ସନତ୍କୁମାରମପ୍ଯାହ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଜ୍ଞାନିନାଂ ଵରମ୍
ସନତ୍କୁମାରଙ୍କୁ, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନମସ୍କାର କରି କଥାହେଲା ।
ତତ୍ରାପି କୃଷ୍ଣମନ୍ତ୍ରାଣାଂ ଵୈଭଵଂ ହ୍ଯୁଦିତଂ ମହତ୍
ସେଠାରେ କୃଷ୍ଣ ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ମହାମହିମା ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲା ।
ତସ୍ଯା ଅଂଶାଵତାରାଣାଂ ଚରିତଂ ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ଵକମ୍
ତାଙ୍କ ଅଂଶ ଅବତାରମାନଙ୍କର କଥା, ମନ୍ତ୍ର ପୂର୍ବକ କହାଯାଇଛି ।
ଶକ୍ତେସ୍ତନ୍ତ୍ରାଣ୍ଯନେକାନି ଶିଵୋକ୍ତାନି ମୁନୀଶ୍ଵର
ଶକ୍ତିର ଅନେକ ତନ୍ତ୍ର, ଶିବ କହିଥିବା, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅଛି ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ନାରଦସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ମହାତ୍ମା ନାରଦଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେମାନେ ଅନୁଭବ କରିଲେ ।
ଶୃଣୁ ନାରଦ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ରାଧାଂଶାନାଂ ସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ଶୁଣ, ନାରଦ, ମୁଁ ତୁମକୁ ରାଧାଙ୍କ ଅଂଶର ଉତ୍ପତ୍ତି କଥା କହିବି ।
ଯା ତୁ ରାଧା ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତା କୃଷ୍ଣାର୍ଦ୍ଧାଙ୍ଗସମୁଦ୍ଭଵା
ମୁଁ ଯେଉଁ ରାଧାଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଥିଲି, ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶରୀରର ଅର୍ଦ୍ଧାଂଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଇଛନ୍ତି।
ତେଜୋମଣ୍ଡଲମଧ୍ଯସ୍ଥା ଦୃଶ୍ଯଦୃଶ୍ଯସ୍ଵରୂପିଣୀ
ସେ ତେଜର ମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଦେଖାଯାଉଥିବା ଓ ଦେଖାଯାଉନଥିବା ଦୁଇ ପ୍ରକାର ରୂପ ଅଛି।
କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଵାମଭାଗାତ୍ତୁ ଜାତୋ ନାରାଯଣଃ ସ୍ଵଯମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ନାରାୟଣ ସ୍ୱୟଂ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତତଃ କୃଷ୍ଣୋ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ନାରାଯଣାଯ ଚ
ତାପରେ କୃଷ୍ଣ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ।
ଅଥ ଗୋଲୋକନାଥସ୍ଯ ଗୋମ୍ନାଂ ଵିଵରତୋ ମୁନେ
ମୁନି, ଗୋଲୋକନାଥଙ୍କ ଗୋମାନ୍ୟ ର ଖୋଲା ଉପରୁ—
ପ୍ରାଣତୁଲ୍ଯପ୍ରିଯାଃ ସର୍ଵେ ବଭୂଵୁଃ ପାର୍ଷଦା ଵିଭୋଃ
ସମସ୍ତ ପାର୍ଷଦମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରାଣ ସମାନ ପ୍ରିୟ ହେଇଗଲେ।
ରାଧାତୁଲ୍ଯାଃ ସର୍ଵତଶ୍ଚ ରାଧାଦାସ୍ଯଃ ପ୍ରିଯଂଵଦାଃ
ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ରାଧା ସମାନ ଲୋକ ଓ ରାଧାଙ୍କ ଦାସୀମାନେ ମଧୁର କଥା କହୁଥିଲେ।
ଆଵିର୍ବଭୂଵ ସା ଦୁର୍ଗା ଵିଷ୍ଣୁମାଯା ସନାତନୀ
ତାପରେ ଦୁର୍ଗା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିତ୍ୟ ଶକ୍ତି, ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ପରିପୂର୍ଣତମା ତେଜଃ ସ୍ଵରୂପା ତ୍ରିଗୁଣାତ୍ମିକା
ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତେଜର ରୂପ, ତିନି ଗୁଣର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ।
