ଲୋକେଶାଃ ପୂର୍ଵଵତ୍ପୂଜ୍ଯାସ୍ତଦ୍ଵଦ୍ଵଜ୍ରାଦିକାନ୍ଯପି
ଏମାନେ ଲୋକର ଅଧିପତି, ପୂର୍ବର ଭଳି ପୂଜ୍ୟ, ବଜ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମଧ୍ୟ।
ଆଜ୍ଯେନ ଖାଦିରେ ଵହ୍ନୌ ତତଃ ସିଦ୍ଧୋ ଭଵେନ୍ମନୁଃ
ଖାଦିର କାଠର ଅଗ୍ନିରେ ଘି ଦେଇ ହୋମ କଲେ, ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧି ହୁଏ।
ଉତ୍ପଲୈର୍ଜୁହ୍ଵତୋ ନୂନଂ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ପ୍ରଜାଯତେ
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଉତ୍ପଳ ଫୁଲ ଦେଇ ହୋମ କଲେ, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ରାଜୀଲଵଣହୋମେନ ଵନିତାଂ ଵଶମାନଯେତ୍
ରାଜୀବ ଓ ଲୁଣ ଦେଇ ହୋମ କଲେ, ଜନନୀକୁ ନିଜ ଅଧୀନ କରିପାରିବେ।
ଵାଣୀବୀଜଜପାଶକ୍ତୋ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା
ବାଣୀ ବୀଜ ଜପରେ ନିଷ୍ଠା ଥିଲେ, ଏଠାରେ ଆଉ କିଛି ଚିନ୍ତା ଆବଶ୍ୟକ ନୁହେଁ।
ତସ୍ଯା ମନ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିପ୍ରଦଂ ନୃଣାମ୍
ମୁଁ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର କହିବି, ଯାହା ଲୋକମାନେ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ପାଇପାରିବେ।
ଅରୁଣାକ୍ଷ୍ଯାଦୀପିକା ଚ ବିନ୍ଦୁଯୁକ୍ତା ଦ୍ଵିଧା ତତଃ
ଅରୁଣାକ୍ଷୀ ଦୀପିକା, ଯାହା ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ ଓ ବିନ୍ଦୁ ଦ୍ୱାରା ସୁସଜ୍ଜିତ, ଦୁଇ ପ୍ରକାରରେ ଥାଏ ।
ପୁନଶ୍ଚ ସପ୍ତବୀଜାନି ସ୍ଵାହାନ୍ତୋ ଽଯଂ ମନୂତ୍ତମଃ
ପୁନି, ସାତଟି ବୀଜ ଅଛି; ଏହି ଉତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ର 'ସ୍ୱାହା' ରେ ଶେଷ ହୁଏ ।
ବୀଜଂ ମାଯାଦୀର୍ଘଵର୍ତ୍ମ ଶକ୍ତିରୁକ୍ତା ମୁନୀଶ୍ଵର
ବୀଜ ହେଉଛି ମାୟା, ପଥ ଦୀର୍ଘ; ଶକ୍ତି ବିବରଣ କରାଯାଇଛି, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ।
ମାତୃକାର୍ଣାନ୍ଦଶ ଦଶ ହୃଦଯେ ଭୁଜଯୋଃ ପଦୋଃ
ଦଶଟି ଅକ୍ଷର ହୃଦୟ, ଦୁଇ ହାତ ଓ ଦୁଇ ପା ଉପରେ ରଖାଯାଏ ।
ଶିରଃ କୃପାଣମଭଯଂ ଵରଂ ହସ୍ତୈଶ୍ଚ ବିଭ୍ରତୀମ୍
ତାଙ୍କର ହାତରେ ତିନିଟି ଚିହ୍ନ ଅଛି— ତଳୱାର, ନିର୍ଭୟତା ଓ ଦାନ ଦେବାର ମୁଦ୍ରା ।
ସର୍ଵାଲଙ୍କୃତଵର୍ଣାଂ ଚ ଶ୍ଯାମାଙ୍ଗୀଂ କାଲିକାଂ ସ୍ମରେତ୍
ସମସ୍ତ ଅଳଙ୍କାର ଓ ରଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ, କଳା ଦେହ ଥିବା କାଳୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ ।
ପ୍ରସୂନୈଃ କରଵୀରୋତ୍ଥୈଃ ପୂଜାଯନ୍ତ୍ରମଥୋଚ୍ଯତେ
ପୂଜା ପାଇଁ ଯନ୍ତ୍ର ବିବରଣ କରାଯାଏ, କରବୀର ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ।
ପଦ୍ମମଷ୍ଟଦଲଂ ବାହ୍ଯେ ଭୂପୁରଂ ତତ୍ର ପୂଜଯେତ୍
ବାହାର ଦିଗରେ ଅଷ୍ଟଦଳ ପଦ୍ମ ଅଛି; ସେଠି ଭୂପୁରକୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ ।
