ଶିରଃ କୃପାଣମଭଯଂ ଵରଂ ହସ୍ତୈଶ୍ଚ ବିଭ୍ରତୀମ୍
ତାଙ୍କର ହାତରେ ତିନିଟି ଚିହ୍ନ ଅଛି— ତଳୱାର, ନିର୍ଭୟତା ଓ ଦାନ ଦେବାର ମୁଦ୍ରା ।
ସର୍ଵାଲଙ୍କୃତଵର୍ଣାଂ ଚ ଶ୍ଯାମାଙ୍ଗୀଂ କାଲିକାଂ ସ୍ମରେତ୍
ସମସ୍ତ ଅଳଙ୍କାର ଓ ରଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ, କଳା ଦେହ ଥିବା କାଳୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ ।
ପ୍ରସୂନୈଃ କରଵୀରୋତ୍ଥୈଃ ପୂଜାଯନ୍ତ୍ରମଥୋଚ୍ଯତେ
ପୂଜା ପାଇଁ ଯନ୍ତ୍ର ବିବରଣ କରାଯାଏ, କରବୀର ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ।
ପଦ୍ମମଷ୍ଟଦଲଂ ବାହ୍ଯେ ଭୂପୁରଂ ତତ୍ର ପୂଜଯେତ୍
ବାହାର ଦିଗରେ ଅଷ୍ଟଦଳ ପଦ୍ମ ଅଛି; ସେଠି ଭୂପୁରକୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ ।
ନିତ୍ଯା ଵିଲାସିନୀ ଵାପି ଦୋଗ୍ଧ୍ଯଘୋରା ଚ ମଙ୍ଗଲା
ନିତ୍ୟା, ବିଲାସିନୀ, ଡୋଧ୍ଧୀ, ଅଘୋରା ଓ ମଙ୍ଗଳା—
ଶିଵରୂପଶଵଶ୍ଥାଂ ଚ ଶିଵାଭିର୍ଦିକ୍ଷୁ ଵେଷ୍ଟିତାମ୍
ଶିବଙ୍କର ଶବ ଆକୃତି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶିବା ଦେବୀମାନେ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି—
କାଲୀଂ କପାଲିନୀଂ କୁଲ୍ଲାଂ କୁରୁକୁଲ୍ଲାଂ ଵିରୋଧିନୀମ୍
କାଳୀ, କପାଳିନୀ, କୁଲ୍ଲା, କୁରୁକୁଲ୍ଲା ଓ ବିରୋଧିନୀ—
ଉଗ୍ରାମୁଷ୍ଣପ୍ରଭାଂ ଦୀପ୍ତାଂ ନୀଲାଧାନାଂ ବଲାକିକାମ୍
ଉଗ୍ରା, ଉଷ୍ଣପ୍ରଭା, ଦୀପ୍ତା, ନୀଳା, ଧନା ଓ ବଳାକିକା—
ପଦ୍ମସ୍ଯାସ୍ଯ ସୁଯତ୍ନେନ ବ୍ରାହ୍ମୀ ନାରାଯଣୀତ୍ଯପି
ପଦ୍ମ ଉପରେ ବଡ ଦୟାର ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମୀ ଓ ନାରାୟଣୀକୁ ବସାଇବା ଉଚିତ ।
ଵାରାହୀ ନାରସିଂହା ଚ ପୁନରେତାସ୍ତୁ ଭୂପୁରେ
ଭୂପୁର ମଧ୍ୟରେ ପୁନି ବାରାହୀ ଓ ନାରସିଂହୀକୁ ବସାଇବା ଉଚିତ ।
ଭୀମୋନ୍ମତ୍ତାଦିକାଂ ଚାପି ଵଶୀକରଣଭୈରଵୀମ୍
ଭୀମା, ଉନ୍ମତ୍ତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଏବଂ ବଶୀକରଣ ଭୈରବୀ—
ଏଵମାରାଧିତା କାଲୀ ସିଦ୍ଧା ଭଵତି ମନ୍ତ୍ରିଣାମ୍
ଏଭଳି ପୂଜିତ ହେଲେ, କାଳୀ ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞଙ୍କ ପାଇଁ ସିଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି ।
ଆତ୍ମନୋ ଵା ପରସ୍ଯାର୍ଥଂ କ୍ଷିପ୍ରସିଦ୍ଧିପ୍ରଦାଯକାନ୍
ନିଜ ପାଇଁ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ, ସେ ଶୀଘ୍ର ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି ।
ଆତ୍ମନୋ ହିତମନ୍ଵିଚ୍ଛନ୍ କାଲୀଭକ୍ତୋ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ଚାହୁଁଥିବା କାଳୀଭକ୍ତ କାଳୀର ଭକ୍ତିକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ ।
ଅଯୁତଂ ସୋ ଽଚିରାଦେଵ ଵାକ୍ପତେଃ ସମତାମିଯାତ୍
ଦଶ ହଜାର ପାଠ କରିଲେ, ସେ ଶୀଘ୍ର ଭାଷାର ଦେବତା ସମାନ ହେବ।
