ଆଯୁଷ୍ଯକଂ ତଥା କୃଷ୍ଣଃ ସ୍ଵଯମେଵ କରିଷ୍ଯତି
ଆୟୁ ନିମିତ୍ତ କାମ କୃଷ୍ଣ ନିଜେ କରିବେ।
ଶ୍ରୀମଦର୍ଚାଵତାରେଣ କୃଷ୍ଣଂ ପରିଚରେତ୍ସଦା
ଶ୍ରୀମଦ ଆର୍ଚା ରୂପରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସଦା ସେବା କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଥେଯଂ ଚ ଦେହଗେହାଦାଵୁଦାସୀନତଯା ବୁଧୈଃ
ଶରୀର, ଘର ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ କିଛି ପ୍ରତି ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଉଦାସୀନ ରହିବା ଉଚିତ।
ଵେଦନିନ୍ଦାଂ ହରେର୍ନାମବଲାତ୍ପାପସମୀହନମ୍
ହରିଙ୍କ ନାମର ଶକ୍ତିରେ ବେଦ ନିନ୍ଦା ଓ ପାପ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଦୂରେ ରହିବା ଉଚିତ।
ଅଲସେ ନାସ୍ତିକେ ଚୈଵ ହରିନାମୋପଦେଶନମ୍
ଆଳସି ଓ ଅନାସ୍ତିକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ହରିଙ୍କ ନାମ ଶିଖାଇବା ଉଚିତ।
ସଂତ୍ଯଜେଦ୍ ଦୂରତୋ ଵତ୍ସ ଦୋଷାନେତାନ୍ସୁଦାରୁଣାନ୍
ବତ୍ସ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଦୋଷଗୁଡିକୁ ଦୂରରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ।
ସ ଏଵ ପାଲନଂ ନିତ୍ଯଂ କରିଷ୍ଯତି ମମେତି ଚ
ମୋ ପାଇଁ ସେ ନିତ୍ୟ ରକ୍ଷା କରିବେ, ଏହି ଭାବରେ ଭାବିବା ଉଚିତ।
କୃଷ୍ଣକାନ୍ତେତି ଚୈଵାସ୍ମି ଯୁଵାମେଵ ଗତିର୍ମମ
ମୁଁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟା; ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ମୋର ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ।
ସର୍ଵେ ନିତ୍ଯା ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚିନ୍ତନୀଯା ମହାତ୍ମଭିଃ
ମୁନିମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ସବୁ ବଡ଼ ଆତ୍ମାମାନେ ସଦା ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ।
ଗୋଚାରଣଂ ଵଯସ୍ଯୈଶ୍ଚ ଵିନାସୁରଵିଘାତନମ୍
ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ଗାଁ ଚରାଇବା ଓ ଦେମନମାନଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିବା।
ରାଧିକାଯାଃ ସୁଶୀଲାଦ୍ଯାଃ ସଖ୍ଯୋ ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶଦୀରିତାଃ
ରାଧିକା ଓ ତାଙ୍କର ଶୁଭ ଚରିତ୍ର ଥିବା ସଖୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବତ୍ତିଶି ଜଣ ଅଟୁଟ।
ରୂପଯୌଵନସଂପନ୍ନାଂ କିଶୋରୀଂ ଚ ସ୍ଵଲଙ୍କୃତାମ୍
ସୁନ୍ଦର ଓ ଯୁବତା ଏକ କିଶୋରୀ, ନିଜ ଗହନାରେ ସଜିତ।
ତତ୍ସେଵନସୁଖାହ୍ଲାଦଭାଵେନାତିସୁନିର୍ଵୃତାମ୍
ତାଙ୍କୁ ସେବା କରିବାର ଆନନ୍ଦ ଓ ସୁଖରେ ସେ ଗଭୀର ଭାବେ ତୃପ୍ତ।
ତାଵତ୍ପରିଚରେତ୍ତୌ ତୁ ଯଥାକାଲାନୁସେଵଯା
ଯଥା ସମୟରେ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ଉଚିତ।
ଏତସାଧନମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ପ୍ରପନ୍ନାନାଂ ମୁନୀଶ୍ଵର
