ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଙ୍ଗଂ କର୍ଣିକାମଧ୍ଯେ ନାଗାନ୍ଯନ୍ତ୍ରେଷୁ ପୂଜଯେତ୍
କର୍ଣ୍ଣିକା ମଧ୍ୟରେ ଆଙ୍ଗ ଦେଖି, ଯନ୍ତ୍ରରେ ନାଗମାନେ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ।
ଦେହାନ୍ତେ ଲଭତେ ଚାପିଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦମ୍
ଦେହ ଶେଷରେ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧାମ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ପ୍ରାପ୍ତଂ ଭଗଵତଃ ସାକ୍ଷାଚ୍ଛୂଲିନୋ ଯୁଗଲାତ୍ମକମ୍
ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଭଗବାନଙ୍କର ସାକ୍ଷାତ୍ ସ୍ଥିତି ଦ୍ୱୟ ରୂପରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲା।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ନାରଦୋ ଵିପ୍ରାଃ କୁମାରେଣ ତୁ ଧୀମତା
ବୁଦ୍ଧିମାନ କୁମାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏପରି କହିବା ପରେ, ନାରଦ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କଥା କହିଲେ।
ତତଶ୍ଚିରଂ ଧ୍ଯାନପରୋ ନାରଦୋ ଭଗଵତ୍ପ୍ରିଯଃ
ତାପରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗି ରହିଲେ ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନାରଦ।
ଭଗଵନ୍ସର୍ଵଵୃତ୍ତାନ୍ତଃ ପୂର୍ଵକଲ୍ପସମୁଦ୍ବଵଃ
ହେ ଭଗବାନ, ଆପଣ ପୂର୍ବ କଳ୍ପରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଜାଣିଛନ୍ତି।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ନାରଦସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ମହାତ୍ମା ନାରଦଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି,
ଶୃଣୁ ଵିପ୍ର ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯସ୍ମିଞ୍ଜନ୍ମନି ଶୂଲିନଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୁଁ କହିବି କେଉଁ ଜନ୍ମରେ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ—
ଅସ୍ମାତ୍ସାରସ୍ଵତାତ୍କଲ୍ପାତ୍ପୂର୍ଵସ୍ମିନ୍ପଞ୍ଚଵିଂଶକେ
ଏହି ସାରସ୍ୱତୀ କଳ୍ପର ପୂର୍ବ ପଚିଶତମ କଳ୍ପରେ—
ତତ୍ରୈକଦା ତ୍ଵଂ କୈଲାସଂ ପ୍ରାପ୍ତଃ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଯୋଗିନଃ
ସେଠାରେ, ଏକଥର, ତୁମେ ଯୋଗୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କର କୈଳାସ ପହଞ୍ଚିଥିଲା।
ତ୍ଵଯା ପୃଷ୍ଟୋ ମହାଦେଵୋ ରହସ୍ଯଂ ସ୍ଵପ୍ରକାଶିତମ୍
ତୁମେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ପରେ, ମହାଦେବ ଗୁପ୍ତ ଗୁଢ଼ ଖୋଲାଭାବରେ ପ୍ରକାଶ କରିଲେ।
ତତସ୍ତଦନ୍ତେ ତୁ ପୁନସ୍ତ୍ଵଯା ଵିଜ୍ଞାପିତୋ ହରଃ
ସେଥିପରେ, ଏହାର ଶେଷରେ, ତୁମେ ପୁନି ହରଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିଲେ।
ଗୋପୀଜନପଦସ୍ଯାନ୍ତେ ଵଲ୍ଲଭେତି ପଦଂ ତତଃ
ଗୋପୀମାନଙ୍କ ଦେଶର ଶେଷରେ, 'ବଲ୍ଲଭା' ନାମଟି ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା।
ମନ୍ତ୍ରସ୍ଯାସ୍ଯ ଋଷିଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ସୁରଭିଶ୍ଛନ୍ଦ ଏଵ ଚ
ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଋଷି ଏବଂ ଛନ୍ଦ ଦୁଇଁଟି 'ସୁରଭି' ବୋଲି କହାଯାଇଛି।
ପ୍ରପନ୍ନୋ ଽସ୍ମୀତି ତଦ୍ଭକ୍ତୌ ଵିନିଯୋଗ ଉଦାହୃତଃ
