ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਸੰਸਕਾਰ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਣ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਜੀਉਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ, ਫਲ ਆਦਿ ਇਕੱਠੇ ਕਰੇ। ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਯਜ੍ਨੋਪਵੀਤ (ਜਨੇਊ), ਮ੍ਰਿਗਛਾਲ (ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ) ਅਤੇ ਦੰਡ (ਲੱਕੜੀ ਦੀ ਛੜੀ) ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਭੀਖਾ ਮੰਗ ਕੇ ਹੀ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇਰੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਆਤਮ-ਨਿਗ੍ਰਹ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਤਕਰਮ ਕਰੇ। ਜੋ ਅਗਨਿ-ਕਰਮ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪਤਿਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਿਰੰਤਰ ਕਰੇ। ਆਤਮ-ਸੰਯਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਘਰੋਂ ਭੀਖਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਹਦ, ਸ਼ਰਾਬ, ਮਾਸ, ਨਮਕ, ਪਾਨ, ਦੰਦ ਮੰਜਨ ਦੀ ਲੱਕੜੀ—ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਬਚੇ। ਛਤਰੀ, ਘੜਾ, ਜੁੱਤੀ, ਸੁਗੰਧ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਲੇਪ ਆਦਿ ਤੋਂ ਵੀ ਦੂਰ ਰਹੇ। ਚੁਗਲੀ, ਚਿੰਤਾ, ਫੁਜ਼ੂਲ ਗੱਲਾਂ ਅਤੇ ਅੰਜਨ ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਬਚੇ। ਉਹ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਯਥਾ-ਕ੍ਰਮ ਸਤਿਕਾਰ ਸਹਿਤ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਆਦੀ ਹੋਵੇ। ਗੁਰੂ, ਜੋ ਆਤਮਿਕ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਵੇ। ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਦੋਜਾਤੀ (ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ) ਮਨੁੱਖ ਕਹੇ, "ਇਹ ਮੈਂ ਹਾਂ।" ਪਰ, ਨਾਸਤਿਕ, ਮਰਯਾਦਾ-ਭੰਗੀ, ਪਾਪੀ, ਪਿੰਡ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਪਾਖੰਡੀ, ਪਤਿਤ, ਚੁਟਕਾਰੀ, ਤਾਰੇ ਤੋੜ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਾਗਲ, ਠੱਗ, ਦੁਰਚਾਰੀ, ਗੰਦਾ, ਝਗੜਾਲੂ, ਜੂਆਰੀ, ਵੰਮੀ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਪਤੀ ਦੀ ਅਵਗਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ, ਪਰਪੁਰਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਜਣੇਪੇ ਦੀ ਇਸਤਰੀ, ਗਰਭਪਾਤ ਕਰਾਉਣ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਯਜਮਾਨ-ਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਪਿਤਰ-ਕਰਮ, ਵਰਤ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਦੇਵ-ਪੂਜਾ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ ਤੇ ਵਾਪਸ ਨਾ ਕਰੇ, ਇਹ ਗਲਤ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੈਰ ਤੇ ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ ਹੀ ਖੜਾ ਹੋਵੇ। ਅੱਠਮੀ, ਚੌਦ੍ਹਵੀ, ਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਾਰੀਖ, ਭਾਦੋਂ ਦੀ ਪਿੱਛਲੀ ਪੱਖ ਦੀ ਦੂਜ, ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਤੇ, ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਆਉਣ ਤੇ, ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ, ਗੜਗੜਾਹਟ ਤੇ ਅਸਮੇਂ ਮੀਂਹ ਪੈਣ ਤੇ, ਮਨੁਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੇ, ਚਾਰ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੇ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜ, ਭਾਦਰਪਦ ਦੀ ਅੰਧਰੀ ਤੇਰਵੀ, ਸ਼ੁਕਲ ਏਕਾਦਸ਼ੀ, ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਨੌਮੀ, ਸ਼ੁਕਲ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ, ਆਸਾੜ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਦਸਮੀ, ਮਾਘ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਸਤਮੀ, ਫਾਗਣ ਦੀ ਅੰਮਾਵੱਸਿਆ, ਪੌਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਏਕਾਦਸ਼ੀ—ਇਹ ਸਭ ਸਮੇਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਤੇ ਅਖੁੱਟ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸ਼੍ਰਾਦਧ, ਸੱਦਾ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ, ਮੰਦੇ ਦਿਨ ਤੇ ਗ੍ਰਹਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਕਦੇ ਵੀ ਪਾਠ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਪਾਠ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਹਨ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ, ਗਿਆਨ, ਯਸ਼ ਤੇ ਧਨ ਲਈ। ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮਤੋ ਵਿਰੁੱਧ ਸਮੇਂ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਲੋਕ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੁੰਡ ਤੇ ਗੋਲਕ ਦੇ ਸੰਯੋਗ, ਜਾਂ ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਆਦਿ ਸਮੇਂ ਵੀ ਪਾਠ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵੇਦ ਦਾ ਪਾਠ ਨਾ ਕਰਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਜੁਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ...