ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਅਤੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਦਾਨ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ 'ਤੇ ਸੰਯਮ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਭੋਜਨ ਕਰੇ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਫਿਰ ਕਦੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰ ਲਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਵਾਜਪੇਯ ਯੱਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰੇ ਤਾਂ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਪਾਪ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ, ਦੰਦ ਮੰਜਨ ਕਰਕੇ, ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ, ਮੁੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਅਤੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਭਗਵਤੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। "ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣ" ਇਹ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਲਗਾ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਸਹਿਤ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਘੀ ਦੀ ਹੋਮ ਅਗਨਿ ਵਿੱਚ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋਣ। ਹੋਮ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੁਕਤ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਭਾਵ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਉਪਵਾਸ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ: "ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰ ਧਾਰੀ! ਹੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਭੋਜਨ ਕਰਾਂਗਾ।" ਗੋਡਿਆਂ ਦੇ ਬਲ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਅਖੰਡ ਚੌਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਅਰਘ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੱਲ ਤੱਕਦੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ: "ਹੇ ਰੋਹਣੀਪਤੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਭਰਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।" ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਕੂਮਤ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿ ਕੇ, ਮੁੜ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ। ਆਪਣੇ ਸਬੰਧੀਆਂ, ਨੌਕਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਬੋਲੀ 'ਤੇ ਸੰਯਮ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੰਕਲਪ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਮੌਕੇ 'ਤੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਛਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਵਟ ਕਰਕੇ, ਆਇਨੇ, ਪੱਖੇ ਅਤੇ ਜਲ-ਕੁੰਭ ਰੱਖ ਕੇ, ਇੱਕ ਜਲ ਭਰਿਆ ਘੜਾ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਭੋਜਨ, ਮਿਠਾਈਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨੈਵੇਦਿਆਂ ਨਾਲ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਸੰਯਮਤਾ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ, ਫਿਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੱਚੀ ਨਿਭਾਉਣ ਅਤੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚਿੰਨ੍ਹ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ 'ਤੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਗਨਿ-ਹੋਮ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅਜਿਹੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਇੰਨੀ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਫਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਕਰਮ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।