ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਭਦਰਸ਼ੀਲ ਸੀ। ਭਦਰਸ਼ੀਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਧੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ। ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਖੇਡਦਾ ਸੀ, ਭਦਰਸ਼ੀਲ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਾਉਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਸਦਾ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬਚਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਭ ਉੱਚੀ ਜਾਤ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਭਗਤ, ਡੂੰਘੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਭਦਰਸ਼ੀਲ ਸਦਾ ਇਹ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦਾ, "ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।" ਉਸ ਨੇ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਤਪस्या ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲ ਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੇਰਾ ਚਲਨ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਯੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਵਿਰਲਾਪਨ ਹੈ।" "ਤੂੰ ਦੁੰਦਵਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮਮਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ, ਹਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਮਿਲਣੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਬੱਚੇ, ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਅਸਧਾਰਣ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਿਵੇਂ ਜਾਗਿਆ? ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਭਕਤੀ ਜਾਗ ਗਈ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਹਾਂ।" ਭਦਰਸ਼ੀਲ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਬੜੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਰਿਆ ਸੀ। "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਯਮ ਨੇ ਕੀ ਕਿਹਾ ਸੀ।" ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਭਦਰਸ਼ੀਲ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ, ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਸਭ ਕਿਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਕਿਸ ਲਈ ਹੋਇਆ—ਤੂੰ ਦੱਸ।" "ਮੈਂ ਧਰਮਕੀਰਤੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਚੁਕਾ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਵਿਕਾਰ ਅਤੇ ਧਰਮਕਰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਮੰਦੇ ਪਖੰਡੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਉਹ ਪਖੰਡੀ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੈਦਿਕ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਨੂੰ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਦੇਖ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ—" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਮਾਰੇ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਿੱਖੀ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਥੱਕ ਕੇ, ਮੈਂ ਰੇਵਾ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਇਆ। ਫੌਜ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ, ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਰਾਤ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ। ਫੌਜ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਜਾਗਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਥੇ ਹੀ, ਜਾਗਣ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਪਿਆਰੇ, ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।" "ਮੈਂ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਜੀਵ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ।" "ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸ, ਉਸ ਲਈ ਕਿਹੜੀ ਵਿਧੀ ਹੈ।" "ਉਹ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ, ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ—ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਵਰਤ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਾਗਣ ਅਤੇ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ, ਪਾਪ ਰਹਿਤਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" "ਵਰਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਜੀਵ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ," "'ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਲਿਆਓ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ।'" "'ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਖਦੇ ਹਨ—ਨਾਰਾਇਣ, ਅਚ੍ਯੁਤ, ਹਰੀ, ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਬਣ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਆਖਦੇ ਹਨ।