ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦੋ ਮਹਾਨ ਜਨਮਾਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਰਿ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਘਟਨਾ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਅਕਤੀ ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਸਨ, ਅਤੇ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਸਨ। ਸਨਤ, ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮਾਨਵ ਸਦੀਵ ਲਈ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਪਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੀੜਤ ਹੋਈ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਦੇਵੀ ਸੰਤ ਨਾਰਦ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਹਨ, ਤਾਂ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਸਿਰ ਨਮਾਇਆ। "ਓ ਨਾਰਾਇਣ, ਅਚੂਤ, ਅਨੰਤ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜਨਾਰਦਨ! ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਆਸਨ ਲਏ ਹੋ, ਗੋਬਿੰਦ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਤ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ!" ਉਹ ਬੇਅੰਤ ਹਨ, ਅਨਿਰੁੱਧ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਮੁਰਾ ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਹਨ। "ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਸਮੇਂ ਹਰ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲਓ!" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠੇ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਏ। ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਧੋ ਕੇ ਪਾਰ ਹੋ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਕਈ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ, ਓ ਧੰਨਵਾਦੀ! ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ—ਮੈਂ ਬਲੈਸਡ ਲਾਰਡ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਕੀ ਹਨ?" "ਹਰਿ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਗੰਗਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। "ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੱਸੋ, ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੀ, ਓ ਆਦਰਸ਼ ਦਾਤਾ!" "ਉਹ ਜੋ ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਨੀਵੇਂ ਦਰਜੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਯੋਗੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਯੋਗ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਮਝਦਾਰੀ ਦਾ ਧਾਰਕ, ਧਿਆਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਦਾ ਸੱਚਾ ਰੂਪ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਦਾ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਉਹ ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਆਦਰਿਤ ਹੈ, ਉਸ ਅਜੋਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਜਿਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੈ—ਉਸੇ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਉਹ ਜੋ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਦਾ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਅਜੋਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਿਆਤਮਕ, ਕ੍ਰਿਆ-ਹੀਨ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ—ਉਸ ਮੂਲ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ—ਉਸੇ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਸੰਲਗਨਤਾ ਅਤੇ ਪੂਰਨ—ਉਸੇ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਉਹ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਜੋ ਜਾਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ—ਉਸੇ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਾ ਆਤਮ, ਜੋ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ—ਉਸੇ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਸ ਕੂਮਰ (ਕੱਛੂ) ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਜਿਸਨੇ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਥਾਮਿਆ—ਉਸੇ ਵਰਾਹ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨਰਸਿੰਹ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ, ਮੈਂ ਉਸ ਅਜੋਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਜਿਸਨੇ ਕਸ਼ਤਰਿਯਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਜਮਾਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਜਿਸਨੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਰਾਮ ਚੰਦਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਯੋਗੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਤਾਂ ਨੇ ਹਰਿ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਬਰਕਤਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ।