ਜਦੋਂ ਗਲਵ ਮੁਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।" ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਗਲਵ ਮੁਨੀ ਨੇ ਸੰਯਮ ਅਤੇ ਖੁਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੁਣ ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?" ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਫਿਰ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਜੋ ਅਨੇਕ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਦੱਸਣ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਹਰੀ ਜੀ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਆਚਰਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਵਿਧਾਨ ਵੀ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਦੱਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੜੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਅਰਜ ਕੀਤੀ ਕਿ, "ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਮੈਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਹਰੀ, ਜੋ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਵਰਨ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਆਚਰਨ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋ।" ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਇਹ ਚਾਰ ਵਰਨ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਜਨਮ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ: ਮਾਂ ਤੋਂ, ਉਪਨਯਨ (ਜਨੇਊ) ਰਸਮ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਅਧਿਐਨ ਨਾਲ। ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਰਨ ਦੇ ਕਰਤਵ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਨਾਸਤਿਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਕਰਤਵਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਥਾਨਕ ਰੀਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਾ ਹੋਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਕੰਮ ਚੰਗਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਹ ਸਵਰਗ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿੰਦਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼) ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਵਰਨ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੈ। ਅੰਤਿਮ ਸਸਕਾਰ ਸਮੇਂ ਮਾਸ ਖਾਣਾ, ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਆਸ਼ਰਮ, ਜੀਵਨ ਭਰ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ, ਮਨੁੱਖ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਬਲੀ—ਇਹ ਸਭ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਛੱਡਣ ਯੋਗ ਹਨ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਪਤਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਮ ਕਰਤਵਾਂ ਦੱਸਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ: "ਸੁਣੋ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ। ਆਪਣੀ ਜੀਵਿਕਾ ਲਈ ਭੀਖ ਮੰਗੋ, ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿਓ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰੋ ਅਤੇ ਯੋਗ੍ਯ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਤੋਂ ਦਾਨ ਲਵੋ। ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਸੋਚੋ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲੋ, ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰੋ। ਵੇਦ ਪੜ੍ਹੋ, ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਬੁਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿਓ ਅਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਵਪਾਰ, ਹਥਕਲਾ ਜਾਂ ਦੂਜੇ ਕੰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦਨ稼 ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ। ਸਭ ਲਈ ਭਲਾਈ, ਮੰਗਲ ਅਤੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣਾ ਆਮ ਕਰਤਵ ਹਨ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕਠਿਨ ਸਮੇਂ ਖ਼ਤਰੀ ਦਾ ਆਚਰਨ ਅਪਣਾਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੈ, ਪਰ ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼ੂਦਰ ਦਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ ਲਈ ਚਾਰ ਆਸ਼ਰਮ ਹਨ: ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ, ਗ੍ਰਹਸਥ, ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਅਤੇ ਸੰਨਿਆਸ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਕਰਮ ਦੇ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਪਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਥੋਂ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ। "ਹੁਣ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ," ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਗੇ ਦੀ ਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।