ਇਕ ਪਾਸੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਏ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ। ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਡਰੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉੱਚੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਪੜੇ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁੜੀ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਸਜਾ-ਸਵਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਤਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਾਤਿਕ ਜਾਂ ਆਢਾੜ ਦੀ ਪੂਰਨਿਮਾ ਨੂੰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਉੱਚੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਭੈਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ-ਲਿੰਗ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਨ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਾਂ ਗੰਨੇ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੁੜ ਜਾਂ ਗੰਨੇ ਦੇ ਰਸ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੁਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਵਿਅਕਤੀ ਮਾਧਵ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਠ, ਸਵਾਰੀ ਜਾਂ ਦੁਧ ਲਈ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਰਕ ਤੋਂ ਉੱਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦਾ ਦਾਨ ਮਹਾਨ ਦਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਦੋਗੁਣਾ ਫਲ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਾਂ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਰਤਨ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਲਾਲ ਪੱਥਰ (ਰੂਬੀ) ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੋਤੀ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੂੰਗਾ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬੈਰਿਲ ਜਾਂ ਲਾਲ ਪੱਥਰ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਵੀ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਜਹਾਜ਼ (ਵਾਹਨ) ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਵਾਹਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਘਾਸ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਆਚਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਰਾਗ-ਦ੍ਵੈਸ਼ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਸਤਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ, ਸਦਾ ਉੱਚੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਦਾ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਗਾਂਵਾਂ ਲਈ ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਪੱਤਿਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਫਲਾਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਾੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨਾਲ, ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਗਿਆਨੀ ਵਿਅਕਤੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਵਿਧੀ-ਵਿਧਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਭੋਜਨ, ਨੈਵੇਦ, ਜਾਂ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਵਿਧੀ-ਵਿਧਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਕਰਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਜਾਂ ਗਿਆਨੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸਫ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਉੱਚੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਾਨ, ਸੇਵਾ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਕੰਮ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ, ਮੁਕਤੀ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।