ମୃତ୍ଯୁକ୍ରୋଧେନ ଗୁରୁଣା ବିନ୍ଦୁଭୂଷିତମସ୍ତକା
ମୃତ୍ୟୁ ରୂପୀ କ୍ରୋଧରେ, ଗୁରୁ ମଣିମୁକୁତା ଶୋଭିତ ମସ୍ତକ ସହିତ।
ଋଷିର୍ଭୃଗୁର୍ନିଵୃଚ୍ଛନ୍ଦୋ ଦେଵତା ଶ୍ରୀଃ ସମୀରିତା
ବୃଗୁ ଋଷି ବିଶେଷ ଛନ୍ଦରେ ଶ୍ରୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ।
ତତୋ ଧ୍ଯାଯେଜ୍ଜଗଦ୍ଵେଦ୍ଯାଂ ଶ୍ରିଯଂ ସଂପତ୍ତିଦାଯିନୀମ୍
ତାପରେ ଜଗତ୍କୁ ଜାଣିଥିବା ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ହିରଣ୍ମଯାମୃତଘଟୈଃ ସିଚ୍ଯମାନାଂ ସରୋଜଗାମ୍
ସେ ସୁନା ଓ ଅମୃତରେ ଭରିଥିବା ଘଡ଼ିରେ ସ୍ନାନ କରାଯାଉଛନ୍ତି ଏବଂ ପଦ୍ମରେ ବସିଛନ୍ତି।
ସିଦ୍ଧଲକ୍ଷଂ ଜପେନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ତତ୍ସହସ୍ରଂ ହୁନେତ୍ତଥା
ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଏବଂ ଏହିପରି ହଜାର ହୁମା କରିବା ଉଚିତ୍।
ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯୁଦିତେ ପୀଠେ ମୂର୍ତିଂ ମୂଲେନ କଲ୍ପଯେତ୍
ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଉଦିତ ହୋଇଥିବା ପୀଠରେ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ସହିତ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ବିଧିବଦ୍ଧ ରୂପେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଵାସୁଦେଵଂ ସଂକର୍ଷଣଂ ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନମନିରୁଦ୍ଧକମ୍
ବାସୁଦେବ, ସଂକର୍ଷଣ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଏବଂ ଅନିରୁଦ୍ଧ—
ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାପଦ୍ମଧାରିଣସ୍ତାଂଶ୍ଚତୁର୍ଭୁଜାନ୍
ଏହି ଚାରି ଭୁଜା ଥିବା ଯେଉଁମାନେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି—
ଦମକଂ ପୁଣ୍ଡରୀକଂ ଚ ଗୁଗ୍ଗୁଲଂ ଚ କୁରଣ୍ଟକମ୍
ଦମକ, ପୁଣ୍ଡରୀକ, ଗୁଗୁଳ ଏବଂ କୁରଣ୍ଟକ—
ମୁକ୍ତାମାଣିକ୍ଯସଂକାଶୌ କିଞ୍ଚିତ୍ସ୍ମିତମୁଖାଂବୁଜୌ
ମୁକ୍ତା ଓ ମାଣିକ୍ୟ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ହାଲୁକା ହସିଥିବା ପଦ୍ମମୁଖ—
ଵିଗଲଦ୍ରତ୍ନଵର୍ଷାଭ୍ଯାଂ ଶଙ୍ଖଭ୍ଯା ମୂର୍ଧ୍ନି ଲାଞ୍ଛିତୌ
ମୁଣ୍ଡରେ ଶଂଖ ରଖାଯାଇଛି, ଯାହାରୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିର ବର୍ଷା ଝରୁଛି—
ଵାମତଃ ପଙ୍କଜନିଧିଂ ପ୍ରିଯଯା ସହିତଂ ଯଜେତ୍
ବାମପାର୍ଶ୍ୱରେ ପଦ୍ମପତିଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟା ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ନିଃସରଦ୍ରତ୍ନଵର୍ଷାଭ୍ଯାଂ ପଦ୍ମାଭ୍ଯାଂ ମୂର୍ଧ୍ନି ଲାଞ୍ଛିତୌ
ମୁଣ୍ଡରେ ପଦ୍ମ ରଖାଯାଇଛି, ଯାହାରୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିର ବର୍ଷା ଝରୁଛି—
ଦଲାଗ୍ରେଷୁ ଯଜେଦେତାବଲାକ୍ଯାଦ୍ଯାଃ ସମନ୍ତତଃ
ପଦ୍ମର ପତ୍ରର ଶିରାରେ, ବଲା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଚାରିପାଖରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ଵିଭୀଷିକା ମାଲିକା ଚ ଶାଙ୍କରୀ ଵସୁମାଲିକା
ବିଭୀଷିକା, ମାଲିକା, ଶାଙ୍କରୀ ଓ ବସୁମାଲିକା—
ଲୋକେଶାନ୍ପୂଜଯେଦନ୍ତେ ଵଜ୍ରାଦ୍ଯାସ୍ତ୍ରାଣି ତଦ୍ବହିଃ
