ਜਦੋਂ ਭਗੀਰਥ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦਾ, ਤਾਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੁਕਤੀ ਤੈਨੂੰ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ," ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਗੰਗਾ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਭਗੀਰਥ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਈ। ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੇ ਨਾਂਅ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਪਰਮ ਨਦੀ, ਗੰਗਾ, ਉਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਗਈ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਉਥੇ ਵਗਿਆ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੋ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਪਰ ਉਠ ਗਏ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਭਗੀਰਥ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਹੋਏ। ਭਗੀਰਥ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਦਿਲੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ ਹੋ, ਹੁਣ ਇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਰਥ 'ਚ ਚੜ੍ਹੋ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਓ।" ਉਹ ਸਭ ਜਦੋਂ ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੀਰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਲੋਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਤਾਂ ਗੰਗਾ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਅਬੋਧ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੋਂ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੰਗਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਫਿਰ, ਹੇ ਸੂਤ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਸਨਕ ਸੇਜ ਨਾਲ ਹੋਰ ਕੀ ਪੁੱਛਿਆ? ਜੋ ਕੁਝ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਆਖਾਂਗਾ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਭ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਫਿਰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਦਇਆਲੂ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਗੰਗਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।" ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਵੀ ਉਸ ਮਨ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਹੋਵੇ। ਦਇਆਲੂ ਗੰਗਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ; ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕ ਭਗਤੀ ਰੂਪ ਯੋਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋ, ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕਰਕੇ, ਹੁਣ ਇਸ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਾਰੀ ਦੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਹਰੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਨਿਰਭੈਤਾ ਵੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸਰਵੋਚ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ, ਜੇ ਰੋਜ਼ਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਅਖੰਡ ਚੌਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, "ਕੇਸ਼ਵ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ" ਆਖ ਕੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਗਦਾ ਰਹੇ। ਗੀਤ, ਵਾਦ-ਯੰਤਰ, ਭੋਗ, ਮਿਠਾਈਆਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ, ਨਿਯਮਤ ਕਰਮ ਕਰੇ। ਚੌਲ ਦਾ ਖੀਰ ਘੀ ਅਤੇ ਨਾਰੀਅਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਭੋਗ ਲਗਾਏ। ਕੇਸ਼ਵ, ਕੇਸ਼ੀ ਦੇ ਵਧਨਹਾਰ, ਦਿਵ੍ਯ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਸੁਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ। ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਉੱਤਮ ਪੂਜਾ ਨੂੰ Pauṣa ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੀ ਦੁਧ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੇ, ਖੀਰ ਦਾ ਭੋਗ ਲਗਾਏ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਪੱਕੀ ਹੋਈ ਚੌਲ ਘੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ—ਉਸ ਦਾਨ ਨਾਲ ਨਾਰਾਇਣ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।