ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਮੌਜਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਇਕ ਥੰਮ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹਿਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਭੋਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਰਦ ਵੀ ਜੋ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪੰਜ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਦੁਖ ਸਹਿਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਬਲਦੇ ਹੋਏ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕਿਲਾਂ ਵੱਡੇ ਜਥਿਆਂ ਵਿੱਚ ਠੁੰਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੂਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸਿਰਫ਼ ਲੂਣ ਖਾਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਪਾਪੀ ਜਨ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੂਈਆਂ ਨਾਲ ਛੇਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਆਰਿਆਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਵਲ ਲਾਲਚ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਜੋ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਵਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਾਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਉਬਲਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਖਾਰਾ ਪਾਣੀ, ਪਿਸ਼ਾਬ ਅਤੇ ਗੰਦ ਖਾਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਪੂਜਾ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰੇ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਅਣਗਿਣਤ ਪੀੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਪੀੜੀਆਂ ਸਮੇਤ ਪੰਜ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਐਸਾ ਪਾਪੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਕੁਦਰਤੀ ਨਹੀਂ, ਅਜੀਬ ਜਨਮ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਰਬੀ ਦੇ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਜਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਇੰਨੇ ਹੀ ਦੇਵ-ਵਰਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਦੰਦ ਮੰਜਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਨਾਸਤਿਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਸ ਹੋ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਪ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਵਧ ਦੇ ਸਮਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਫਲ ਕੀ ਹਨ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਜੋ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧੂੰਆਂ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਾਪ ਜਿਵੇਂ ਗਰਭ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਬਲਦੇ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਪੀੜਾ ਸਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਚੰਦਨ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਸਜ਼ਾ ਭੋਗਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇਸ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪ ਭੀ ਭਿਆਨਕ ਮੌਤ ਮਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਬਹੁਤ ਵਧ ਲਾਲਚੀ ਜਾਂ ਝੂਠੀਆਂ ਅਫਵਾਹਾਂ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਤੇਜ਼ ਖਾਰ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਹਾਥੀ ਵਲੋਂ ਇੰਝ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਦੇਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹਨਾਂ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਕਰਕੇ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਅਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਿੰਨੇ ਭਿਆਨਕ ਦੁੱਖ ਭੋਗਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।