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଶରଣ ନେଇଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ।
ତତସ୍ତ୍ଵଂ ନାରଦ ପୁନଃ ପୃଷ୍ଟଵାନ୍ଵୈ ସଦାଶିଵମ୍
ତାପରେ ତୁମେ, ନାରଦ, ପୁନି ସଦାଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲା।
ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଵୃନ୍ଦାଵନେ ରମ୍ଯେ ଯମୁନାତୀରସଂଗତମ୍
ସୁନ୍ଦର ବୃନ୍ଦାବନରେ, ଯମୁନା ତୀରରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା।
ପଠେନ୍ନାମସହସ୍ରଂ ତୁ ଯୁଗଲାଖ୍ଯଂ ମହାମୁନେ
ମହାମୁନି, 'ଯୁଗଳ' ନାମ ଥିବା ହଜାର ନାମ ପଠିବା ଉଚିତ।
ଗଦାଗ୍ରଜଃ କଂସମୋହଃ କଂସସେଵକମୋହନଃ
ଗଦାର ବଡ଼, କଂସକୁ ଭ୍ରମ କରାଇବା, କଂସର ସେବକମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରିବା।
ମାତୃସ୍ତୁତଃ ଶିଵଧ୍ଯେଯୋ ଯମୁନାଜଲଭେଦନଃ
ମାଆଙ୍କର ପ୍ରଶଂସିତ, ଶିବଙ୍କ ଧ୍ୟାନ ଯୋଗ୍ୟ, ଯମୁନା ଜଳକୁ ଭାଗ କରିବା।
ଲୀଲାବାଲଃ ପଦ୍ମନେତ୍ରୋ ଗୋକୁଲୋତ୍ସଵ ଈଶ୍ଵରଃ
ଲୀଳାର ଶିଶୁ, ପଦ୍ମ ଚକ୍ଷୁ, ଗୋକୁଳର ଉତ୍ସବ, ଈଶ୍ୱର।
ବକପ୍ରାଣହରୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ବକମୁକ୍ତିପ୍ରଦୋ ହରିଃ
ବକାର ପ୍ରାଣ ନେଇଥିବା, ବିଷ୍ଣୁ, ବକାକୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା, ହରି।
ପଦ୍ମନାଭୋ ହୃଷୀକେଶଃ କ୍ରୀଡାମନୁଜବାଲକଃ
ପଦ୍ମନାଭ, ହୃଷୀକେଶ, ଖେଳା କରୁଥିବା ଅନୁଜ ଶିଶୁ।
ଯଶୋଦାନନ୍ଦନଃ କାନ୍ତୋ ମୁନିକୋଟିନିଷେଵିତଃ
ଯଶୋଦାର ପୁଅ, ପ୍ରିୟ, ଅନେକ ମୁନିମାନେ ସେବା କରୁଥିବା।
ରମାପତିର୍ଯଦୁପତିର୍ମୁରାରିର୍ମଧୁସୂଦନଃ
ଲକ୍ଷ୍ମୀର ପତି, ଯଦୁମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ, ମୁରାରି, ମଧୁସୂଦନ।
ବୃହଦ୍ଵନମହାଲୀଲୋ ନନ୍ଦସୂନୁର୍ମହାସନଃ
ବୃହଦ୍ବନରେ ବଡ଼ ଲୀଳା କରୁଥିବା, ନନ୍ଦର ପୁଅ, ବଡ଼ ଆସନର ଅଧିପତି।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵକ୍ତ୍ରଃ ପଦ୍ମାକ୍ଷଃ ପଦ୍ମହସ୍ତଃ ପ୍ରିଯଙ୍କରଃ
ତିନି ଜଗତର ମୁହଁ ଥିବା, ପଦ୍ମ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ପଦ୍ମ ହାତ ଥିବା, ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଅଜାଧ୍ଯକ୍ଷଃ ଶିଵାଧ୍ଯକ୍ଷୋ ଧର୍ମାଧ୍ଯକ୍ଷୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ସମସ୍ତ ଜୀବର ଦେଖାଶୁଣା କରୁଥିବା, ଶିବଙ୍କର ଦେଖାଶୁଣା କରୁଥିବା, ଧର୍ମର ଦେଖାଶୁଣା କରୁଥିବା, ଏବଂ ମହାପ୍ରଭୁ।
ଗୋପୀକରାଵଲଂବୀ ଚ ଗୋପବାଲକସୁପ୍ରିଯଃ
ଗୋପୀମାନଙ୍କର ହାତ ଧରିଥିବା, ଗୋପା ଶିଶୁମାନଙ୍କର ଅତି ପ୍ରିୟ।
ଗୋପୀଗୃହାଙ୍ଗଣରତିର୍ଭଦ୍ରଃ ସୁଶ୍ଲୋକମଙ୍ଗଲଃ
ଗୋପୀମାନଙ୍କ ଘରର ଆଙ୍ଗଣରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିବା, ଭଲ ଶ୍ଲୋକରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ଶୁଭ।