ଭକ୍ତିରେ ଏହାର ବ୍ୟବହାର ହେଉଛି: 'ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।'
କେଵଲଂ ଚିନ୍ତନଂ ସଦ୍ଯୋ ନିତ୍ଯଲୀଲାପ୍ରକାଶକମ୍
କେବଳ ଚିନ୍ତନ କରିଲେ, ନିତ୍ୟ ଲୀଳା ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଆଭ୍ଯନ୍ତରସ୍ଯ ଧର୍ମସ୍ଯ ସାଧନଂ ଵଚ୍ମି ସାଂପ୍ରତମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଆଭ୍ୟନ୍ତରିକ ଧର୍ମର ସାଧନା ବିଷୟରେ କହିବି।
କୃପାଂ ତଦୀଯାଂ ନିଜଧର୍ମସଂସ୍ଥୋ ଵିଭାଵଯନ୍ନାତ୍ମନି ତୋଷଯେଦ୍ଗୁରୁମ୍
ନିଜ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ରହି, ତାଙ୍କ କୃପାକୁ ମନରେ ଅନୁଭବ କରି, ଗୁରୁଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ।
ଐହିକାମୁଷ୍ମିକୀଚିନ୍ତାଵିଧୁରାନ୍ ସିଦ୍ଧିଦାଯକାନ୍
ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ ଥିଲେ, ସଫଳତା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଭର୍ତ୍ସନାଦିକମେତେଷାଂ ନ କଦାଚିଦ୍ଵିଚିନ୍ତଯେତ୍
ଏମାନଙ୍କୁ କେବେ ମନେ ତିରସ୍କାର କିମ୍ବା ଅପମାନ ଭାବିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଆଯୁଷ୍ଯକଂ ତଥା କୃଷ୍ଣଃ ସ୍ଵଯମେଵ କରିଷ୍ଯତି
ଆୟୁ ନିମିତ୍ତ କାମ କୃଷ୍ଣ ନିଜେ କରିବେ।
ଶ୍ରୀମଦର୍ଚାଵତାରେଣ କୃଷ୍ଣଂ ପରିଚରେତ୍ସଦା
ଶ୍ରୀମଦ ଆର୍ଚା ରୂପରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସଦା ସେବା କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଥେଯଂ ଚ ଦେହଗେହାଦାଵୁଦାସୀନତଯା ବୁଧୈଃ
ଶରୀର, ଘର ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ କିଛି ପ୍ରତି ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଉଦାସୀନ ରହିବା ଉଚିତ।
ଵେଦନିନ୍ଦାଂ ହରେର୍ନାମବଲାତ୍ପାପସମୀହନମ୍
ହରିଙ୍କ ନାମର ଶକ୍ତିରେ ବେଦ ନିନ୍ଦା ଓ ପାପ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଦୂରେ ରହିବା ଉଚିତ।
ଅଲସେ ନାସ୍ତିକେ ଚୈଵ ହରିନାମୋପଦେଶନମ୍
ଆଳସି ଓ ଅନାସ୍ତିକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ହରିଙ୍କ ନାମ ଶିଖାଇବା ଉଚିତ।
ସଂତ୍ଯଜେଦ୍ ଦୂରତୋ ଵତ୍ସ ଦୋଷାନେତାନ୍ସୁଦାରୁଣାନ୍
ବତ୍ସ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଦୋଷଗୁଡିକୁ ଦୂରରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ।
ସ ଏଵ ପାଲନଂ ନିତ୍ଯଂ କରିଷ୍ଯତି ମମେତି ଚ
ମୋ ପାଇଁ ସେ ନିତ୍ୟ ରକ୍ଷା କରିବେ, ଏହି ଭାବରେ ଭାବିବା ଉଚିତ।
କୃଷ୍ଣକାନ୍ତେତି ଚୈଵାସ୍ମି ଯୁଵାମେଵ ଗତିର୍ମମ
ମୁଁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟା; ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ମୋର ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ।
ସର୍ଵେ ନିତ୍ଯା ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚିନ୍ତନୀଯା ମହାତ୍ମଭିଃ
ମୁନିମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ସବୁ ବଡ଼ ଆତ୍ମାମାନେ ସଦା ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ।
ଗୋଚାରଣଂ ଵଯସ୍ଯୈଶ୍ଚ ଵିନାସୁରଵିଘାତନମ୍
ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ଗାଁ ଚରାଇବା ଓ ଦେମନମାନଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିବା।