ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ, ਵੱਡੇ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਮਿਲਣੀ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਭਦਰਸ਼ੀਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਅਸਧਾਰਣ ਸੰਕਲਪ ਜਾਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਵਿਲੱਖਣ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਿਵੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ? ਤੈਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਗਈ? ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਅਚੰਭੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਦਰਸ਼ੀਲ, ਜੋ ਸਾਧੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਬੜੀ ਵਿਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਯਤਨਾਂ ਅਤੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਵਾਪਰਿਆ, ਬਤਾਇਆ। ਭਦਰਸ਼ੀਲ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਯਮਰਾਜ ਵਲੋਂ ਕਹੀ ਗਈਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵੀ ਯਾਦ ਹਨ।" ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਬਲ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ? ਕਿਹੜਿਆਂ ਲੋਕਾਂ ਵਾਸਤੇ ਹੋਇਆ? ਮੈਨੂੰ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਦੱਸ।" ਫਿਰ ਭਦਰਸ਼ੀਲ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਮੈਂ ਧਰਮਕੀਰਤੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ ਹਾਂ। ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਬੁਰੇ ਮਤਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤੰਗ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।" "ਜਦੋਂ ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਾਪੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਦੇਖਿਆ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝਿਆ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਤਪਦੇ ਸੂਰਜ ਹੇਠਾਂ ਥੱਕ ਕੇ, ਮੈਂ ਰੇਵਾ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਭਾਰੀ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ। ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਰਾਤ ਭਰ ਜਾਗਿਆ।" "ਉਸ ਜਾਗਣ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਪਿਆਰੇ, ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੇ ਚਿਹਰੇ, ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਮੈਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਸ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਆਚਾਰ-ਵਿਧਾਨ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ।" "ਉਹ ਜੀਵ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਤੱਕ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ, ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਆਇਆ ਕਿ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਵਰਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਾਗ ਕੇ ਤੇ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਉਸ ਵਰਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।" "ਉਹ ਜੀਵ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: 'ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਰਗ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਓ। ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ — ਨਾਰਾਇਣ, ਅਚ੍ਯੁਤ, ਹਰੀ, ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਬਣ — ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸ਼ਾਂਤ ਸਵਭਾਵ ਵਾਲੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹੀ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ।'" "'ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਦੂਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯੋਗ੍ਯ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਨ ਹਨ, ਜੋ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਛੱਡ ਦਿਓ।'" "'ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਪਰ ਜੋ ਪਾਪੀ ਹਨ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕਣ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਲਿਆਓ।'" "'ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਓ। ਜੋ ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬਿਲਕੁਲ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਾਸਤੇ ਲੋਭੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਲਿਆਓ।'" "'ਅਤੇ ਉਹ ਅਤਿ ਦੁਸਟ ਮੂਰਖ, ਜੋ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਬਰਦਸੀ ਲਿਆਓ।'" "ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਨਿੰਦਤ ਕਰਮ ਮੈਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪਛਤਾਵੇ ਨਾਲ ਸੜ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਹੀ, ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਕੋਈ ਵੀ ਬਾਕੀ ਨਾ ਰਹਿ ਕੇ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਯਮਰਾਜ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਭਗਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।