ଶେଷରେ, ଲୋକନାଥମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ବାହାରେ ବଜ୍ର ଆଦି ଅସ୍ତ୍ରମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ଧନଧାନ୍ଯସମୃଦ୍ଧଃ ସ୍ଯାଚ୍ଛ୍ରିଯମାପ୍ନୋତ୍ଯନିନ୍ଦିତାମ୍
ସେ ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ପ୍ରଚୁର ହୁଏ ଏବଂ ନିର୍ମଳ ଶ୍ରୀ ପାଇଥାଏ।
ତ୍ରିଲକ୍ଷମର୍କଗଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ସ ଭଵେତ୍କମଲାଲଯଃ
ତିନି ଲକ୍ଷ ଥର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ, ସେ ପଦ୍ମର ନିବାସ ହୁଏ।
ସାଧକୋ ଯଃ ସ ଲଭତେ ଵାଞ୍ଛିତଂ ଧନସଂଚଯମ୍
ଯିଏ ଏହି କ୍ରିୟା କରେ, ସେ ଆପଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛିତ ଧନ ସଞ୍ଚୟ ପାଇଥାଏ।
ହୋମେନଖାଦିରେ ଵହ୍ନୌ ତଣ୍ଡୁଲେର୍ମଧୁରୋକ୍ଷିତୈଃ
ଖଦିର କାଠି ଓ ମିଠା ଦ୍ରବ୍ୟ ମିଶିତ ଚାଉଳ ସହିତ ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କଲେ—
ବିଲ୍ଵଚ୍ଛାଯାମଧିଵସନ୍ବିଲ୍ଵମିଶ୍ରହଵିଷ୍ଯଭୁକ୍
ବେଳ ଗଛର ଛାୟାରେ ବସି, ବେଳ ପତ୍ର ମିଶିତ ହବିଷ ଭୋଜନ କରି—
ସାଧକେନ୍ଦ୍ରୋ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଚକ୍ଷୁଷା ପଶ୍ଯତି ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧକ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନିଜ ଚକ୍ଷୁରେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଦେଖିପାରେ।
ଜାତୌ ଶୁଭନିଶୁଂଭୌ ଦ୍ଵାଵସୁରୌ ଲୋକକଣ୍ଟକୌ
ସେ ସମୟରେ ଶୁଭ ଏବଂ ନିଶୁଭ ନାମକ ଦୁଇଟି ଦାନବ, ଯେଉଁମାନେ ସଂସାର ପାଇଁ ବିପଦ, ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ମହାସରସ୍ଵତୀ ଦେଵୀ ତଦା ଚାଵତତାର ହ
ତାପରେ ମହାସରସ୍ୱତୀ ଦେବୀ ଭୂମିରେ ଅବତରିଲେ।
ତତଃ ଶୁମ୍ଭାଦିକାନ୍ହତ୍ଵା ଦୈଵତୈଃ ପରିପୂଜିତା
ଶୁଭ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦାନବମାନେଙ୍କୁ ବିନାଶ କରି, ସେ ଦେବତାମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେଲେ।
ତସ୍ଯା ମନ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୃଣୁଷ୍ଵାଵହିତୋ ମୁନନେ
ମୁଁ ଏବେ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର କହିବି; ମୁନି, ଆପଣ ମନୋଯୋଗରେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଵାଗ୍ବୀଜଂ ତେନ ଚାଙ୍ଗାନି କଲ୍ପଯେତ୍ସାଧକୋତ୍ତମଃ
ବାଣୀର ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧକ ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦେଵତା ଵାକ୍ସମାଖ୍ଯାତା ଭଜତାମିଷ୍ଟଦାଯିନୀ
ବାଣୀ ଦେବୀ ନାମରେ ପରିଚିତ, ତାଙ୍କୁ ଯିଏ ପୂଜା କରେ, ସେ ଚାହିଦା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଦିଵ୍ଯୈରାଭରଣୈର୍ଯୁକ୍ତାଂ ଧ୍ଯାଯେଦ୍ଦେଵୀଂ ନିରନ୍ତରାମ୍
ଦେବୀଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଅବସ୍ଥାରେ ସଦା ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦେଵୀଂ ସଂପୂଜଯେତ୍ତସ୍ଯାମଙ୍ଗାଦ୍ଯାଵରଣୈଃ ସହ
ଦେବୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସହଚରୀ ଓ ରକ୍ଷା ବୃନ୍ଦ ସହିତ ପୂଜିବା ଉଚିତ।