ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਮੈ ਬੁਰੇ, ਕਪਟੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਕਪਟੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੈਦਿਕ ਮਾਰਗ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਮੇਰੀ ਅਧਰਮ ਵਿਚ ਲਗਨ ਦੇਖੀ, ਤਾਂ ਮਹੇਸ਼ਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਪੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ। ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਤਪਸ਼ ਨਾਲ ਥੱਕ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਰੇਵਾ ਨਦੀ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ। ਫੌਜ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ, ਮੈਂ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਤ ਦੇ ਆਰੰਭ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਜੋ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਨਿਭਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਫੌਜ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਜਾਗਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਥੇ ਹੀ, ਜਾਗਣ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਪਿਆਰੇ, ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ, ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਜੀਵ ਮੈਨੂੰ ਆਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ। ਮੈਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਉਸ ਲਈ ਕੀ ਕਰਮ-ਮਾਰਗ ਹੈ?" ਉਹ ਲੰਬੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਆਇਆ ਕਿ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਾਗਣ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਪਾਪ-ਰਹਿਤਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਵਰਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਜੀਵ, ਦਯਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਮ ਸਕਦਾ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ: "ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹ ਮਰਤ ਲੋਕ ਲਿਆਓ ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਹਮੇਸ਼ਾ 'ਨਾਰਾਇਣ, ਅਚ੍ਯੁਤ, ਹਰੀ, ਸਾਡੀ ਸ਼ਰਨ ਹੋਵੋ' ਆਖਦੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਾਂਤ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਮੇਰੇ ਦੂਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ; ਮੇਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਕੋਈ ਹਕ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯੋਗ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਨਿਰਧਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿਓ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਿਚ ਤਨਦਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਪਰ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਛਿਟੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਲਿਆਓ। ਦੂਤੋ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਲਿਆਓ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਠੱਗਣ ਵਿਚ ਮਜ਼ਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ। ਦੂਤੋ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਲਿਆਓ ਜੋ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਧਨ-ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਬੁਰੇ ਮੂਰਖ ਜੋ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਬਰਦਸਤੀ ਲਿਆਓ।" "ਉਹ ਕੰਮ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪਸ਼ਚਾਤਾਪ ਨਾਲ ਸੜ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਹੀ, ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਅਸਥਾਈ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਯਮ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਜੀਵ ਨੂੰ ਨਮ ਸਕਦਾ। ਜਦ ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਲੋਕ ਵਿਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।" "ਉਸ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਵੱਸਿਆ। ਉਥੇ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਗਿਆ। ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆ ਗਿਆ। ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਸੀ। ਇੱਥੇ, ਜੋ ਵੀ ਕਰਮ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਇਹ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਵਰਤ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਗਾ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ...