କୃତାର୍ଥୋ ଽହଂ ଭଦ୍ରମତେ ସଫଲଂ ମମ ଜନ୍ମ ଚ
ସେ କହିଲେ, 'ହେ ଭଦ୍ରମତି, ମୋର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ ହେଲା; ମୋର ଜନ୍ମ ସାର୍ଥକ ହେଲା।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ସୁଘୋଷୋ ଧର୍ମତତ୍ପରଃ
ଏପରି କହି, ସେଉଁଠି ଭଦ୍ରମତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ସୁଘୋଷ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରହିଲେ।
ପୃଥିଵୀ ଵୈଷ୍ଣଵୀ ପୁଣ୍ଯା ପୃଥିଵୀଂ ଵିଷ୍ଣୁପାଲିତା
ଏହି ପୃଥିବୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପବିତ୍ର ଧରିତ୍ରୀ; ବିଷ୍ଣୁ ଏହାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ମନ୍ତ୍ରେଣାନେନ ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ର ସୁଘୋଷସ୍ତଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ହେ ଦୈତ୍ୟନାୟକ, ସୁଘୋଷ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୂମି ଦାନ କଲେ।
ସୋ ଽପି ଭଦ୍ରମତିର୍ଵିପ୍ରୋ ଧୀମତା ଯାଚିତାଂ ଭୁଵମ୍
ସେ ଧୀର ଭଦ୍ରମତି ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଭୂମି ଚାହିଲେ।
ସୁଘୋଷୋ ଭୂମିଦାନେନ କୋଟିଵଂଶସମନ୍ଵିତଃ
ସୁଘୋଷ ଭୂମି ଦାନ ଦେଇ, କୋଟି କୁଳର ସମ୍ପର୍କ ଲାଗିଲେ।
ବଲେ ଭଦ୍ରମତିଶ୍ଚାପି ଯତଃ ପ୍ରାର୍ଥିତଵାଞ୍ଛ୍ରିଯମ୍
ଏବଂ, ହେ ବଳି, ଭଦ୍ରମତି ଯେ ସମୃଦ୍ଧି ଚାହିଥିଲେ, ସେ ତାହା ପାଇଲେ।
ତଥୈଵ ବ୍ରହ୍ମସଦନେ ସ୍ଥିତ୍ଵା କୋଟିଯୁଗାଯୁତମ୍
ଏଭଳି ଭାବେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଗୃହରେ କୋଟି-ଯୁଗ ଧରି ବସିଥିଲେ।
ତତୋ ଭୁଵଂ ସମାସାଦ୍ଯ ସର୍ଵୈଶ୍ଵର୍ଯସମନ୍ଵିତଃ
ତାପରେ, ପୃଥିବୀକୁ ପାଇ, ସମସ୍ତ ଐଶ୍ୱର୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ତତୋ ଭଦ୍ରମତିର୍ଦୈତ୍ଯ ନିଷ୍କାମୋ ଵିଷ୍ଣୁତତ୍ପରଃ
ତାପରେ, ହେ ଦୈତ୍ୟ, ଭଦ୍ରମତି କାମନାହୀନ ଓ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ହେଲେ।
ତସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ତତ୍ତ୍ଵୈଶଅଵର୍ଯମନୁତ୍ତମମ୍
ତାଙ୍କୁ, ଦୟାଳୁ ହୃଦୟ ବିଷ୍ଣୁ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ସତ୍ୟ ଐଶ୍ୱର୍ୟ ଦେଇଥିଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ଦୈତ୍ଯପତେ ମହ୍ଯଂ ସର୍ଵଧର୍ମପରାଯଣ
ସେହିପରି, ହେ ଦୈତ୍ୟପତି, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ।
ଵୈରୋଚନିସ୍ତତୋ ଦୃଷ୍ଟଃ କଲଶଂ ଜଲପୂରିତମ୍
ତାପରେ ବୈରୋଚନି ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ଘଡ଼ି ଦେଖିଲେ ।
ଵିଷ୍ଣୁଃ ସର୍ଵଗତୋଜ୍ଞାତ୍ଵା ଜଲଧାରାଵରୋଧିନମ୍
ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପି ଥିବା ବିଷ୍ଣୁ, ଏହାକୁ ଜଳର ଧାରାକୁ ବାଧା ଦେଉଥିବା ଜାଣିଲେ ।
ଦର୍ଭାଗ୍ରେ ଽଭୂନ୍ମହାଶାସ୍ତ୍ରଂ କୋଟିସୂର୍ଯସମପ୍ରଭମ୍
ଦର୍ଭା ଗ୍ରାସର ଟିପରେ ଦଶ ଲକ୍ଷ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା ଏକ ବଡ଼ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରକଟ ହେଲା ।
ଆଯାଯ ଭାର୍ଗଵସୁରାନସୁରାନେକଚକ୍ଷୁଷା
ଭାର୍ଗବ, ଦେବତା, ଅସୁର ଓ ଅନେକ ଲୋକ ଦେଖିଥିବା ଚକ୍ଷୁରେ ସେ ଆସିଗଲେ ।
ବଲିର୍ଦଦୌ ମହାଵିଷ୍ଣୋର୍ମହୀଂ ତ୍ରିପଦସଂମିତାମ୍
ବଳି ବଡ଼ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ତିନି ପଦରେ ମାପିଥିବା ପୃଥିବୀ ଦେଇଦେଲେ ।
ଅମିମୀତ ମହୀଂ ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ପଦ୍ଭ୍ଯାଂ ଵିଶ୍ଵତନୁର୍ହରିଃ
ବିଶ୍ୱର ଆକୃତି ଥିବା ହରି ଦୁଇ ପଦରେ ପୃଥିବୀକୁ ମାପିଲେ ।
ପାଦାଙ୍କୁଷ୍ଟାଗ୍ରନିର୍ଭିନ୍ନଂ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଂ ଵିଭିଦେ ଦ୍ଵିଧା
ତାଙ୍କର ପାଉଁ ଅଙ୍ଗୁଠିର ଟିପରେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ଦୁଇ ଭାଗରେ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ ।
ଧୌତଵିଷ୍ଣୁପଦଂ ତୋଯଂ ନିର୍ମଲଂ ଲୋକପାଵନମ୍
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଦରେ ଧୋଇଯାଇଥିବା ଜଳ ସ୍ୱଚ୍ଛ ହେଇ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ପବିତ୍ର କଲା ।
ତଜ୍ଜଲଂ ପାଵନଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ବ୍ରହ୍ମାଦୀନ୍ପାଵଯତ୍ସୁରାନ୍
ସେହି ଜଳ, ସବୁଠୁ ପବିତ୍ର ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ବ୍ରହ୍ମା ଦେଖି ଦେବତାମାନେକୁ ପବିତ୍ର କଲା ।
ସତ୍ପର୍ଷିସେଵିତଂ ଚୈଵ ନ୍ଯପତନ୍ମେରୁମୂର୍ଦ୍ଧନି
ସତ୍ୟ ଋଷିମାନେ ସେବା କରୁଥିବା ଏହି ଜଳ ମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖରରେ ପଡ଼ିଲା ।
ଋଷଯୋ ମନଵଶ୍ଚୈଵ ହ୍ଯସ୍ତୁଵନ୍ହର୍ଷଵିହ୍ଵଲାଃ
ଋଷିମାନେ ଓ ମନୁମାନେ ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ ।
ବ୍ରହ୍ମାତ୍ମନେ ବ୍ରହ୍ମରତାତ୍ମବୁଦ୍ଧଯେ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ଽଵ୍ଯାହତକର୍ମଶୀଲିନେ
ବ୍ରହ୍ମା ଆତ୍ମା ଥିବା, ବ୍ରହ୍ମାରେ ରତ ମନ ଥିବା, କର୍ମରେ ବିଘ୍ନ ନ ଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର ।
ସର୍ଵାତ୍ମନେ ଜଗନ୍ମୂର୍ତ୍ତେ ପ୍ରମାଣାତୀତ ତେ ନମଃ
ସମସ୍ତର ଆତ୍ମା, ବିଶ୍ୱର ଆକୃତି ଓ ସମସ୍ତ ମାପରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର ।
ଵିଶ୍ଵତଃ ଶିରସେ ଚୈଵ ଵିଶ୍ଵତୋ ଗତଯେ ନମଃ
ବିଶ୍ୱରେ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା, ବିଶ୍ୱରେ ଚଳା ଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର ।
ଦତ୍ତ୍ଵାଭଯଂ ଚ ମୁମୁଦେ ଦେଵଦେଵଃ ସନାତନଃ
ଭୟ ଦୂର କରି ଦେବଦେବ ସନାତନ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ।
ଦଦୌ ତଦ୍ଵାରପାଲଶ୍ଚ ଭକ୍ତଵଶ୍ଯୋ ବଭୂଵ ହ
ସେ ଏହାକୁ ଦ୍ୱାରପାଳକୁ ଦେଇ, ଭକ୍ତିରେ ନିୟତ ହେଲେ ।
କିଂ ଭୋଜ୍ଯଂ କଲ୍ପଯାମାସ ଘୋରେ ସର୍ପଭଯାକୁଲେ
ଏଠି ଭୟଙ୍କର ସର୍ପ ଆତଙ୍କରେ, କଣ ଖାଦ୍ୟ ତିଆରି କରିବାଯିବ ?
ଅପାତ୍ରେ ଦୀଯତେ ଯଚ୍ଚ ତଦ୍ଧୋରଂ ଭୋଗସାଧନମ୍
ଯେଉଁ ଦାନ ଅଯୋଗ୍ୟକୁ ଦିଆଯାଏ, ସେ ଭୟଙ୍କର ଭୋଗ ଉପାୟ ହେଉଛି ।