ଶାଲିଭିର୍ଜୁହ୍ଵତୋ ନିତ୍ଯମଷ୍ଟୋତ୍ତରସହସ୍ରକମ୍
ଯେଉଁଜଣେ ନିତ୍ୟ ଚାଉଳ ଦାଣାରେ ଏକ ହଜାର ଆଠ ଅଘ୍ରାନ୍ତି ଦେଇ ହୋମ କରନ୍ତି,
ଉଷାଜା ଜୀନାଲିକେରରଜୋଭିର୍ଗୃତମିଶ୍ରିତୈଃ
ପୁରୁଣା ଗାଈର ପାଦର ଧୂଳି ଘିଅ ସହିତ ମିଶାଇ ଏହି ଅଘ୍ରାନ୍ତି ଦେଇଥିଲେ,
ମଣ୍ଡଲାଜ୍ଜାଯତେ ସୋ ଽପି କୁବେର ଇଵ ମାନଵଃ
ସେ ମଣ୍ଡଳରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୁବେର ପରି ହେବେ।
ଜପାପୁଷ୍ପାଣି ଜୁହୁଯାଦଷ୍ଟୋତ୍ତରସହସ୍ରକମ୍
ଏକ ହଜାର ଆଠ ଜପା ଫୁଲ ଦେଇ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ,
ଚତୁର୍ଣାମପି ଵର୍ଣାନାଂ ମୋହନାଯ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ସମସ୍ତ ଚାରି ଜାତିର ମନ ଆକର୍ଷଣ ପାଇଁ, ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ,
ସମ୍ପଦସ୍ତସ୍ଯ ଜାଯନ୍ତେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ପ୍ରସୀଦତି
ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଆସେ; ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି।
ଯା ତୁ ଦୁର୍ଗା ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିଵଲୋକଂ ଗତା ସତୀ
ଯେ ଦୁର୍ଗା, ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସତୀ ହୋଇ ଶିବଙ୍କ ଲୋକକୁ ଗଲେ,
ଦେଵୀଲୋକେତି ଵିଖ୍ଯାତଂ ସର୍ଵଲୋକଵିଲକ୍ଷଣମ୍
ସେ ଦେବୀଙ୍କ ଲୋକ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସମସ୍ତ ଲୋକରୁ ଅଲଗା।
ଵିଵିଧାନ୍ ସ୍ଵାଵତାରାନ୍ହି ତ୍ରିକାଲେ କୁରୁତେ ଽନିଶମ୍
ସେ ଦେବୀ ତିନି ସମୟରେ ନିତ୍ୟ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଅବତାର ନେଇଥାନ୍ତି।
ପ୍ରତିଷ୍ଠା ସ୍ମୃତିସଂଯୁକ୍ତା କ୍ଷୁଧଯା ସହିତା ପୁନଃ
ତାଙ୍କର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ସ୍ମୃତି ସହିତ ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକତା ସହିତ ଥାଏ।
ଋଷିଃ ସ୍ଯାଦ୍ଵାମଦେଵୋ ଽସ୍ଯ ଛନ୍ଦୋ ଗାଯତ୍ରମୀରିତମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଋଷି ବାମଦେବ ଏବଂ ଛନ୍ଦ ଗାୟତ୍ରୀ ଭାବରେ କହାଯାଇଛି।
ତାରାଦ୍ଯେକୈକଵର୍ଣେନ ହୃଦଯାଦିତ୍ରଯଂ ମତମ୍
‘ତ’ ଅକ୍ଷରରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ, ହୃଦୟ ଓ ତିନି ଭାଗ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ।
ମହାମରକତପ୍ରଖ୍ଯାଂ ସହସ୍ରଭୁଜମଣ୍ଡିତାମ୍
ମହାମେରାକତ ପରି ଚମକୁଥିବା, ହଜାର ହାତରେ ସଜିତ ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ,
କଙ୍କଣାଙ୍ଗଦହାରାଢ୍ଯାଂ କ୍ଵଣନ୍ନୂପୁରକାନ୍ଵିତାମ୍
ବହୁ କଙ୍କଣ, ଆଙ୍ଗଦ ଓ ହାରରେ ଶୋଭିତ, ଝିଙ୍କୁଥିବା ନୂପୁର ପିନ୍ଧିଥିବା,
କିରୀଟକୁଣ୍ଡଲଧରାଂ ଦୁର୍ଗାଂ ଦେଵୀଂ ଵିଚିନ୍ତଯେତ୍
ମୁକୁଟ ଓ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା ଦୁର୍ଗା ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପଯୋଂଽଧସା ଵା ସହସ୍ରଂ ନଵପଦ୍ମାତ୍ମକେ ଯଜେତ୍
କିମ୍ବା ଏକ ହଜାର ଦୁଧର ଅଘ୍ରାନ୍ତି ଦେଇ, ନବପଦ୍ମ ସ୍ୱଭାବର ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସୁପ୍ରଭା ଵିଜଯା ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଦା ପୀଠଶକ୍ତଯଃ
