ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਬੈਰਲ ਜਾਂ ਲਾਲ ਰਤਨ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤਿ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤਿ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਾਹਨ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੁਗੰਧਤ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਦਿਵਿਆ ਵਾਹਨ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਂ ਨੂੰ ਘਾਹ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਲੋਕ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਆਚਰਨ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਰਾਗ ਅਤੇ ਦਵੈਸ਼ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ—ਉਹ ਸਤਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਨਿਯਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਚਰਿੱਤਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਵੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਨਿਯਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਅਨਾਥ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਪੱਤਿਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਫਲਾਂ ਜਾਂ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਵਿਚ, ਦਿਵਿਆ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮੁਠੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਵਿਧੀ ਪੂਰੀ ਨਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਭੋਜਨ, ਨੈਵੇਦਿਆ ਜਾਂ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਵਿਧੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਜੇ ਕੋਈ ਜਣੇਆ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸਫਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਸਫੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਲਿੰਗ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਗੋ-ਚਮੜੀ ਦਾ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਧਾਤੂ ਨਾਲ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪਲਾਸਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਪਿਸੇ ਹੋਏ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਢੱਕਦਾ ਹੈ—ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬੇਅੰਤ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਦੀਵਾ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਜਾਂ ਸ਼ੰਕਰ ਲਈ ਅਟੁੱਟ ਜੋਤ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਜਾਂ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇਖ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਦੇਵੀ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਜਦ ਉਹ ਇਹ ਸਭ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਉੱਚੇ ਅਵਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਦੋ ਲੱਖ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਇਕ ਕਦਮ ਜੋ ਉਹ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਵਿਚ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਯ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਰਤਵ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਨਾ ਉਹ ਮੁੜ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਭਜਨ ਗਾਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਗਾਵੇ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਮੋਖਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹੰਸ ਵਾਹਨ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦਸਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਪੂਣ ਦਾ ਵਰਣਨ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਆਪ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਣ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣੋ—ਸਵਰਗ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਹ ਪੰਜ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ।