ਇਹ ਕਥਾ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਮਝਾਈ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਣੁ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹਰ ਚੀਜ਼, ਹਰ ਕੰਮ, ਅੰਤਹੀਨ ਪੁੰਨ ਦੇ ਵਜੂਦ ਨੂੰ ਲੈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਕੰਮ ਵਿਸ਼ਣੁ ਹੈ, ਸਾਧਨ ਵਿਸ਼ਣੁ ਹਨ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਿਸ਼ਣੁ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਕਥਾ ਵਿਚ ਵਚਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।" ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਜਾਂ ਅਗਿਆਨਤਾ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਰੋਜ਼ ਨਾ੍ਹੇ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦ (ਦੂਧ, ਦਹੀਂ, ਘੀ, ਮੂਤਰ, ਗੋਬਰ) ਵਰਤੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਦੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਚੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦ ਵਰਤ ਕੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮੋਰਸਲ (ਖਾਣਾ) ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਸਾਰਾ ਖਾਣਾ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਅਸ਼ੁੱਧ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਗਾਇਆਤਰੀ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਾਪਣ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ (ਦਵਿਜ) ਚੰਡਾਲ, ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਮਾਸ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਜਾਂ ਮੂਤਰ-ਵਿਸ਼ਟਾ ਨਾਲ ਛੂਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਾਂ ਜੇ ਕੋਈ ਅਛੂਤ ਔਰਤ ਨੂੰ (ਮਹੀਨਿਆਂ, ਜਨਮ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਭਰਨ ਵਾਲੀ) ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜਾਂ ਮਹੀਨੇ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਕੁੱਤੇ, ਹਾਥੀ, ਜਾਂ ਕਾਂ ਛੂਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਜਾਂ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਛੂਹ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਾਂ ਜੋ ਬਚੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਛੂਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾ੍ਹਦਾ ਨਹੀਂ; ਜਾਂ ਜੇ ਕੋਈ ਅਣਉਚਿਤ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਔਰਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਮੂਤਰ-ਵਿਸ਼ਟਾ ਨਾਲ ਛੂਹਣ 'ਤੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਔਰਤ ਜਦੋਂ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਉਠਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਮਰਦ ਅਸ਼ੁੱਧ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਬਾਰ੍ਹਾ ਛੜੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪਤਿਤ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਮਰ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਜੀਵਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੋ ਸੌ ਦੀ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਜਾਂ ਦੋ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਚ੍ਰਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੋ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਜਾਂ ਗਾਂ ਅਤੇ ਬਲਦ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਔਰਤ ਨੂੰ ਛੂਹਣ 'ਤੇ, ਦਿਨ, ਸਾਂਝ ਜਾਂ ਰਾਤ, ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗਾਂ ਦੇ ਮੂਤਰ ਨਾਲ ਜੌ ਖਾਣ ਨਾਲ ਅੱਧਾ ਮਹੀਨਾ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰੱਸੀ ਕੱਟਣ 'ਤੇ, ਦਵਿਜ ਨੇ ਇੱਕ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਜਾਣ-ਬੁਝ ਕੇ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਅੱਧਾ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰਾ; ਜੇ ਅਣਜਾਣੇ, ਤਾਂ ਦੋ ਇੰਦਰ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ। ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਿਸੇ ਨਿਸ਼ਿਧਤ ਔਰਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚਾਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਾਪੀ ਹਨ। ਜੇ ਇਹ ਚੁਪਚਾਪ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਧੋਬੀ, ਚਮੜਾ-ਕਰਤ, ਨਾਚਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਡੰਬ-ਬਜਾਣ ਵਾਲਾ—ਜੇ ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਕੁਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ... ਮਾਂ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਧੀ, ਭੈਣ, ਪਤ੍ਰਵਧੂ—ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਣੀ, ਸੰਨਿਆਸਣੀ, ਦਾਈ, ਜਾਂ ਉੱਚ ਵਰਨ ਦੀ ਔਰਤ—ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਮਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਹੋਵੇ, ... ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਿਯਮ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਦੀ ਵਿਸ਼ਣੁ-ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।