ଯା ତୁ ସଂସାରଵୃକ୍ଷସ୍ଯ ବୀଜରୂପା ସନାତନୀ
ସେ, ନିତ୍ୟା, ସଂସାର ଗଛର ମୂଳ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ସସ୍ତ୍ରୀକସ୍ତୁ ଚତୁର୍ମୁଖଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ସେଠାରେ ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
କମଣ୍ଡଲୁଧରୋ ଜାତସ୍ତପସ୍ଵୀ ନାଭିତୋ ହରେଃ
କମଣ୍ଡଳୁ ଧରି, ତପସ୍ୱୀ ହେଇ, ସେ ହରିଙ୍କ ନାଭିରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ନିଷସାଦାସନେ ରମ୍ଯେ ଵିଭୋସ୍ତସ୍ଯାଜ୍ଞଯା ମୁନେ
ମୁନି, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଆସନରେ ବସିଲେ।
ଵାମାର୍ଦ୍ଧାଙ୍ଗୋ ମହାଦେଵୋ ଦକ୍ଷାର୍ଦ୍ଧୋ ଗୋପିକାପତିଃ
ମହାଦେବଙ୍କ ବାମ ଅର୍ଦ୍ଧ ଓ ଗୋପିମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଡାହାଣ ଅର୍ଦ୍ଧ—
ସ୍ତୁତ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ସମାଜ୍ଞପ୍ତୋ ନିଷସାଦ ହରେଃ ପୁରଃ
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ଆଜ୍ଞା ପାଇ, ସେ ହରିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବସିଲେ।
ସତ୍ଯଲୋକେ ସ୍ଥିତୋ ନିତ୍ଯଙ୍ଗଚ୍ଛ ମାଂସ୍ମର ସର୍ଵଦା
ସତ୍ୟଲୋକରେ ସଦା ବସି, ଯାଅ, ଏବଂ ସଦା ମୋତେ ସ୍ମରଣ କର।
ଜଗାମ ଭାର୍ଯଯା ସାକଂ ସ ତୁ ସୃଷ୍ଟିଂ କରୋତି ଵୈ
ସେ ତାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ଯାଇ, ସୃଷ୍ଟି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି।
ତତଃ ପଶ୍ଚାତ୍ପଞ୍ଚଵକ୍ତ୍ରଂ କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରାହ ମହାମତେ
ତାପରେ, ପଞ୍ଚମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ଶେଷରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ।
ଯାଵତ୍ସୃଷ୍ଟିସ୍ତଦନ୍ତେ ତୁ ଲୋକାନ୍ସଂହର ସର୍ଵତଃ
ସୃଷ୍ଟିର ଶେଷବେଳେ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ଭିତରେ ଆଣନ୍ତୁ।
ତତଃ କାଲାନ୍ତରେ ବ୍ରହ୍ମନ୍କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନଃ
ତାପରେ, କିଛି ସମୟ ପରେ, ହେ ବ୍ରହ୍ମା, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ବିଷୟରେ—
ତାମାଦିଦେଶ ଭଘଗଵାନ୍ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ଗଚ୍ଛ ମାନଦେ
ତାଙ୍କୁ ଭଗବାନ ଆଦେଶ କଲେ, 'ମାନ୍ୟବରେ, ତୁମେ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯାଅ।'
ସାପି କୃଷ୍ଣଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଗତା ନାରାଯଣାନ୍ତିକମ୍
ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ନାରାୟଣଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟକୁ ଗଲେ।
ଆସାଂ ପୂର୍ଣସ୍ଵରୂପାଣାଂ ମନ୍ତ୍ରଧ୍ଯାନାର୍ଚନାଦିକମ୍
ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱରୂପ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର, ଧ୍ୟାନ, ପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ଅଛି।
ତାରଃ କ୍ରିଯାଯୁକ୍ ପ୍ରତିଶ୍ଠା ପ୍ରୀତ୍ଯାଢ୍ଯା ଚ ତତଃ ପରମ୍
ତାର, କ୍ରିୟା, ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଓ ଭକ୍ତିସହିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଅଛି।