ସ୍ତୁତ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ସମାଜ୍ଞପ୍ତୋ ନିଷସାଦ ହରେଃ ପୁରଃ
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ଆଜ୍ଞା ପାଇ, ସେ ହରିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବସିଲେ।
ସତ୍ଯଲୋକେ ସ୍ଥିତୋ ନିତ୍ଯଙ୍ଗଚ୍ଛ ମାଂସ୍ମର ସର୍ଵଦା
ସତ୍ୟଲୋକରେ ସଦା ବସି, ଯାଅ, ଏବଂ ସଦା ମୋତେ ସ୍ମରଣ କର।
ଜଗାମ ଭାର୍ଯଯା ସାକଂ ସ ତୁ ସୃଷ୍ଟିଂ କରୋତି ଵୈ
ସେ ତାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ଯାଇ, ସୃଷ୍ଟି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି।
ତତଃ ପଶ୍ଚାତ୍ପଞ୍ଚଵକ୍ତ୍ରଂ କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରାହ ମହାମତେ
ତାପରେ, ପଞ୍ଚମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ଶେଷରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ।
ଯାଵତ୍ସୃଷ୍ଟିସ୍ତଦନ୍ତେ ତୁ ଲୋକାନ୍ସଂହର ସର୍ଵତଃ
ସୃଷ୍ଟିର ଶେଷବେଳେ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ଭିତରେ ଆଣନ୍ତୁ।
ତତଃ କାଲାନ୍ତରେ ବ୍ରହ୍ମନ୍କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନଃ
ତାପରେ, କିଛି ସମୟ ପରେ, ହେ ବ୍ରହ୍ମା, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ବିଷୟରେ—
ତାମାଦିଦେଶ ଭଘଗଵାନ୍ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ଗଚ୍ଛ ମାନଦେ
ତାଙ୍କୁ ଭଗବାନ ଆଦେଶ କଲେ, 'ମାନ୍ୟବରେ, ତୁମେ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯାଅ।'
ସାପି କୃଷ୍ଣଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଗତା ନାରାଯଣାନ୍ତିକମ୍
ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ନାରାୟଣଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟକୁ ଗଲେ।
ଆସାଂ ପୂର୍ଣସ୍ଵରୂପାଣାଂ ମନ୍ତ୍ରଧ୍ଯାନାର୍ଚନାଦିକମ୍
ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱରୂପ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର, ଧ୍ୟାନ, ପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ଅଛି।
ତାରଃ କ୍ରିଯାଯୁକ୍ ପ୍ରତିଶ୍ଠା ପ୍ରୀତ୍ଯାଢ୍ଯା ଚ ତତଃ ପରମ୍
ତାର, କ୍ରିୟା, ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଓ ଭକ୍ତିସହିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଅଛି।
ସୁତପାସ୍ତୁ ଋଷିଶ୍ଛନ୍ଦୋ ଗାଯତ୍ରୀ ଦେଵତା ମନୋଃ
ଋଷି ହେଉଛନ୍ତି ସୁତପା, ଛନ୍ଦ ହେଉଛି ଛନ୍ଦସ୍, ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି ଗାୟତ୍ରୀ, ମନ ହେଉଛି ମନୁ।
ଷଡକ୍ଷରୈଃ ଷଡଙ୍ଗାନି କୁର୍ଯାଦ୍ଵିନ୍ଦୁଵିଭୂଷିତୈଃ
ଛଅ ଅକ୍ଷର ବିଶିଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରରେ, ବିନ୍ଦୁ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଛଅ ଅଙ୍ଗ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ଵେତଚଂପକଵର୍ଣାଭାଂ କୋଟିଚନ୍ଦ୍ରସମପ୍ରଭାମ୍
ଧଳା ଚମ୍ପକ ଫୁଲ ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପ, କୋଟି କୋଟି ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଆଭା।
ସୁଶ୍ରୋଣୀଂ ସୁନିତଂବାଂ ଚ ପକ୍ଵବିଂବାଧରାଂବରାମ୍
ସୁନ୍ଦର ନିତମ୍ବ, ସୁସଂଖ୍ୟାତ କମର, ପକ୍କ ବିମ୍ବା ଫଳ ଭଳି ଠୋଠ।
ରତ୍ନକେଯୂରଵଲଯହାରକୁଣ୍ଡଲଶୋଭିତାମ୍
ମଣି ଖୋଳ, ବାହୁଡ଼ି, ହାର ଓ କଣବାଲା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ରାସମଣ୍ଡଲମଧ୍ଯସ୍ଥାଂ ରତ୍ନସିଂହାସନସ୍ଥିତାମ୍
