ਇੱਕ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੌਦੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਵੀ ਉਤਨੀ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਧਵਜਾ ਰੋਹਣ" ਜਾਂ ਝੰਡਾ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਇਸ ਵਿਧੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ: ਪਹਿਲਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੰਦ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਜਣ ਕਰਕੇ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਇਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਫ ਅਤੇ ਧੋਤੇ ਹੋਏ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋ ਆਪਣੀਆਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀਆਂ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਵੇ, ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਧਵਜਾ ਰੋਹਣ ਸਮੇਂ ਨਾਂਦੀ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੂਰਜ, ਗਰੁੜ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਵੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਹਲਦੀ, ਅੰਗੂਰ, ਸੁਗੰਧਤ ਤੇਲ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਾਤਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਘੀ ਆਦਿ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪੁਰੁਸ਼ ਸੂਕਤ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਈਰਾਵਤੀ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਮਾ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਉਸ਼ਾ (ਸਵੇਰ) ਦੀ ਭੇਟ ਅਰਪਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਰਾਤ ਨੂੰ, ਹਰੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫੁੱਲ, ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ, ਢੰਗ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਹੇਠਾਂ, ਨੱਚ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਪਾਠ ਕਰਕੇ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਝੰਡਾ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਲਕੜੀ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰੀ ਨੂੰ ਖਾਣ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਚੱਬਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਦਿ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫੇਰ, ਪ੍ਰਦੱਖਿਣਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਹਿਮਨ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: "ਹੇ ਹ੍ਰਿ੍ਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ। ਮੈਂ ਕੇਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਲਯ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਯੋਗੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਧਰਤੀ ਜਿਸ ਦਾ ਪੈਰ ਬਣੀ, ਜੋ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਰਿਗ, ਸਾਮ ਅਤੇ ਯਜੁਰ ਵੇਦ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਰਾਨਾਂ ਤੋਂ ਵੈਸ਼, ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੂਦਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਰਮਲ, ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਬੇਦਾਗ ਹੈ। ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਸੁਕਸ਼ਮ ਤੇ ਸਥੂਲ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਗੁਣ ਰਹਿਤ, ਪਰਮ ਅਤੇ ਸੁਕਸ਼ਮ ਜੋ ਹੈ, ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਯੋਗ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਨਿਰਗੁਣ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸਰਬਵਿਆਪਕ ਹੈ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਦੋ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਲਈ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਰਸਤੇ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜਿਸ ਦੀ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ ਪਰ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਵੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ।" ਇਹ ਸਭ ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਭੇਟ, ਕੱਪੜੇ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਾਂ, ਪਤਨੀ, ਹੋਰ ਸਜਣਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਕੇ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਪੁੰਨ ਦੇ ਫਲ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਜਿਵੇਂ ਕਈ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾਉਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।