ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਹਿਲਾ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਉਠਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਪੁਰਖ਼ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਉਠ ਕੇ ਅਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਮਹਿਲਾ ਵੱਲੋਂ ਕੋਈ ਉਲੰਘਣਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਕੋੜਿਆਂ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਸਾਲ ਭਰ ਲਈ ਘਰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵੰਞਾ ਕਰਕੇ ਘਰ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਇਥੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਤਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਪਤਿਤ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪਤਿਤ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਜੇ ਪਿਤਾ ਮਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਜੀਉਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਦੋ ਸੌ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਦਾ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਗਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਜਾਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਜਾਂ ਦੋ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਚ੍ਛ੍ਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੋ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਜਾਂ ਇੱਕ ਗਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਲਦ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਚਾਹੇ ਦਿਨ ਹੋਵੇ, ਸੰਧਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਤ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਅੱਧੇ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਗੋਮੂਤਰ ਵਾਲੀ ਜੌ ਖਾਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਦੋਜਾਤੀ ਮਨੁੱਖ ਰੱਸੀ ਕੱਟ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਕ੍ਰਿਚ੍ਛ੍ਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਕੰਮ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅੱਧਾ ਕ੍ਰਿਚ੍ਛ੍ਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ; ਅਣਜਾਣੀ ਚ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੋ ਇੰਦਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਲੋਂ ਨਿਸ਼ਿਦਧ ਮਹਿਲਾ ਕੋਲ ਜਾਣਾ, ਮਦਿਰਾ ਪੀਣਾ ਜਾਂ ਮਾਸ ਖਾਣਾ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਚਾਰ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਇਹ ਗੁਪਤ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਧੋਬੀ, ਚਮੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨਚਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਡਫਲੀ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲਾ—ਜੋ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਕੁਝ ਲੈਂਦਾ ਜਾਂ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਾਂ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਧੀ, ਭੈਣ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਤਨੀ; ਰਾਣੀ, ਸੰਨਿਆਸਿਨੀ, ਧਾਈ ਜਾਂ ਉੱਚ ਵਰਗ ਦੀ ਮਹਿਲਾ—ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਚਾਹੇ ਪਿਤਾ ਪਾਸੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਮਾਂ ਪਾਸੇ, ਜੇ ਦੋਜਾਤੀ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਿਆ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਮੁਕਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਛੜੀ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪਈ, ਜਾਂ ਜਖ਼ਮ ਅੰਗੂਠੇ ਜਾਂ ਬਾਂਹ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਗਾਂ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਗਰਭ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਰੋਕਿਆ ਜਾਂ ਪੀੜਾ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਜੇ ਗਾਂ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ, ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੀ ਜਾਂ ਛੜੀ ਨਾਲ ਮਾਰੀ ਜਾਂਦੀ, ਜਾਂ ਉਹ ਐਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਕਰਦੀ, ਜਾਂ ਲੱਕੜ, ਮਿੱਟੀ, ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮਾਰੀ ਜਾਂਦੀ—ਇਹ ਸਭ ਪਾਪ ਹਨ। ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਮਾਰਨ ਤੇ ਸਾਂਤਾਪਨ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ, ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਮਾਰਨ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ। ਗਾਂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਵਾਈ, ਤੇਲ ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਦਵਾਈ ਵਜੋਂ ਤੇਲ ਪੀਤਾ ਜਾਂ ਕੋਈ ਔਸ਼ਧੀ ਖਾਧੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਬਛੜਿਆਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਔਸ਼ਧੀ ਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਲ ਉਤਾਰੇ ਜਾਂ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਾੜ੍ਹੀ ਉਤਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਲ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਦੇ ਅਕਾਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕੱਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਮੁੰਡਵਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਸਦੇ ਲਈ ਵੀਰਾਸਨ ਵਿਧੀ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਦੁੱਗਣਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੁੱਗਣਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦਾਨ ਵੀ ਦੁੱਗਣਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਜਾਂ ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਵਿੱਚ ਨਾਂ ਆਇਆ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਮ ਦੀ ਮਰਯਾਦਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਧਰਮ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਸਮਾਜਕ ਮਰਯਾਦਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।