ରାସ ମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ, ମଣିମୟ ସିଂହାସନ ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଲକ୍ଷଷଟ୍କଂ ଜପେନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ତଦ୍ଦଶାଂଶଂ ହୁନେତ୍ତିଲୈଃ
ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କର, ତାହାର ଦଶମାଂଶ ତିଳ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କର।
ଷଟ୍କୋଣେଷୁ ଷଡଙ୍ଗାନି ତଦ୍ବାହ୍ଯେ ଽଷ୍ଟଦଲେ ଯଜେତ୍
ଛଅ କୋଣରେ ଛଅ ଅଙ୍ଗର ପୂଜା କର, ତାହାର ବାହାରେ ଅଷ୍ଟଦଳ ପଦ୍ମରେ ପୂଜା କର।
ତତଃ ଶଶିକଲାଂ ପାରିଜାତାଂ ପଦ୍ମାଵତୀଂ ତଥା
ତାପରେ, ଶଶିକଳା, ପାରିଜାତ ଓ ଏଭଳି ପଦ୍ମାବତୀଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
ଇନ୍ଦ୍ରାଦ୍ଯାନ୍ସାଯୁଧାନିଷ୍ଟ୍ଵା ଵିନିଯୋଗାଂସ୍ତୁ ସାଧଯେତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ପୂଜିତ ହେବା ପରେ, ବିଭିନ୍ନ ବିନିଯୋଗ କ୍ରମକୁ ପୂରଣ କର।
ନିର୍ଗୁଣା କୃଷ୍ଣପୂଜ୍ଯା ଚ ମୂଲପ୍ରକୃତିରୀଶ୍ଵରୀ
ସେ ଗୁଣରହିତ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପୂଜ୍ୟ, ମୂଳ ପ୍ରକୃତି ଓ ଈଶ୍ୱରୀ।
ପୂର୍ଵାଦ୍ଯାଶାସୁ ରକ୍ଷନ୍ତୁ ପାନ୍ତୁ ମାଂ ସର୍ଵତଃ ସଦା
ପୂର୍ବ ଓ ଅନ୍ୟ ଦିଗର ଦେବତାମାନେ ସଦା ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ପାଳନ କରୁନ୍ତୁ।
କୃଷ୍ଣମାଯାଦିଦେଵୀ ଚ କୃଷ୍ଣପ୍ରାଣାଧିକେ ଶୁଭେ
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଆଦି ଦେବୀ, ହେ ଶୁଭେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ।
ଇତି ସମ୍ପ୍ରାର୍ଥ୍ଯ ସର୍ଵେଶୀଂ ସ୍ତୁତ୍ଵା ହୃଦି ଵିସର୍ଜଯେତ୍
ଏଭଳି ସମସ୍ତଙ୍କ ମାନ୍ୟ ଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି ଓ ସ୍ତୁତି କରି, ତାଙ୍କୁ ହୃଦୟରେ ବିଦାୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଭୁକ୍ତ୍ଵେହ ଭୋଗାନଖିଲାନ୍ସୋ ଽନ୍ତେ ଗୋଲୋକମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଶେଷରେ ଗୋଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ଯଦାରାଧନତୋ ଭୂଯାତ୍ସାଧକୋ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିମାନ୍
ତାଙ୍କର ଉପାସନା କରି, ସାଧକ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁ ପାଏ।
ଙେଂତା ଵହ୍ନିପ୍ରିଯାନ୍ତୋ ଽଯଂ ମନ୍ତ୍ରକଲ୍ପଦ୍ରୁମଃ ପରଃ
ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ର, 'ଅଗ୍ନିପ୍ରିୟା' ଶବ୍ଦରେ ଶେଷ ହୁଏ, ଏହାକୁ ଜାଣିବା ଉଚିତ।
ଦେଵତା ତୁ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଦ୍ଵିଦ୍ଵିଵର୍ଣୈଃ ଷଡଙ୍ଗକମ୍
ଏଠାରେ ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଦୁଇ ଅକ୍ଷର ଓ ଛଅ ଅଙ୍ଗ ସହିତ।
ଈଷଦ୍ଧାସ୍ଯପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯାଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାତରାମ୍
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ହଳକା ହସରେ ଖିଲିଥାଏ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପା କରିବାକୁ ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ।
ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଜପେଦର୍କଲକ୍ଷଂ ପାଯସେନ ଦଶାଂଶତଃ
ଧ୍ୟାନ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଲକ୍ଷବାର ଜପ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ତାହାର ଦଶମାଂଶ ପାୟସ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।