ଜପେଦ୍ଯୋ ଽଯୁତମେତସ୍ଯ ଭଵେଯୁଃ ସର୍ଵସିଦ୍ଧଯଃ
ଯେଉଁଠି ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦଶ ହଜାର ପାଠ କରିବେ, ସେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ପାଇବ।
ଅର୍କପୁଷ୍ପସହସ୍ରେଣାଭ୍ଯକ୍ତେନ ସ୍ଵୀଯରେତସା
ଏକ ହଜାର ଅର୍କ ଫୁଲ ନିଜ ଶୁକ୍ରରେ ଲେପି ଦେଇ,
ସୋ ଽଚରେଣୈଵ କାଲେନ ଧରଣୀପ୍ରଭୁତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଏହି କ୍ରିୟା କିଛି ସମୟ କରିଲେ, ଧରାର ଅଧିପତି ହେବ।
ସକଵିତ୍ଵେନ ରମ୍ଯେଣ ଜନାନ୍ମୋହଯତି ଧ୍ରୁଵମ୍
କବିତାର ଦକ୍ଷତା ଓ ରମ୍ୟତାରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଲୋକମାନେକୁ ଭ୍ରମିତ କରିପାରିବ।
ମହାକାଲେନ ଦେଵେନ ମାରଯୁଦ୍ଧଂ ପ୍ରକୁର୍ଵତୀମ୍
ମହାକାଳ ଦେବ ମାରାଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାବେଳେ,
ଜପେତ୍ସହସ୍ରମପି ଯଃ ସ ଶଙ୍କରସମୋ ଭଵେତ୍
ଯେଉଁଠି ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ହଜାର ପାଠ କରିବେ, ସେ ଶଙ୍କର ସମାନ ହେବ।
ଉଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ମହିଷସ୍ଯାପି ବଲିଂ ଯସ୍ତୁ ସମର୍ପଯେତ୍
ଯେଉଁଠି ଉଷ୍ଟ୍ର କିମ୍ବା ମହିଷ ଦାନ କରିବେ,
ଵିଦ୍ଯାଲକ୍ଷ୍ମୀଯଶଃପୁତ୍ରୈଃ ସ ଚିରଂ ସୁଖମେଧତେ
ସେ ଜ୍ଞାନ, ଧନ, କୀର୍ତି ଓ ପୁଅମାନେ ସହ ଦୀର୍ଘ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରିବ।
ନକ୍ତଂ ନିଧୁଵନାସକ୍ତୋ ଲକ୍ଷଂ ସ ସ୍ଯାଦ୍ଧରାପତିଃ
ଯେଉଁଠି ରାତିର ରମଣରେ ଲଗି ଥାଏ, ଲକ୍ଷ ପାଠ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଲେ, ସେ ଭୂମିର ଅଧିପତି ହେବ।
ବିଲ୍ଵପତ୍ରୈର୍ଭଵେଦ୍ରାଜ୍ଯଂ ରକ୍ତପୁଷ୍ପୈର୍ଵଶୀକୃତିଃ
ବିଲ୍ବ ପତ୍ର ଦେଇ ରାଜ୍ୟ ମିଳେ; ଲାଲ ଫୁଲ ଦେଇ ଲୋକଙ୍କୁ ବଶ କରିପାରିବ।
ତସ୍ଯ ସ୍ଯୁରଚିରାଦେଵ କରସ୍ଥାଃ ସର୍ଵସିଦ୍ଧଯଃ
ସେ ଶୀଘ୍ର ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ନିଜ ହାତରେ ପାଇବ।
ତସ୍ଯ ସିଦ୍ଧୋ ମନୁଃ ସଦ୍ଯଃ ସର୍ଵେପ୍ସିତଫଲପ୍ରଦଃ
ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ସତ୍ୟ ସିଦ୍ଧ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ଦତ୍ତଂ ଦାନଂ ତପସ୍ତପ୍ତଂ ଉପାସ୍ତେ ଯସ୍ତୁ କାଲିକାମ୍
ଯେଉଁଠି ଦାନ ଦିଅନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ତପ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠି କାଳିକାକୁ ପୂଜନ୍ତି,
ପୂଜିତାଃ ସକଲା ଦେଵା ଯଃ କାଲୀଂ ପୂଜଯେତ୍ସଦା
ଯେଉଁଠି ସଦା କାଳୀଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିଛନ୍ତି।
ଯାଂ ନିଷେଵ୍ଯ ନରା ଲୋକେ କୃତାର୍ଥାଃ ସ୍ଯୁର୍ନ ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସଫଳ ହେବେ।