ਰਾਜਨ, ਫਿਰ ਉਹ ਪਾਪੀ, ਜੋ ਬੁਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਆਰਿਆਂ ਨਾਲ ਕੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਮੈਨੂੰ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਰੋਟੀ ਵਾਸਤੇ ਲਾਲਚੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕਿੰਨਾ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਹੈ। ਹਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਪਾਪੀ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਾਸਤੇ ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਸਦਾ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਸੁਖਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਾਪ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਉਬਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਤੇ ਗੰਦ ਖਾਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਤਰਨੀ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰੇ, ਚੰਦ ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਾਂਗ ਅਣਗਿਣਤ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਉਬਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਆਪਣੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੀੜੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਪੰਜ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਨ, ਉਹ ਐਸਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕੁਦਰਤੀ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜਾਂ ਗੈਰ-ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂ ਵਾਂਗ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚਰਬੀ ਦੇ ਖੱਡ ਵਿੱਚ divine ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਨ, ਜੋ ਉਪਵਾਸ ਦੇ ਦਿਨ ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਬ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਨਾਸਤਿਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਰੋੜਾਂ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰੀਕਸ਼ਾ ਹੋ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਪ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਭਾਰੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਨ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਫਲ ਕੀ ਹਨ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਜੋ ਸਦਾ ਧੂੰਆਂ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਨਰਕ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਾਪ ਗਰਭ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਭਾਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਬਚੀ ਹੋਈ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੌਲਦੇ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਪੀੜਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਚੰਦਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਥੇ ਹੀ ਦੁੱਖ ਭੋਗਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੀ ਸਜ਼ਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪ ਭਿਆਨਕ ਮੌਤ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਾਸ਼ਨਾ ਵਾਲੇ ਹਨ ਜਾਂ ਝੂਠੀਆਂ ਅਫਵਾਹਾਂ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਤੇਜ਼ ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਹਾਥੀਆਂ ਵਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਕੁਝ ਸੁੱਟ ਦੇਂਦੀ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ’ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਵੀ ਰੋਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਜੋ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਗਿਣ ਕੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਝੂਠਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀ ਅੱਧੀ ਪਾਪਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਇਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤਲਵਾਰ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿਚ ਪੀੜਾ ਸਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਅਪਾਹਜ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਖੰਘ ਖਾ ਕੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨ ਤੇ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਜੋ ਚੰਡਾਲਾ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਗਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਕੇ, ਚੰਡਾਲਾ ਦੱਸ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਚੰਡਾਲਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।