ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ (ਦਵਿਜ) ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਰੱਸੀ ਨੂੰ ਕੱਟਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਇਹ ਕੰਮ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਅੱਧਾ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਅਣਜਾਣੇ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦੋ ਇੰਦਰ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਔਰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਚਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਕੰਮ ਗੁਪਤ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਧੋਬੀ, ਚਮੜੇ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨੱਚਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਡਫਲੀ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲਾ—ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖਾਣ ਪੀਣ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲੋਂ ਕੁਝ ਲੈਂਦਾ ਜਾਂ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਮਾਂ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਧੀ, ਭੈਣ, ਅਤੇ ਪੂਤਣੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਣੀ, ਤਿਆਗਣੀ, ਦਾਈ ਜਾਂ ਉੱਚ ਵਰਗ ਦੀ ਔਰਤ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਭਾਵੇਂ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਮਾਂ ਵਲੋਂ, ਜੇਕਰ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਵਿਅਕਤੀ ਅਜਿਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਲੈਣ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਆਵਲੀਆਂ ਕੋਲ ਜਾਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮੁਕਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਯਮਤ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਗਾਂ ਨੂੰ ਲਾਠੀ ਦੇ ਉੱਪਰ ਮਾਰ ਕੇ ਡਿੱਗਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੇ ਜਖਮ ਅੰਗੂਠੇ ਜਿੰਨਾ ਜਾਂ ਬਾਂਹ ਜਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਗਾਂ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਬੱਚਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ, ਰੋਕਣ ਜਾਂ ਚੋਟ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਗਾਂ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਮਾਰੀ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਉਹ ਅਜਿਹੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਲੱਕੜ, ਮਿੱਟੀ, ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਮਾਰਨ 'ਤੇ ਸੰਤਾਪਨ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ, ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਮਾਰਨ 'ਤੇ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਯ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਵਾਈ, ਤੇਲ ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਦਵਾਈ ਵਜੋਂ ਤੇਲ ਪੀਣਾ ਜਾਂ ਕੋਈ ਔਸ਼ਧੀ ਲੈਣੀ ਪਵੇ, ਜਾਂ ਵੱਛਿਆਂ ਨੂੰ ਗਲੋਂ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਚਿਕਿਤਸਾ ਕਰਨੀ ਪਵੇ, ਤਾਂ ਗਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਲ ਉਤਾਰੇ ਜਾਂ ਦੋਹਾਂ ਲੱਤਾਂ ਉੱਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਾਡ਼ੀ ਉਤਾਰੀ ਜਾਵੇ। ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਲ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਜਿੰਨੀ ਲੰਬਾਈ ਕੱਟੀ ਜਾਵੇ। ਪਰ, ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਮੁੰਡਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਲਈ ਵੀਰ ਭੰਗੀ ਅਸਨ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸਨੇ ਵੀ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਲਈ ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਲਈ ਦੁੱਗਣਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਦੁੱਗਣਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਦੀ ਭੇਟ ਵੀ ਦੁੱਗਣੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਜਾਂ ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਤ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਮੋਹ ਕਰਕੇ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਘਾਹ ਵਿੱਚੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਕੀੜਿਆਂ ਜਾਂ ਮੱਖੀਆਂ ਆਦਿ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਛੂਹ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਕੇ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੰਡਾਲ ਜਾਂ ਅਛੂਤ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਲੱਗ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਅਣਜਾਣੇ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਥਾਂ ਰਾਤ ਬਿਤਾ ਲਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਤਾਰੇ ਚੜ੍ਹਣ ਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਦਿਖਣ ਤੇ, ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਚੂਹਿਆਂ ਦੇ ਬਿੱਲ ਜਾਂ ਚੂਹਿਆਂ ਦੇ ਬਿਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਯਤਨ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਧਨ ਦਾਨ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਤਲਾਬ ਬਣਾਉਣਾ ਵੀ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।