ସୁପ୍ରଭା, ବିଜୟା ଓ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ପୀଠଶକ୍ତିମାନେ,
ପ୍ରଣଵୋ ଵଜ୍ରନଖଦଂଷ୍ଟ୍ରାଯୁଧାଯ ମହାପଦାତ୍
‘ଓଁ’ ମନ୍ତ୍ର ହେଉଛି, ବଜ୍ର ପରି ନଖ ଓ ଦାନ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା, ବଡ଼ ପାଦ ଥିବା ଦେବୀଙ୍କ ପାଇଁ।
ଦଦ୍ଯାଦାସନମେତେନ ମୂର୍ତିଂ ମୂଲେନ କଲ୍ପଯେତ୍
ଏହି ଦ୍ୱାରା ଏକ ଆସନ ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ମୂଳରେ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ବସାଇବା ଉଚିତ।
ଜଯା ଚ ଵିଜଯା କୀର୍ତିଃ ପ୍ରୀତିଃ ପଶ୍ଚାତ୍ପ୍ରଭା ପୁନଃ
ଏହା ପରେ ଜୟା, ବିଜୟା, କୀର୍ତ୍ତି, ପ୍ରୀତି ଏବଂ ପଛରେ ପୁନି ପ୍ରଭା ଆସନ୍ତି।
ପତ୍ରାଗ୍ରେଷ୍ଵର୍ଚଯେଦଷ୍ଟାଵାଯୁଧାନି ଯଥାକ୍ରମାତ୍
ପତ୍ରର ଶିରାରେ ଅଷ୍ଟ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ନିୟମାନୁସାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଲୋକେଶ୍ଵରାଂସ୍ତତୋ ବାହ୍ଯେ ତେଷାମସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯନନ୍ତରମ୍
ତାପରେ, ସେମାନଙ୍କ ବାହାରେ ଲୋକେଶ୍ୱରମାନେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ପରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
କୁର୍ଯାତ୍ପ୍ରଯୋଗାନମୁନା ଯଥା ସ୍ଵସ୍ଵମନୀଷିତାନ୍
ଏହିପରି ଉପାୟରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ଇଚ୍ଛାଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ରତ୍ନହେମାଦିସଂଯୁକ୍ତାନ୍ଘଟେଷୁ ନଵସୁ ସ୍ଥିତାନ୍
ରତ୍ନ, ସୁନା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜିନିଷରେ ଶୋଭିତ, ନଉଟି ଘଟରେ ରଖାଯାଇଥିବା।
ସଂପୂଜ୍ଯ ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାଦ୍ଯୈରଭିଷିଞ୍ଚେନ୍ନରାଧିପମ୍
ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ରାଜାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ରୋଗୋ ଦୀର୍ଘାଯୁଃ ସର୍ଵଵ୍ଯାଧିଵିଵର୍ଜିତଃ
ସେ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ସମସ୍ତ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ପାଉଥିବେ।
ମନ୍ତ୍ରେଣାନେନ ସଂଜପ୍ତମାଜ୍ଯଂ କ୍ଷୁଦ୍ରଗ୍ରହାପହମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଘୃତ ଦେଲେ, ସମସ୍ତ କ୍ଷୁଦ୍ର ଦୁଃଖ ଦୂର ହୁଏ।
ଜୃଂଭଶ୍ଵାସେ ତୁ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପ୍ରଵିଷ୍ଟେରାଧିକାମୁଖମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଜମ୍ଭା କିମ୍ବା ଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବେଶ କରିବା ବେଳେ, ଏହା ବିଶେଷ ଆବଶ୍ୟକ।
ତସ୍ଯା ଵିଧାନଂ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଶୃଣୁ ଲୋକୋପକାରକମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହାର ବିଧି ଯାହା ଲୋକଙ୍କୁ ଉପକାର କରେ, ସେଥିରେ କାନ ଦିଅ।
ସରସ୍ଵତୀ ଚତୁର୍ଥ୍ଯନ୍ତା ସ୍ଵାହାନ୍ତୋ ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷରଃ
ସରସ୍ୱତୀ ଚତୁର୍ଥୀ ରୂପେ ଶେଷ ହୁଏ, ସ୍ୱାହା ସହିତ ଏହା ଦ୍ୱାଦଶ ଅକ୍ଷର ହୁଏ।