ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪੁੰਨਿਆਤਮਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਤਾਈ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ‘ਤੇ, ਬੁੱਧਿਸਾਗਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਜੁਟ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਪੰਜਾਹ ਧਨੁਸ਼ ਲੰਬਾ ਤੇ ਚੌੜਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤਲਾਬ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਤਲਾਬ ਬਣ ਗਿਆ, ਤਦ ਬੁੱਧਿਸਾਗਰ ਨੇ ਸਾਰਾ ਵੇਰਵਾ ਰਾਜੇ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਲਾਬ ਵਿੱਚ ਪਿਆਸੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਮਿਲਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇਸ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਬੁੱਧਿਸਾਗਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਲਏ ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਭ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੇ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਧਰਮ ਰੂਪ ਰਥ ‘ਤੇ ਚੜ੍ਹਨ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਿਆ। ਬੁੱਧਿਸਾਗਰ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਮਕ ਰਥ ‘ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ। ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਲੋਕ ਤੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਧਾਮ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨੇ ਤਲਾਬ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਧਰਮ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਲਾਬ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਰੇਤਲੇ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਪਾਰ ਢਲਾਨ ਉੱਤੇ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਸੂਰ ਨੇ ਵੀ ਇੱਥੇ ਦੋ ਤਲਾਬ ਬਣਾਏ। ਇਹ ਤਲਾਬ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਪਿਆਸੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਲੋਂ ਪੀਏ ਗਏ। ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਹੱਥ ਗਹਿਰੀ ਖੱਡ ਵੀ ਖੋਦੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹੋਰ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ। ਪਰ ਜਦ ਤੂੰ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਪਾਣੀ ਸੁੱਕ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਸਲਾਹ ‘ਤੇ, ਤੂੰ ਉਥੇ ਰੁੱਖ ਲਗਵਾਏ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਸਾਬਤ ਹੋਏ। ਇਸ ਕਰਮ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਰੂਪ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ ‘ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ। ਛੇਵਾਂ ਰਾਜਾ ਵੀ, ਪੁੰਨ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ, ਇਸ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣ ਲਵੇ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ, ਜਨਮ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੀ ਤਲਾਬ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਜੋ ਇਹ ਕੰਮ ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਹਰੀ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਤਿੰਨ ਯੁਗ ਤੱਕ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ‘ਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜਿੰਨਾ ਪੁੰਨ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਤਿੰਨ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ‘ਚ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਦਇਆਵਾਨ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਕੁਟੰਬ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਇਮਾਰਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਦੂਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਸ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮੰਦਰ, ਤਲਾਬ ਜਾਂ ਪਿੰਡ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਦੀ ਲੀਪ-ਪੋਤ, ਛਿੜਕਾਅ ਜਾਂ ਸਜਾਵਟ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਲਈ ਕਰੇ ਜਾਂ ਪੁੰਨ ਲਈ—ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਨ, ਤਲਾਬ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਜਲਾਸ਼ਯ (ਰਿਜ਼ਰਵਾਇਰ) ਦਾ ਅਰਧ ਪੁੰਨ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੁਆਂ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਪੁੰਨ, ਨਾਲੇ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਸੌ ਗੁਣਾ ਹੈ। ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਸਮਾਨ ਹੈ, ਐਸਾ ਕਹਿਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਹੈ। ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਕੁਆਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੰਨ ਵੀ ਉਤਨਾ ਹੀ ਵੱਡਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮ ਦੇ ਇਹ ਮੂਲ ਸਿਧਾਂਤ, ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੇ ਗਏ ਹਨ।