਥ ਦੇ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੋ। ਇਸ ਲਈ, ਪੰਜ ਮਹਾ-ਯਜ੍ਯਾ ਨਿੱਤ ਕਰਣੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹਨ। ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਲਈ ਯਜ੍ਯਾ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਦਿ) ਲਈ ਭੋਜਨ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡੋ, ਭਾਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦੌਲਤ ਘੱਟ ਹੋਵੇ। ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਵਾਪਸ ਕੱਢਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਮਦਿਰਾ ਵਾਂਗ ਅਸ਼ੁੱਧ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਲੂਣ ਤੇ ਗੋਮਾਂਸ ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਮੰਨੇ ਗਏ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੋਰ ਨਾ ਕਰੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਅਮਰ ਆਵਰਨ ਹੋ, ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਣੀ ਚੁੱਕੋ। ਪਹਿਲੀ ਆਹੂਤੀ ਦੇਣ ਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਭੋਜਨ ਕਰੋ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਸੋਣ ਲਈ ਬਿਸਤਰਾ, ਬੈਠਣ ਲਈ ਆਸਨ ਅਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੋ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸਹੀ ਆਚਰਨ ਛੱਡ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਜਾਂ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਇਕੱਲਾ ਜਾਂ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੋਣਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ, ਪੰਜ ਯਜ੍ਯਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣਾ—ਇਹ ਉਸਦੇ ਕਰਮ ਹਨ। ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਣਾ ਤੇ ਸਿਰਫ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਠ ਗੱਲੀਆਂ ਭੋਜਨ ਲਵੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨਾ ਕਰੇ। ਵਿਅਭਿਚਾਰ, ਅਤਿ ਨੀਂਦ ਤੇ ਆਲਸ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਰ ਰਹੇ। ਵਨਵਾਸੀ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਆਦਿ ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।