ਉਹ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ, ਉਥੇ ਜੰਗਲੀ ਸੂਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਫਿਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਯਕਾਂ ਦੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ ਪੂੰਛਾਂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਲਹਿਰਾਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਉਥੇ ਵਧ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਮਾਲਤੀ, ਯੂਥਿਕਾ, ਕੁੰਦ, ਚੰਪਕ ਅਤੇ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਭ੍ਰਿਗੁ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਉੱਚੇ ਉਚਾਰਣ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਥੇ ਉਸਨੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਰੋਸ਼ਨ ਸੀ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਵੀ ਉਸਦੀ ਆਗਵਾਨੀ ਕੀਤੀ, ਬਹੁਤ ਆਦਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ। ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਭ੍ਰਿਗੁ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ: "ਮੈਂ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਉਪਾਅ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦਾ ਯੋਗ ਹਾਂ, ਹੇ ਤਪਸਵੀ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ?" ਭ੍ਰਿਗੁ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰੀ ਨੂੰ ਜਾਣੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ, ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠ ਨਾ ਬੋਲ। ਦਿਨ-ਰਾਤ ਸ਼ੁਭ ਵਰਤ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ। ਬਾਰਹ ਜਾਂ ਅਠ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੋ; ਤੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਭਲਾ ਪਾਵੇਂਗਾ।" ਉਹ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ: "ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਝੂਠ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਹੜੇ ਲੋਕ ਮੰਦ ਹਨ? ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਿਵੇਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ, ਬਾਰਹ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਕੀ ਹੈ?" ਭ੍ਰਿਗੁ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ; ਤੇਰੀ ਸਮਝ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਜੋ ਗੱਲ ਹਕੀਕਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵਿਦਵਾਨ ਉਸਨੂੰ ਸੱਚ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਜਗ੍ਹਾ, ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਾਲਾਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਗੱਲ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਦੁਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ। ਇਹ ਧਰਮ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।" "ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜੋ ਲੋਕ ਵੈਰੀ, ਮੂਰਖ ਅਤੇ ਗਲਤ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਧਰਮ-ਅਧਰਮ ਦੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਵੇਦ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ।" "ਜੋ ਹਰੀ ਪ੍ਰਤੀ ਭਕਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਸਤਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਣੂ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਣੂ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਹੈ, ਪੂਰਨ ਅਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।" "ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵੈਰੀ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਤਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸਭ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਅਠ ਅੱਖਰੀ ਮਹਾ ਮੰਤਰ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। 'ਧੰਨ ਹੈ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੇ ਬਾਰਹ ਅੱਖਰ ਭੁੱਲ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਫਲ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਚਕਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਨਾਰਾਯਣ ਹੈ, ਦੁਖ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਜੋ ਮਕੁਟ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਜੋ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਪੂਰਨ ਅਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਸੱਚ ਦੀ ਪਰਖ, ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਉਪਾਅ ਬਾਰੇ ਸਾਫ਼, ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਅਤੇ ਧਰਮਕ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।