ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਕੜਨ ਆਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਟ ਕੇ ਸਮਝਾਇਆ। ਉਹ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, “ਇਹ ਨਿਰਪਾਪ ਜੋੜਾ, ਜੋ ਹਰੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੋ।” ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਨਿਰਪਾਪਾਂ ਵੱਲ ਮੰਦੇ ਵਿਚਾਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਘਟੀਆ ਮਨੁੱਖ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਰਪਾਪ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮੰਦ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਕੰਮਾ ਹੈ। ਦੁਸਟ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਕੋਲ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਇਹ ਦੋ ਉਥੇ ਲੈ ਕੇ ਜਾਵਾਂਗੇ। ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਦੀ ਇਹ ਪਹਚਾਨ ਅਸੀਂ ਯਮ ਦੇ ਕੋਲ ਲੈ ਕੇ ਜਾਵਾਂਗੇ। ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧਰਮਕਾਰੀ ਸਮਝਦੇ ਪਰ ਅਧਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ-ਅਧਰਮ ਦੀ ਪਹਚਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। “ਤੁਸੀਂ ਅਜੇ ਵੀ ਪਾਪ ਕਰਨ ਲਈ ਇਤਨੇ ਉਤਸੁਕ ਕਿਉਂ ਹੋ?” ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਪਾਪੀ ਜਤਕ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਤਾਰੇ ਹਨ, ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। “ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪਾਪ ਕਰਾਂ?” ਦੂਤ ਆਖਦੇ ਹਨ। “ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ, ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਧਰਮਕ ਅਤੇ ਅਧਰਮਕ ਕਰਮ ਸਚ-ਸਚ ਦੱਸਾਂਗੇ।” “ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਹ ਹਰੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਛੱਡ ਦੋ। ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੁਆਰਾ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਫਿਰ ਜੋ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵਧੀਕ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਪਰਮ ਲਕਸ਼ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਾਪੀ ਵੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਵੀ ਪਰਮ-ਧਾਮ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਫਿਰ ਜੋ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਸੇਵਕ ਹਨ, ਉਹ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵਧੀਕ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ, ਜੋ ਇਤਨੇ ਸੁਭਾਗੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਕਲੇਸ਼ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪਰਮ-ਧਾਮ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉਥੇ, ਉਹ ਦੋ ਸਾਧੂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਦਿਵਯ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਰਹੇ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸਾਧੂ। ਇੱਥੇ ਵੀ, ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉੱਚੀ ਵਧੀਕਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਨਤੀਜਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਚੁਕਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸ ਕਾਰਨ ਉੱਚਾ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗੇ। ਜੇ ਇਹ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਭਾਵ ਨਾਲ ਦੇਣ ਤੇ ਹੋਰ ਵਧੀਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਜੀਵਣੀ ਜੋੜਾ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਸੇਵਾ ਸਭ ਲਈ ਕਾਮਧੇਨੁ ਵਾਂਗੂ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲਾਭ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹਰੀ ਦੀ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਰਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਇਹ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਮੋਖ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸਾਧੂ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੰਨਣ ਪੱਖੀ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ ਕੇ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਪੰਜ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾਂ ਕਰਕੇ—ਫਿਰ, ਗਿਆਰਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸਾਧੂ—ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਮਾਲਿਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਿਕ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਭੋਗ, ਪਾਨ ਅਤੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਨਾਲ—“ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨ-ਰੂਪ ਹੋ, ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਵੰਦਨਾ!”—ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਿਕ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, “ਅੱਜ ਤੋਂ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਮੈਂ ਪੰਚਰਾਤ੍ਰ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਾਂਗਾ, ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਰਹਿ ਕੇ।