ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ‘ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਧਾਰਮਿਕ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਉਥੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚਕਰ ਤੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਸ਼ੁਭ ਮੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਸਮੇਂ, ਨਰਮਦਾ, ਸਿੰਧੂ, ਤੇ ਕਾਵੇਰੀ—ਇਹਨਾਂ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇ ਵੇਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਭਾਗੀ ਜੀਵ ਸਦਾ ਆਉਣ, ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਵਾਰਾਵਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਣੋ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦੇਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਰਘਯਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧੋਇਆ ਹੋਇਆ, ਬਿਨਾ ਹੇਮ ਵਾਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਦੂਜਾ ਵਸਤ੍ਰ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਰੀਰ ਤੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਦੇ ਹੋਏ, 'ਭੂਰ' ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀਆਂ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। 'ਓਮ' ਅੱਖਰ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ‘ਤੇ, 'ਭੂ' ਨੂੰ ਸਿਰ ‘ਤੇ, 'ਭੂ', 'ਭੂਵਹ', 'ਸਵਹ' ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। 'ਆਓ, ਦਾਤਾ, ਦੇਵੀ, ਤਿੰਨ-ਅੱਖਰੀ, ਬ੍ਰਹਮ-ਵਿਦਿਆ'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਬਲਦ ‘ਤੇ ਸਫੈਦ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉ। ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਰੁੜ ‘ਤੇ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਧਿਆਨ ਕਰੋ। ਅੱਖਰ, ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀਆਂ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਪਦ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਉਚਾਰਨ ਕਰੋ। ਬਾਂਏ, ਮੱਧ ਤੇ ਸੱਜੇ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਕੇ, ਸਾਹ ਨੂੰ ਲੜੀਵਾਰ ਰੋਕੋ। ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁਧਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ, ਐਸਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। 'ਮੂਤ ਦੁਆਰਾ ਅਸ਼ੁਧ ਨਾ ਹੋਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ, ਨੱਕ ਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧਤਾ ਕਰੋ। ਇਸ ਕਰਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 'ਸਚ ਤੇ ਧਰਮ' ਉਚਾਰਨ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਪਾਣੀ ਅਰਪਣ ਕਰੋ। ਸਵੇਰੇ, ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ, ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਉੱਚਾ ਤੇ ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਰਮ ਕਰੋ। ਨਾਰਦ ਜੀ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਤੇ ਹੋਰ ਮੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਰੂਰਤ ਅਨੁਸਾਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਘੁੰਮ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਉਰਜਾ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰੋ। ਗਾਇਤਰੀ, ਜਿਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਜਬੰਦ ਦੀ ਧੁਨ, ਹੰਸ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ‘ਤੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਚਿੰਤਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਤੇ ਵਾਧਾ ਦੇਵੇ। ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ, ਜਿਸਦੇ ਵਾਲ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਚੰਦਰੀ ਮਾਣੀ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਖੁਸ਼, ਬਲਦ 'ਤੇ ਸਵਾਰ, ਯਜੁਰਵੇਦ ਦਾ ਰੂਪ, ਧਿਆਨ ਕਰਨਯੋਗ ਹੈ। ਗਰੁੜ 'ਤੇ ਬੈਠੀ, ਗਹਣਿਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹਾਰ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਹੋਣ, ਉਹ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਵੇ। ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਭਗਤੀ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇਵੀ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਪਦ ਗਾਇਤਰੀ, ਉਮ, ਤੇ 'ਭੂ', 'ਭੂਵਹ', 'ਸਵਹ' ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਨ ਕਰੋ। ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਲਈ, ਇਹ ਉਚਾਰਨ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਗਾਇਤਰੀ ਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਜੁੜੀਆਂ ਹਥੀਂ ਪਾਣੀ ਅਰਪਣ ਕਰੋ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ, ਤੇ ਹਰੀ ਵੱਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ‘ਤੇ, ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਵਿਦਾ ਹੋਵੋ। ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੋਰ ਨਿਯਮਤ ਕਰਮ ਕਰੋ। ਹੇ ਦਿਵਯ ਰਿਸ਼ੀ, ਵਣਵਾਸੀ ਤੇ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਸ਼ੁਧਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮ-ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰਾਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਹਰ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕਰਮ ਸਹੀ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਕਰੋ। ਜੋ ਇਹ ਕਰਮ ਨਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਾਸਤਿਕ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਹੈ। ਉਹ ਲੋਕ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਤਾਰੇ ਰਹਿਣ ਤਕ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਹੋਰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।