ਗਿਆਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰਨ ਸਮਝ ਦਾ ਧਨੀ ਹੈ—ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਧਿਆਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਸਲੀ ਸੂਰਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਆਪ ਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਜਨਮੀ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਤੇ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਜੋ ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ—ਮੈਂ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਅਜਨਮੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਉੱਚਤਮ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਆਦਿ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਰੀਰਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ—ਮੈਂ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਆਨੰਦਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ—ਉਸ ਅਜਨਮੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹਨ, ਨਿਸ਼ਕਰਮ, ਉੱਚਤਮ, ਤੇ ਸਦਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪੁਰਖ—ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੇ ਹੀ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਆਦਿ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ ਹੈ। ਜੋ ਬਿਨਾ ਲਗਾਵਾਂ ਦੇ ਪੂਰਨ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ ਹੈ। ਉਹ ਉੱਚਤਮ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੋ ਜਾਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ ਹੈ। ਉਹ ਗਿਆਨ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਸ ਕੂਰਮ (ਕਛੂਆ) ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ—ਉਸ ਵਰਾ੍ਹਾ (ਸੂਰ) ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ—ਮੈਂ ਉਸ ਨਰਸਿੰਘ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਚਰਨਾਂ ਤੱਕ, ਮੈਂ ਉਸ ਅਜੈਯ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਰਾਮ ਚੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕੁਲ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਲੋਗ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਜੋ ਲੱਖਾਂ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗਿਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ ਅਤੇ ਮਨੂ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤਾ ਅਣਜਾਣਾ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਪਾਪੀ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਮੋਖਸ਼ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਆਦਿ, ਅਜਨਮੀ, ਗਿਆਨ-ਸਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਨੁਭੂਤੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਦਸ ਅੰਗੁਲਾਂ ਨਾਲ ਮਾਪਿਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਅਜਨਮੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗੁਪਤ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਚਤਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਨਾਰਦ, ਸਨੰਦਨ ਆਦਿਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਏ। ਜਿਸ ਦਾ ਆਤਮਾ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਨਕ ਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਯੋਗ ਹੋ। ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ—ਚਲ ਤੇ ਅਚਲ—ਵਿਆਪਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਭੇਦਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦਿਆਂ, ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵਿਚਕਾਰ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਹ ਅਸਥਾਨ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਸੱਚ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।