ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਜਿਹੜਾ ਭਗਤ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਅਨੇਕਾਂ ਪਾਪ—ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਭਾਰੀ ਅਪਰਾਧ ਵੀ—ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਐਸਾ ਪਵਿੱਤਰ ਆਦਮੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਚੰਦ ਤੇ ਤਾਰੇ ਹਨ, ਦੂਧ ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਸਮੇਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦ ਤੱਕ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਦਾ ਲਯ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇਕਵੀ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਮੁੜ ਕੇ ਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਲੱਖ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਹਰੀ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਣਗਿਣਤ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ, ਦੋ ਸੌ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਇਕ ਲੱਖ ਪੂਰਵਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਹਰੀ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਤਕਰਮੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਚੌਦਸ, ਅਠਮੀ, ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ, ਚੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ, ਮਨੁ ਅਤੇ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਆਰੰਭ, ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਜਦੋ ਸ਼ਨੀ ਹੋਵੇ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਾਲਾ ਮੰਗਲਵਾਰ, ਅਨੂਰਾਧਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਾਲਾ ਬੁੱਧਵਾਰ, ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਸੂਰਜ, ਅਸ਼ਾਢ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਬੁੱਧ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ—ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਮੌਕਿਆਂ ਤੇ, ਜੇ ਘੀ, ਸ਼ਹਦ ਜਾਂ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਤਕਰਮੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਨ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਠਮੀ ਜਾਂ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਘੀ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਵ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਅਤੇ ਸਤਕਰਮੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕਲਪ ਭਰ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਤਕਰਮੀਆਂ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸੁਣੋ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਉਹੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਣਗਿਣਤ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੂਰੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਢੁੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਧੂਪ ਅਰਪਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਦੀਵਾ ਅਰਪਣ ਕਰਨ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦੇਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ, ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਤੇ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।