ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵਰਨਣ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਮੰਦਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਦੋ ਗੁਣਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਫਲ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਦਰ, ਤਲਾਬ ਜਾਂ ਪਿੰਡ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਚੁਣਨ, ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਣ ਜਾਂ ਸੋਹਣੀ ਸਜਾਵਟ ਕਰਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਲਈ ਕਰੇ ਜਾਂ ਨੇਕ ਨੀਅਤ ਨਾਲ—ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਵੱਡਾ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਨ, ਇੱਕ ਤਲਾਬ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਫਲ, ਝੀਲ ਦੇ ਅੱਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਖੂਹ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਫਲ, ਨਦੀ ਜਾਂ ਨਾਲੇ ਨਾਲੋਂ ਸੋ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਫਲ ਸਮਾਨ ਹੈ। ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਖੂਹ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਪੂਣ ਵੀ ਉਤਨਾ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਪੀੜੀਆਂ ਸਮੇਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸ ਖੂਹ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਅੱਧੀ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਤਲਾਬ ਜਾਂ ਪਿੰਡ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਇਹ ਕਾਰਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੂਣ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣੋ: ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਦੱਸ ਦੱਸ ਮਿਲੀਅਨ (ਕਰੋੜਾਂ) ਪੀੜੀਆਂ ਦੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ: ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਸੌ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਜੇ ਕੋਈ ਗੰਗਾ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਿਹਾ ਪਾਣੀ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਆਦਿ, ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਖੀਰ ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਲ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ, ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਪੀੜੀਆਂ ਸਮੇਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਸਮੂਹ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਲਯ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇਕਵੀਂ ਪੀੜੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਮੁੜ ਕੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਉਹ ਵੈਸ਼ਣਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦਸ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਸਮੇਤ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਨ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਸਮੇਤ ਹਰੀ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਲੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਨਾਲ ਦੋ ਸੌ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਖ ਪੂਰਵਜਾਂ ਸਮੇਤ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਹਰੀ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਣਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸੌ ਨੇਕ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਸਮੇਤ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਚੌਦਵੀਂ ਤਿੱਥ, ਅਠਵੀਂ ਤਿੱਥ, ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਚੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮਨੁਆਂ ਅਤੇ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਆਰੰਭ 'ਤੇ, ਨਵੀਂ ਅੰਮਾਵੱਸਿਆ ਤੇ ਸ਼ਨੀ ਦੇ ਸਾਥ, ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਬੁਧਵਾਰ ਨੂੰ ਅਨੁਰਾਧਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸੂਰਜੀ ਮਹੀਨੇ ਸਾਵਣ ਵਿੱਚ—ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਅਣਗਿਣਤ ਪੂਣ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਣਵ ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।