ਛੇਵੇਂ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਜੋ ਪੂਰਨ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਸੀ, ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ, ਜਨਮ ਮੌਤ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੀ ਉਹੀ ਸਾਰਾ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤਲਾਬ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਕਾਰਜ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਕਾਰਜ ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਹਰੀ ਲਈ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਯੁਗ ਤੱਕ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜਿਤਨਾ ਪੁੰਨ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਹੁਣ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਤਿੰਨ ਯੁਗ ਤੱਕ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਉਪਰੰਤ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਗਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਇਹ ਬਣਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਦੁੱਗਣੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਬਣਾਵੇ, ਤਾਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਮੰਦਰ, ਤਲਾਬ ਜਾਂ ਪਿੰਡ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲੇਪਣ, ਛਿੜਕਾਅ ਜਾਂ ਸਜਾਵਟ ਕਰਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਭਾਵੇਂ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਲਈ ਕਰੇ ਜਾਂ ਨਿੱਤ ਨੇਕ ਕੰਮ ਵਾਸਤੇ—ਉਸਨੂੰ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਨ, ਤਲਾਬ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਫਲ ਝੀਲ ਦੇ ਅੱਧਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੂਏ ਦਾ ਫਲ, ਨਦੀ ਜਾਂ ਨਾਲੇ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਵੈਦਿਕ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਫਲ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਮਨੁੱਖ ਕੂਆ ਬਣਾਏ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਸਦਾ ਪੁੰਨ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਪੀੜੀਆਂ ਸਮੇਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਕੂਏ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਧੀ ਪਲ ਵੀ ਖੜਾ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਤਲਾਬ ਜਾਂ ਪਿੰਡ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਕੰਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖਾਤਿਰ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਦਸ-ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਪੀੜੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਿਵਾਸ, ਜੋ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਇਕੋ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਨ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਸੌ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਜੇ ਕੋਈ ਗੰਗਾ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਸਮਾਨ ਜਲ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਮ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੀਆਂ ਭਾਰੀ ਭੂਲਾਂ ਸਮੇਤ ਅਨੇਕ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੁੱਧ-ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਲ, ਚੰਦ ਤੇ ਤਾਰੇ ਰਹਿਣ ਤੱਕ, ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਪੀੜੀਆਂ ਸਮੇਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਲੀਨ ਹੋਣ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕੀ ਪੀੜੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦਸ-ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵੰਸ਼ ਸਮੇਤ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਵੰਸ਼ ਸਮੇਤ ਹਰੀ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਲੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਪਰਮ ਆਨੰਦ, ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।