ନିତ୍ଯା ଵିଲାସିନୀ ଵାପି ଦୋଗ୍ଧ୍ଯଘୋରା ଚ ମଙ୍ଗଲା
ନିତ୍ୟା, ବିଲାସିନୀ, ଡୋଧ୍ଧୀ, ଅଘୋରା ଓ ମଙ୍ଗଳା—
ଶିଵରୂପଶଵଶ୍ଥାଂ ଚ ଶିଵାଭିର୍ଦିକ୍ଷୁ ଵେଷ୍ଟିତାମ୍
ଶିବଙ୍କର ଶବ ଆକୃତି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶିବା ଦେବୀମାନେ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି—
କାଲୀଂ କପାଲିନୀଂ କୁଲ୍ଲାଂ କୁରୁକୁଲ୍ଲାଂ ଵିରୋଧିନୀମ୍
କାଳୀ, କପାଳିନୀ, କୁଲ୍ଲା, କୁରୁକୁଲ୍ଲା ଓ ବିରୋଧିନୀ—
ଉଗ୍ରାମୁଷ୍ଣପ୍ରଭାଂ ଦୀପ୍ତାଂ ନୀଲାଧାନାଂ ବଲାକିକାମ୍
ଉଗ୍ରା, ଉଷ୍ଣପ୍ରଭା, ଦୀପ୍ତା, ନୀଳା, ଧନା ଓ ବଳାକିକା—
ପଦ୍ମସ୍ଯାସ୍ଯ ସୁଯତ୍ନେନ ବ୍ରାହ୍ମୀ ନାରାଯଣୀତ୍ଯପି
ପଦ୍ମ ଉପରେ ବଡ ଦୟାର ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମୀ ଓ ନାରାୟଣୀକୁ ବସାଇବା ଉଚିତ ।
ଵାରାହୀ ନାରସିଂହା ଚ ପୁନରେତାସ୍ତୁ ଭୂପୁରେ
ଭୂପୁର ମଧ୍ୟରେ ପୁନି ବାରାହୀ ଓ ନାରସିଂହୀକୁ ବସାଇବା ଉଚିତ ।
ଭୀମୋନ୍ମତ୍ତାଦିକାଂ ଚାପି ଵଶୀକରଣଭୈରଵୀମ୍
ଭୀମା, ଉନ୍ମତ୍ତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଏବଂ ବଶୀକରଣ ଭୈରବୀ—
ଏଵମାରାଧିତା କାଲୀ ସିଦ୍ଧା ଭଵତି ମନ୍ତ୍ରିଣାମ୍
ଏଭଳି ପୂଜିତ ହେଲେ, କାଳୀ ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞଙ୍କ ପାଇଁ ସିଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି ।
ଆତ୍ମନୋ ଵା ପରସ୍ଯାର୍ଥଂ କ୍ଷିପ୍ରସିଦ୍ଧିପ୍ରଦାଯକାନ୍
ନିଜ ପାଇଁ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ, ସେ ଶୀଘ୍ର ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି ।
ଆତ୍ମନୋ ହିତମନ୍ଵିଚ୍ଛନ୍ କାଲୀଭକ୍ତୋ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ଚାହୁଁଥିବା କାଳୀଭକ୍ତ କାଳୀର ଭକ୍ତିକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ ।
ଅଯୁତଂ ସୋ ଽଚିରାଦେଵ ଵାକ୍ପତେଃ ସମତାମିଯାତ୍
ଦଶ ହଜାର ପାଠ କରିଲେ, ସେ ଶୀଘ୍ର ଭାଷାର ଦେବତା ସମାନ ହେବ।
ଜପେଦ୍ଯୋ ଽଯୁତମେତସ୍ଯ ଭଵେଯୁଃ ସର୍ଵସିଦ୍ଧଯଃ
ଯେଉଁଠି ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦଶ ହଜାର ପାଠ କରିବେ, ସେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ପାଇବ।
ଅର୍କପୁଷ୍ପସହସ୍ରେଣାଭ୍ଯକ୍ତେନ ସ୍ଵୀଯରେତସା
ଏକ ହଜାର ଅର୍କ ଫୁଲ ନିଜ ଶୁକ୍ରରେ ଲେପି ଦେଇ,
ସୋ ଽଚରେଣୈଵ କାଲେନ ଧରଣୀପ୍ରଭୁତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଏହି କ୍ରିୟା କିଛି ସମୟ କରିଲେ, ଧରାର ଅଧିପତି ହେବ।
ସକଵିତ୍ଵେନ ରମ୍ଯେଣ ଜନାନ୍ମୋହଯତି ଧ୍ରୁଵମ୍
କବିତାର ଦକ୍ଷତା ଓ ରମ୍ୟତାରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଲୋକମାନେକୁ ଭ୍ରମିତ କରିପାରିବ।
ମହାକାଲେନ ଦେଵେନ ମାରଯୁଦ୍ଧଂ ପ୍ରକୁର୍ଵତୀମ୍
ମହାକାଳ ଦେବ ମାରାଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାବେଳେ,