ਰਾਜਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਭਿਆਨਕ ਦਸ਼ਾਵਾਂ ਸੁਣੋ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾਨਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਸੌ ਜਨਮ ਕੁੱਤਿਆਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਚੰਡਾਲਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜੰਮਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਇਕਵੀਹ ਯੁਗ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਦਾਨ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਚੁੱਕ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਦਾ ਭਾਰੀ ਪੱਥਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤਕ ਢੋਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਤੇ ਪਛਤਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਰਕ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿਚ ਸਦਾ ਤਪਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੁਗ ਉਹ ਉਬਲਦੇ ਹੋਏ ਪਦਾਰਥ ਦੇ ਗੋਲੇ ਖਾਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਬਿਨਾਂ ਸਾਹ ਲਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਅੱਧਾ ਕਲਪ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਤੰਬੇ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜਬਰਦਸਤੀ ਫੜ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਕੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਆਤਮ-ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਇਕ ਥੰਮ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਖੜੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਸੌ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਲੱਖ ਲੱਖ ਨਰਕਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਮਰਦ ਵੀ ਪੰਜ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿਚ, ਉਸੇ ਉਬਲਦੇ ਪਦਾਰਥ ਤੋਂ ਬਣੀਆਂ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਕੀਲਾਂ ਠੋਕ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਪੂਰੇ ਹੋ ਕੇ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਲੂਣ ਖਾਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਪਾਪ ਕਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇੰਝ ਹੀ ਤੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਈਆਂ ਨਾਲ ਛੇਦੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਅਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਕੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਰਾਜਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਰਕ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਸੁਣੋ ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਵਲ ਲੋਭ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਨਰਕ ਵਿਚ, ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਜਿਹੜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਭੋਗਾਂ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਾਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਤਪਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਿਸ਼ਾਬ ਤੇ ਗੰਦ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਤਰਨੀ ਦਰਿਆ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਉਹ ਚੰਨ, ਤਾਰੇ ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਜਿੰਨੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਤਪਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੀੜੀਆਂ ਸਮੇਤ ਪੰਜ ਯੁਗ ਨਰਕ ਵਿਚ ਸਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਵਧਾ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਕੁਦਰਤੀ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜਾਂ ਅਜੀਬ ਜਨਮ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜੰਮਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਰਬੀ ਦੇ ਖੱਡ ਵਿਚ ਜੈਨਾ ਹੀ ਦਿਵ੍ਯ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਲਈ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਉਪਵਾਸ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਦੰਦ ਮੰਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਨਾਸਤਿਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਿਲੀਅਨ ਯੁਗ ਨਰਕਾਂ ਵਿਚ ਲੰਘ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਵਧਾ ਵਰਗਾ ਪਾਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਿਲੀਅਨ ਯੁਗ ਨਰਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧੂੰਆਂ ਪੀਣ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਨਰਕ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਹਨ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਤੀਜੇ, ਜੋ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਗਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।