ସଂଧ୍ଯଯୋଃ ପ୍ରତ୍ଯହଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଜପକାଲେ ଵିଶେଷତଃ
ପ୍ରତିଦିନ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳାରେ, ବିଶେଷକରି ଜପ ସମୟରେ, ଭକ୍ତିସହିତ କରିବା ଉଚିତ।
ଭୂତିଦା ଭୁଵନା ଵାଣୀ ମହାଵସୁମତୀ ମହୀ
ସେ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଦେଉଥିବା, ସମସ୍ତ ଜଗତର କଥା, ବଡ଼ ପୃଥିବୀ ଏବଂ ଭୂମି ଅଟୁଟ।
ଯଶସ୍ଵିନୀ ସତୀ ସତ୍ଯା ଵେଦଵିଚ୍ଚିନ୍ମଯୀ ଶୁଭା
ସେ ଖ୍ୟାତିଶାଳି, ସତୀ, ସତ୍ୟବାଦିନୀ, ବେଦର ସାର, ଏବଂ ମଙ୍ଗଳମୟୀ।
ମୋଦା ଦେଵୀ ଵରିଷ୍ଠା ଚ ଧୀଶ୍ଚ ଶାନ୍ତିର୍ମତୀ ମହୀ
ସେ ଆନନ୍ଦମୟୀ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଦେବୀ, ବୁଦ୍ଧିମତୀ, ଶାନ୍ତିମୟୀ ଏବଂ ଜ୍ଞାନସମ୍ପନ୍ନ ପୃଥିବୀ।
ଦଯା ଚ ଯାମିନୀ ପଦ୍ମା ରୋହିଣୀ ରମଣୀ ଜଯା
ସେ ଦୟାମୟୀ, ରାତି, ପଦ୍ମ, ରୋହିଣୀ, ରମଣୀୟା ଏବଂ ବିଜୟଶୀଳା।
ମାଯା ପ୍ରଜ୍ଞା ପରା ଦୋଗ୍ଧ୍ରୀ ମାନିନୀ ପୋଷିଣୀ କ୍ରିଯା
ସେ ମାୟା, ପ୍ରଜ୍ଞା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଦୁଧ ଦେଇଥିବା, ଗର୍ବିତା, ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ।
ବ୍ରାହ୍ମୀ ହୈମୀ ଭୁଜଙ୍ଗୀ ଚ ଵଶିନୀ ସୁଂଦରୀ ଵନୀ
ସେ ବ୍ରାହ୍ମୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟୀ, ସର୍ପସଦୃଶୀ, ଆକର୍ଷକା, ସୁନ୍ଦରୀ ଏବଂ ବାଣୀ।
ମାଯା ସ୍ଵଧା ରମା ତନ୍ଵୀ ରିପୁଘ୍ନୀ ରକ୍ଷଣଣୀ ସତୀ
ସେ ମାୟା, ସ୍ୱଧା, ରମା, ସୁକୁମାରୀ, ଶତ୍ରୁନାଶିନୀ, ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଏବଂ ସତୀ।
ଅମରା ତୀର୍ଥଦା ଦୀକ୍ଷା ଦୁର୍ଧର୍ଷା ରୋଗହାରିଣୀ
ସେ ଅମରା, ତୀର୍ଥ ଦେଇଥିବା, ଦୀକ୍ଷା, ଅଜୟା ଏବଂ ରୋଗ ହରିଥିବା।
ଯୋଗିନୀ ଵମଲା ସତ୍ଯା ଅବଲା ବଲଦା ଜଯା
ସେ ଯୋଗିନୀ, ନିର୍ମଳା, ସତ୍ୟବତୀ, ଦୁର୍ବଳା, ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଏବଂ ବିଜୟିନୀ।
ଅଚିରା ଵୃଷ୍ଟିଦା ଜ୍ଞେଯା ଋତତନ୍ତ୍ରା ଋତାତ୍ମିକା
ସେ ତୁରନ୍ତ, ବର୍ଷା ଦେଇଥିବା, ଜଣାଯିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ସତ୍ୟର ନିୟମ ଏବଂ ସତ୍ୟସ୍ୱରୂପା।
ଦ୍ଵିପଦା ଯା ଚତୁଷ୍ପଦା ତ୍ରିପଦା ଯା ଚ ଷଟ୍ପଦା
ସେ ଦୁଇଟି ପାଉଁ, ଚାରିଟି ପାଉଁ, ତିନୋଟି ପାଉଁ ଏବଂ ଛଅଟି ପାଉଁ ଥିବା।
ଅଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତଂ ନାମ୍ନାଂ ସାଵିତ୍ର୍ଯା ଯଃ ପଠେନ୍ନରଃ
ଯେ କେହି ସାବିତ୍ରୀଙ୍କର ଏହି ଏକଶତ ଆଠଟି ନାମ ପଢ଼ନ୍ତି—
ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଵିପ୍ର ପଞ୍ଚପ୍ରକୃତିଲକ୍ଷଣମ୍
ଏହି ହେଉଛି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପଞ୍ଚ ପ୍ରକୃତିର ଲକ୍ଷଣ ଯାହା ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି।
ମନ୍ତ୍ରାରାଧନପୂର୍ଵଂ ଚ ଵିଶ୍ଵକାମପ୍ରପୂରଣମ୍
ମନ୍ତ୍ର ଉପାସନା ପୂର୍ବରୁ, ଏହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ଲୋକପଦ୍ମେ ତପସ୍ଥସ୍ଯ ସୃଷ୍ଟ୍ଯର୍ଥଂ ସଂବଭୂଵତୁଃ
ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ, ଜଗତର ପଦ୍ମରେ, ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଦୁଇଜଣ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତୌ ଜାତମାତ୍ରୌ ପଯସି ଲୋକପ୍ରଲଯଲକ୍ଷଣେ
ସେମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଲୟ ହେଉଥିବା ପାଣିରେ ଥିଲେ।
ପ୍ରଵୃତ୍ତାଵତ୍ତୁମାଲକ୍ଷ୍ଯ ତୁଷ୍ଟାଵ ଜଗଦଂବିକାମ୍
କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ଦେଖି, ସେ ଜଗଦମ୍ବାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ନାରାଯଣାକ୍ଷିସଂସ୍ଥାନା ନିଦ୍ରା ପ୍ରୀତା ବଭୂଵ ହ
ନାରାୟଣଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିରେ ନିଦ୍ରା ବସିଲା ଏବଂ ସେ ଖୁସି ହେଲା।
ସାରୁଣା କ୍ରୋଧନୀ ଶାନ୍ତିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରାଲଙ୍କୃତଶେଖରା
ସେ ଲାଲ ରଙ୍ଗର, କ୍ରୋଧିତ, ଶାନ୍ତ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରମା ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଗାଯତ୍ରୀ ଚ ଭଵେଚ୍ଛନ୍ଦୋ ଦେଵତା ଭୁଵନେଶ୍ଵରୀ
ସେ ଛନ୍ଦ ରୂପେ ଗାୟତ୍ରୀ ଏବଂ ଦେବୀ ଭାବେ ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ।
ସଂହାରସୃଷ୍ଟିମାର୍ଗେଣ ମାତୃକାନ୍ଯସ୍ତଵିଗ୍ରହଃ
ସୃଷ୍ଟି ଓ ସଂହାରର ମାର୍ଗରେ ମାତୃମାନେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ହୃଲ୍ଲେଖାଂ ମୂର୍ଧ୍ନି ଵଦନେ ଗଗନାଂ ହୃଦଯାଂବୁଜେ
ହୃଲ୍ଲେଖାକୁ ମୁଣ୍ଡରେ, ମୁଁହରେ ଏବଂ ଆକାଶକୁ ହୃଦୟର ପଦ୍ମରେ ବସାଇବା ଉଚିତ।
ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵପ୍ରାଗ୍ଦକ୍ଷିଣୋଦୀଚ୍ଯପଶ୍ଚିମେଷୂତ୍ତରେ ଽପି ଚ
ଉପର, ପୂର୍ବ, ଦକ୍ଷିଣ, ଉତ୍ତର, ପଶ୍ଚିମ ଏବଂ ଆଉ ଉପର ଦିଗରେ ମଧ୍ୟ।
ଅଙ୍ଗାନି ଵିନ୍ଯସେତ୍ପଶ୍ଚାଜ୍ଜାତିଯୁକ୍ତାନି ଷଟ୍ କ୍ରମାତ୍
ତାପରେ, ଛଅଟି ଅଙ୍ଗକୁ ତାଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ଶ୍ରେଣୀ ସହିତ କ୍ରମକ୍ରମେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।
ସାଵିତ୍ର୍ଯା ସହିତଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ କପୋଲେ ଦକ୍ଷିଣେ ନ୍ଯସେତ୍
ସାବିତ୍ରୀ ସହିତ ବାମ ଗାଲରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ବସାଇବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରିଯା ଧନପତିଂ ନ୍ଯସ୍ଯ ଵାମକର୍ଣାଗ୍ରକେ ପୁନଃ
ଶ୍ରୀ ସହିତ ଧନର ଠାକୁରଙ୍କୁ ପୁଣି ବାମ କାନର ଟିପରେ ବସାଇବା ଉଚିତ।
ସଵ୍ଯକର୍ଣୋପରି ନିଧାକର୍ଣଗଣ୍ଡାନ୍ତରାଲଯୋଃ
ବାମ କାନ ଉପରେ ଏବଂ କାନ ଓ ଗାଲ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଜାଗାରେ।
କଣ୍ଠମୂଲେ ସ୍ତନଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵେ ଵାମାଂସେ ହୃଦଯାଂବୁଜେ
ଗଳା ମୂଳରେ, ଦୁଇ ଷଣ୍ଡରେ, ବାମ କାନ୍ଧରେ ଏବଂ ହୃଦୟର ପଦ୍ମରେ।
ଭାଲାଂଶ୍ଚ ପାର୍ଶ୍ଵଜଠରେ ପାର୍ଶ୍ଵାଂସାପରକେ ହୃଦି
କପାଳରେ, ପାର୍ଶ୍ୱରେ, ପେଟରେ, ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏବଂ ହୃଦୟରେ।